Ιανουαρίστικες...σκέψεις...

Για να γλυκάνω λίγο την ατμόσφαιρα ανατρέχω στο παρελθόν...
Τότε που κάποιοι Έλληνες μας έκαναν υπερήφανους...
Τότε που οι άνθρωποι άκουγαν...μιλούσαν...έπαιζαν...γελούσαν...
Αγαπούσαν την εποχή και τις στιγμές που ζούσαν...

Φιλαράκια μου γλυκά, ο πρώτος μήνας του καινούργιου χρόνου ήρθε με παγωμένη διάθεση!
Τι να κάνει και αυτός, προσαρμόστηκε με την παγωμένη διάθεση των ανθρώπων που αμίλητοι και γεμάτοι θυμό περιφέρονται...μαλώνοντας διαρκώς με τον ευατό τους..!
Σαστισμένη και αναποφάσιστη είμαι κι εγώ, εδώ και καιρό!
Τη μια θέλω να συνταξιοδοτηθώ...την άλλη, δεν θέλω να συνταξιοδοτηθώ...αυτό που μου απομένει είναι να το ρίξω κορώνα γράμματα ή να μαδήσω μια μαργαρίτα και να αποφασίσω επιτέλους!
Δεν περίμενα, ότι θα σαστίσω έτσι με το συγκεκριμένο θέμα της αποχώρησης...
Όλο εκπλήξεις μου επιφυλάσσει ο ευατούλης μου! Όμως που θα πάει, θα πάρω τη μεγάλη απόφαση, θα βρω τους καινούργιους ρυθμούς, θα χορέψω μαζί τους και θα το μπλογκογιορτάσουμε όπως πρέπει!
Ελπίζω να ελπίζετε...και στέλνω την ελπίδα μου να συναντηθεί με τη δική σας!

Σας αφιερώνω τη μουσική που αγαπώ και σας γλυκοφιλώωωωωωωωωωωωωωωωωωω!!!

Γκρινιαροδευτέρα!

Γειά και χαρά φιλαράκια μου!Γειά χαρά!Γειά χαρά! Μακάρι να έχουμε την υγειά μας και να καταφέρουμε να κρατήσουμε και τη χαρά μας! Το λέω πολλές φορές για να τ΄ακούω, είμαι και επηρεασμένη από τη Βουλή που τελευταία, είναι της μόδας να επαναλαμβάνουν τρεις φορές κάποιες λεξούλες!
Ας προσπαθήσω όμως να διατηρήσω την ψυχραιμία μου, γιατί όταν τη χάνω ...ασχημαίνω! Όταν ήμουν νέα, ακόμα και τα νευράκια, θυμάμαι ότι μου ψιλοπήγαιναν! Έβγαιναν ως χαριτωμενιά ,νάζι, κ.λ.π.νόστιμα! Στα ώριμα χρόνια , όμως, δεν μου πάνε καθόλου! Το νιώθω, γίνομαι εντελώς αχώνευτη, κάτι σαν πολυψωμομένος κακοτηγανισμένος κεφτές ένα πράγμα! Η προσαρμοστικότητα λένε οι ειδικοί είναι δείγμα ψυχικής υγείας! Θέλω με τρέλα την ψυχική μου υγεία! Προσαρμόζομαι λοιπόν, στη νέα πραγματικότητα και δημιουργώ τα εναλλακτικά μου σενάρια!
Φυτεύω τα μαρουλάκια μου...

Τα κρεμμυδάκια μου...

Μαθαίνω να ζυμώνω το ψωμάκι μου...

Και έπεται συνέχεια... Στην αρχή ξεκινάω σε γλαστρούλες καθότι ασχετούλα, και σε λίγο με τη συνταξούλα θα επεκταθώ στα χωραφάκια του χωριού, ελπίζοντας να με αξιώσει ο θεός, και να μην τα δω ανάποδα πριν την ώρα μου!
Ωστόσο ενώ συνεχίζω με πάθος να φυτεύω, συνεχίζω και να πιστεύω...

Στον πολιτισμό!
Στην αγάπη με την πρώτη ματιά!
Στον έρωτα πριν την πρώτη ματιά!
Στη φιλία μετά την πρώτη ματιά!
Στην αλληλεγγύη με συνεχόμενη ματιά!

Και ενώ με διαβεβαιώνουν και πολλοί άλλοι γύρω μου, ότι ακριβώς αυτά πιστεύουν και αυτοί, πως γίνεται βρε φιλαράκια μου και δεν συναντιόνται τα ολόιδια πιστεύω μας , δεν μπορώ να το καταλάβω!
Φαίνεται κάνω το λάθος να πιστεύω τα πιστεύω μου, όλο το εικοσιτετράωρο, σκέφτομαι...
Ενώ κάποιοι άλλοι, ίσως κάνουν και τα διαλειμματάκια τους , τα ξεκουράζουν,τα νανουρίζουν,τα κοιμίζουν!
Έτσι η ποθητή συνάντηση των ολόιδιων πιστεύω μας δεν επιτυγχάνεται...

Αυτό δεν σας κρύβω, έχει ως αποτέλεσμα, τα νεύρα μου να γίνονται νευρικότερα και η διάθεσή μου συχνά να αδιαθετεί!
Να είσαι στο περίμενε...για ανθρώπινη συμπεριφορά δε λέει...βρε συνανθρώπια!!!
Που είναι η αγάπη και η ενότητα που θα άνθιζαν λόγω κρίσης;

Ο καθένας κοιτάει την πάρτη του!Την πάρτη του!Την πάρτη του!

Με όλα αυτά, Ενοχλούμαι ! Ενοχλούμαι!Ενοχλούμαι!
Ενοχλούμαι φιλαράκια μου,με το υστερικό γέλιο του αγέλαστου,το ευαίσθητο ύφος του χοντρόπετσου,την υπεροψία του φελλού, την ασχετοσύνη του ειδικού,την τεμπελιά του εργατικού, την υποκρισία του ειλικρινή,το πάθος του ξενέρωτου,το καθωσπρεπισμό του δεξιού,το δήθεν του αριστερού,το παραλήρημα του κεντρώου,το χάος του σοσιαλιστή! Ενοχλούμαι γενικά και ειδικά με την υποκρισία! Ενοχλούμαι !
Αντιδρώ λοιπόν,σε όσα με ενοχλούν και ενοχλούνται απίστευτα όσοι δεν αντιδρούν!
Τελικά δεν κατάφερα να κρατήσω την ψυχραιμία μου, παρασύρθηκα και ασχήμηνα!
Έχω και τα ματάκια μου στα κόκκινά τους χάλια!Δεν άντεξαν και υπέκυψαν στο επίμονο φλερτ μιας ξεμυαλισμένης ανοιξιάτικης αλλεργίας!

Ας είναι... Θα μου περάσει!Όλα θα περάσουν με τα εναλλακτικά σενάριά μου και την παρεούλα σας!
Άνοιξα με γκρίνια τη βδομάδα, έτσι για να με γνωρίσετε και απ΄ την ανάποδή μου!
Εύχομαι σε όλους μας αισιοδοξία φιλαράκια μου!Καλή βδομάδα!
Ας χαθούμε στο χάσιμο της μουσικής...

...Και σήμερα Γυναίκα..!

Γυναίκα...σου τάζουν...σε σφάζουν...σε υμνούν...σε ταλαιπωρούν...σε αποθεώνουν...σε απομακρύνουν...σε κρίνουν...σε λαχταρούν...σε αποζητούν...σε ευγνωμονούν...σε αγνοούν...σε λατρεύουν...σε μισούν...σε προδίδουν...σε αγαπούν...

Αντέχεις...

Γυναίκες... κραυγάζουν για να ακουστούν... να ξεχωρίσουν...να προκαλέσουν...να επιβληθούν...
Αγωνιούν...

Γυναίκες...δημιουργούν...σιωπούν...μοιράζονται...θεραπεύονται...θεραπεύουν...
ονειρεύονται...προσφέρουν...
Αγαπούν...

Γυναίκες...από ατσάλι...από χώμα...από γιαλί...από βράχο...από θάλασσα...από ουρανό...από αέρα...από φαντασία...από στάχυα...από λουλούδια...από βελούδο... από φύση...

Η ζωή είναι γυναίκα!!!

Γυναίκα...Ζωή...Ζήσε...διεκδίκησε...κλάψε...γέλα...αγκάλιασε...φρόντισε...
δημιούργησε...ξέχασε...θυμήσου...
μοιράσου τη ζωή που κρύβεις μέσα σου!

Ζωγραφίζω...

Ενώνω... το γκρί του σύννεφου και της διακριτικότητας...το άσπρο του πάγου και της ευθύτητας...το ασημί του καθρέφτη και της αλήθειας...το πορτοκαλί της εμπιστοσύνης... με το κόκκινο, της έντασης και της φωτιάς,του πολέμου και της θυσίας,του έρωτα και της επανάστασης!

Και αφήνω την εκρηκτική ψυχή σας να γεννήσει μια ευχή...για τη ζωή σας, με αγάπη,φώς και ελπίδα!
Σήμερα, αγαπημένες φίλες μου, μας γιορτάζουν! Το δέχομαι!
Όμως όσοι μας γιορτάζουν, θέλω να δεχτούν ΚΑΙ ότι εμείς γιορτάζουμε κάθε μέρα, ώρα, λεπτό, δευτερόλεπτο στιγμή!
Δεν θέλω ζαβολιές!

Γιατί αλλιώς κλείνω τα μάτια μου και ζω στον κόσμο μου!!!Όπως η ζωγραφιά μου!

Κορίτσια μου, υποκλίνομαι στο μεγαλείο σας!!!

Για σένανε μπορώ να είμαι ο ευατός μου!!!

Τελικά ,τα 53 χρόνια είναι καλύτερα απ΄τα 52, που ήταν καλύτερα από τα 51, που ήταν καλύτερα από τα 50!

Τα 50 λοιπόν, είναι μια δεκαετία που όλο το σύμπαν συνωμοτεί να σε ξενερώσει!

Σου κατσικώνεται το 5 , που από μόνο του σαν αριθμός φέρνει κάτι από γάντζο,σαν να σου λέει, παρακαλώ ακολουθείστε με και κρεμαστείτε στον τοίχο!

Το κοντέρ έχει γράψει μισό αιώνα ζωής και ανάβει το κόκκινο φωτάκι που σε προειδοποιεί για το μεγάλο σέρβις!Αν το κάνεις σε εξουσιοδοτημένα συνεργεία του Υπουργείου Υγείας την έβαψες ,είναι πολύ πιθανόν να σου βγει προστάτης στο τεστ παπ! Αν επιλέξεις ιδιωτική ορίτζιναλ αντιπροσωπεία θα ανακαλύψεις ότι πρέπει να τρέχει στις φλέβες σου αντί αίματος...χρυσάφι! Τον αιματοκρίτης σου τον πληρώνεις χρυσό!
Γενικά οι γιατροί, στο τέλος κάθε πρότασής τους, σου υπενθυμίζουν, ότι ζωή χωρίς φάρμακα είναι ζωή περασμένη !Και δώστου συνταγογραφήσεις!

Η τεχνολογία, σου βγάζει με θράσος τη γλωσσίτσα, σαν να σου λέει, ή με γνωρίζεις ή ξεχνιέσαι!

Οι διαφημίσεις, σου απλώνουν την πάνα για την ακράτεια!
Οι πλαστικοί τροχίζουν τα νυστεράκια τους και σου υπόσχονται ατσαλάκωτη φορεσιά ή ναφθαλίνη για το σκόρο!
Οι φεμινίστριες σου δίνουν μια τελευταία ευκαιρία να γραφτείς ιδρυτικό μέλος (λόγω εμπειρίας), σε κινήματα εξόντωσης των αρσενικών!
Συνομήλικες ενεσομποτοεξαρτώμενες κυρίες, σου μιλάνε στον πληθυντικό!

Μερικά δε, πενηντάρια αρσενικά σε βλέπουν στο δρόμο και εντυπωσιάζονται...που ζείς ακόμα!

Και πάει λέγοντας....με γοργό ρυθμό προς την έξοδο ή στην καλύτερη περίπτωση προς παραίτηση!

Έρχονται λοιπόν τα 53 και σου αναπτερώνουν το ηθικό!

Έχεις απαντήσει σε όλα τα προηγούμενα απλά και φυσικά!

Έρχεται και το 3 ρίχνει μια μούντζα στο γαντζοπέντε και το φέρνει στα ίσια του!

Έχεις και το νου σου και δεν απομακρύνεσαι... απ΄τη φύση,τα χρώματα,τον ορίζοντα, τα ταξίδια,την αναζήτηση, τη νοσταλγία, τον ουρανό,τη θάλασσα, την αμμουδιά, την αρμονία,την αβεβαιότητα, τη δύναμη, την υπόσχεση, το γέλιο,το δάκρυ,την ελευθερία, την αντάμωση, τη μουσική,την αγκαλιά, τον αποχαιρετισμό, την ανατολή,τη δύση,τον έρωτα,την αγάπη,την ελπίδα, το φίλο, το χαμόγελο,τον άνθρωπο!

Και είσαι μια χαρά 53 άρα!!!
Κάθε ηλικία λοιπόν, έχει τις όψεις της και τις απόψεις της!
Αρκεί να έχεις διάθεση να παίζεις με τα χρόνια, την εξέλιξη,την τεχνολογία, και με ό,τι άλλο βρεθεί μπροστά σου!

Σήμερα λοιπόν ,πρώτη του μήνα, υποδεχόμαστε τον ανοιξιάτικο χιονιά, φυσικά...με χιονισμένη ανοιξιάτικη διάθεση!
Βάζω στο πικάπ του 2011, ένα δισκάκι να παίζει...υπερβολικά!
Τι αντέχει...ο άνθρωπος γυναίκα, βρε φιλαράκια μου!
Εγώ πάλι λέω...μια λέξη, μια σκέψη στη ζωή μπορεί να γίνουν πράξη!
Χωρίς προδοσίες...φόνους...αιματοχυσίες...!
Για σένανε μπορώ να είμαι ο ευατός μου...



Καλό μήνα!!!
Εγώ σας στέλνω τη θετική μου σκέψη και ό,τι μπορώ, εσείς βάλτε την ευχή!!!

Κυριακοσυννεφιές!

Από μικρή θυμάμαι της Κυριακής τα βράδια ένιωθα λίγο στενάχωρα...
Ευτυχώς αν και μεγάλωσα νιώθω το ίδιο...
Ανθεκτικά συναισθήματα στο χρόνο...
Βάζω λίγο μωβ στο φλου φεγγάρι μου...και τα ζωγραφίζω...

Έρχεται μια καινούργια βδομάδα...
Αύριο θα πάω τη μανούλα μου,για εξετάσεις στον καρδιολόγο της στο νοσοκομείο, δεν είναι και τόσο καλά τον τελευταίο καιρό, η καρδούλα της είναι αρκετά κουρασμένη...
Βάζω λίγο ασημί στο φεγγάρι μου...θέλω να με φωτίσει..!

Μετά γραφείο , κλίμα ηλεκτρισμένο!Παιδιά με σύμβαση που λήγει σε λίγο, χωρίς ακόμα να ξέρουμε τι θα συμβεί।Λίγοι είναι οι παλιοί συνάδελφοι ,οι περισσότεροι συνταξιοδοτήθηκαν βιαστικά και ακόμα πιο λίγοι είναι αυτοί που δεν στραβογερνάνε!

Την Τετάρτη έχουμε μια ομιλία που διοργανώνει η κίνηση ανεξάρτητων πολιτών Ηλιούπολης, "Σπίθα" με θέμα "Το τέλος των κομμάτων της αντιπολίτευσης"
Θα το ακούσω...και αυτό!Αντέχω!

Είναι τόσα πολλά τα κουφά που συμβαίνουν στο Δήμο μου, τον τελευταίο καιρό που για να τα αντιμετωπίσω, κουφάθηκα και έκανα την παρακάτω κουφή ερώτηση, σε τοπική ηλεκτρονική εφημερίδα, μετά από κουφές ανακοινώσεις του χρισματικού πασόκου Δήμαρχου(επαγγελματίας κομματικός) περί απογραφής!

Λες και φοβάται μήπως κρυφτούμε σε σπηλιές και δεν απογραφούμε! Λες και η απογραφή και μόνο θα καταφέρει,από μόνη της να ανοίξουν όλες οι πηγές χρηματοδότησης μόνο για το Δήμο μας!
Πήρα το ξανθό μου και ρώτησα...
Ερώτηση ξανθιάς, πλην όμως φυσικής γκριζομάλλας!
Aν κοιμάμαι στην Ηλιούπολη και ξυπνάω μόνο στην οδό Ιπποκράτους,αριθμός ΠΑΣΟΚ, που πρέπει να απογραφώ;

Υ.Γ.(Μήπως και βοηθήσω)Ενδιαφέρομαι για το καλό της Ηλιούπολης με τρέλα!

Ζω μαζί της 52 χρόνια!Δεν κρύβομαι αλλά με κρύβουν!

Με κουφά και μη, ξεκινάμε την καινούργια βδομάδα!
Το πιο κουφό βέβαια θα συμβεί στο τέλος της βδομάδας που θα κλείσω τα 53!
Τι θα ζωγραφίσω για αυτό φιλαράκια μου δε γνωρίζω...σήμερα έχω τις Κυριακοσυννεφιές μου και δεν δεσμεύομαι!
Είναι θέμα στιγμής...πως θα τη δώ...
Επιλέγω για ξεκίνημα, μουσικούλα με ασπρόμαυρες αξεπέραστες εικόνες!
Και εύχομαι για όλους μας , με δύναμη και χιούμορ να υποδεχτούμε την καινούργια βδομάδα!
Σας γλυκοασπάζομαι!

Χαριτωμένες πλευρές...

Αρκετά με την ένταση!Ας κάνω ένα διαλειμματάκι!
Είπα λοιπόν, να έρθω λίγο στα ίσια μου και να εστιάσω στις χαριτωμένες πλευρές της ζωής μου!
Φωτογράφισα , το αφηρημένο στεφανάκι μου...

Θαύμασα τις επιδόσεις και την αγάπη της γλυκιάς μου νυφούλας, στη γιόγκα!

Καμάρωσα την αισθητική και τον ήχο της αγαπημένης κιθάρας του πεντανόστιμου γιόκα μου!

Xαμογέλασα με το στυλάκι που έδωσαν στο σκυλάκι τους,τα αγαπημένα μου φρεσκοπαντρεμένα ανιψάκια!

Σήμερα βέβαια, είναι και ο έρωτας που γιορτάζει...
Βρίσκει και αυτός μια μέρα μέσα στον κουτσοφλέβαρο,να κάψει τις καρδιές!
Κατακοκκινίζουν τα πάντα!Φλογερές συναντήσεις ,ζεματιστοί όρκοι αφοσίωσης,καβουρδισμένοι οι ερωτευμένοι, προτείνουν ερωτικά φίλτρα που τα πίνουν στην υγειά του Αγίου Βαλεντίνου!
Την άλλη μέρα, η ερωτική ζωή συνεχίζετε υποτονικά...γιατί ο Άγιος Βαλεντίνος, ξεκουράζεται και ετοιμάζεται να ξανασκάσει τον επόμενο χρόνο!
Αυτό το περίμενε...έναν ολόκληρο χρόνο,είναι βασανιστικό,αλλά χαλάλι του!
Προσωπικά έχω τις επιφυλάξεις μου,περί του συγκεκριμένου Αγίου του έρωτα γιατί είναι πολύ συγκεκριμένη η κατασκευή του και θεωρώ ότι δεν του ταιριάζει !Δεν του αρκεί μόνο μια μέρα !Ψιλοξεπέτα μου κάνει!
Είμαι υπερ άλλων εορταστικών εκδηλώσεων του έρωτα!
Όμως κάποιοι τον προτιμούν έτσι και είναι δικαίωμά τους!
Πιστεύω, ότι ο Γιάννης Πάριος είναι ένας ερωτικότατος τραγουδιστής και επειδή γνωρίζω από πρώτο χέρι και δυο πραγματάκια για αυτόν,σας λέω ότι είναι και μεγάλη ψυχάρα!



Σιγοτραγουδάω μαζί του και σας εύχομαι με όλη μου τη χαριτωμενιά,
Καλή βδομάδα!
Οι ψυχάρες θαρρώ... δημιουργούν συχνότερες γιορτινές αγαπημένες στιγμές..!

Ποιητικο-εικαστικό -μουσική... ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ!

Για τη λεβέντικη ψυχή της αγαπημένης μου, Ρίκης Ματαλλιωτάκη!
Για το δυνατό μπλογκοπαρεάκι μας!
Για τα όνειρά μας ρε γαμώτο!
Αφιερώνω...
Τα λόγια του σπουδαίου ποιητή...

«Μέσα στη θλίψη της απέραντης μετριότητας που μας πνίγει από παντού, παρηγοριέμαι ότι κάπου, σε κάποιο καμαράκι, κάποιοι πεισματάρηδες αγωνίζονται να εξουδετερώσουν τη φθορά. Με πλήρη επίγνωση ότι μιά μέρα ο πλανήτης αυτός θα καταψυχθεί ή θα αναφλεγεί μαζί με τα επιτεύγματά τους.
Άλλης λογής ήρωες, που, αυτοί θα βγάλουν ασπροπρόσωπη την τότε ανθρωπότητα».
Οδυσσέας Ελύτης-«ΕΝ ΛΕΥΚΩ»

Την πινελιά της δικής μου τρέλας...


Και με στίχους σε ρυθμούς ελληνικού hip-hop...



ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΑΙ!!!
Για όλα αυτά, που ονειρεύεται να κατασκευάσει η κάθε εξουσία, που υπηρετεί ένα σύστημα του τύπου...
ΓΕΡΑΣΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ... ΞΟΦΛΗΜΕΝΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ!!!

Φτύνοντας το στημένο παιχνίδι των δειλών/πουλημένων!!!
ΑΝΤΙΔΡΩ - ΑΝΤΙΔΡΑΣ -ΑΝΤΙΔΡΟΥΜΕ!!!
Και ...πάμε απ΄την αρχή!

Βρε καλώς την...τη βδομάδα!

Με φινέτσα και χάρη...

Με ενθουσιασμό και επιθυμία...

Με αμέτρητη αγάπη...

Με φυσικότητα και συναίσθημα...

Κάτι ανθίζει μες την πέτρα...

Με ψυχή και μουσική...



Ας ταξιδέψουμε...την καρδιά μας και τα κέφια μας!
Η καινούργια εβδομάδα έρχεται...και η κακοκεφιά φεύγει...
Καλή βδομάδα με ...ό,τι γουστάρετε φιλαράκια μου!!!

Σκεπτοπερπατήματα...στη βροχή!

Τι καλός μήνας ο Ιανουάριος!
Μου κάνει όλα τα χατίρια, μέχρι στιγμής φυσικά. Δεν θέλω να το πάρει και πάνω του και να αρχίσει να ψευτοκορδώνεται, γιατί τη φρίκη την έχω στην κολότσεπη!
Ήρθε με τις βροχές του!Η βροχή το έχω δηλώσει είναι η αδυναμία μου!Δεν κρατάω ποτέ ομπρέλα και μ΄αρέσει να περπατάω στη βροχή όσο δε φαντάζεστε. Αυτό έκανα και χθες γυρνώντας από το γραφείο και έφτασα στο σπίτι μούσκεμα!
Το απόλαυσα, χώθηκα στη ζεστασιά του σπιτιού μου χουχούλιασα και αφέθηκα στις σκέψεις μου!
Το θεματάκι που βρήκαν να ασχοληθούν οι βροχοσκέψεις μου, ήταν ο έρωτας στα χρόνια του ΔΝΤ!
Επηρεάστηκα από κάποιες συζητήσεις, που είχα με νέα παιδιά, ηλικίας από 18 μέχρι 24 χρονών,τα οποία σπουδάζουν, έχουν τους φίλους και τις φίλες τους και είναι κουκλιά!
Αφού χαχανίσαμε με διάφορα,ήρθε η κουβέντα στα ερωτικά τους και έμεινα άφωνη φιλαράκια μου!
Από κάποια, άκουσα το γερασμένο, "μπα....τίποτα..," και μου τη σβούριξε!
Κάποια άλλα , που είχαν σχεσούλα, μου απάντησαν βαριεστημένα, "χαλαρά είμαστε,όταν και άμα κάτσει βλεπόμαστε..." άλλο σβουριστό χαστούκι!
Βρε παιδάκια μου γλυκά, γιατί είστε παγωμένα με τον έρωτα;Ρωτάω καταπαγωμένη...
Αφού αυτός δεν περνάει από εμάς, εμείς γιατί να ασχοληθούμε;Δεν προλαβαίνουμε!
Αχ...να σαν τα νιάτα δυο φορές ξανασκέπτομαι... και σηκώνομαι βολίδα προς τον υπολογιστή, βρίσκω στο You Tube, το ανάλογο κλαρινάτο τραγούδι και το βάζω στη διαπασών!
Ο καλός μου, τρεχάτος μπήκε στο δωμάτιο και με απορία με ρώτησε τι συμβαίνει...
Του εξηγώ, ότι οι βρόχινες σκέψεις μου, περπατούν...και αντιδρούν!
Μου τη δίνουν ,όλοι αυτοί και όλα αυτά, που οδηγούν τη νεολαία μας, στους αντιερωτικούς εξοντωτικούς ρυθμούς, μιας ανισόρροπης πλαστικής ζωής που όλα επιτρέπονται και όλα χάνονται!
Χάνεται,το χάδι στα μαλλιά, όταν μένουν στα χέρια οι τούφες της προσθετικής!
Χάνονται τα φτερά απ΄τα πόδια, όταν το 12άποντο σε στήνει στο 1,80 και σε ακινητοποιεί!
Χάνεται η γεύση στο φιλί, όταν τα χείλη κοκαλώνουν απ΄ τις τριπλές στρώσεις μολυβοκραιγιονλιπγκλος!
Χάνεται η σπίθα από τη ματιά, όταν φυλακίζεται στην ψευτοβλεφαρίδα κάγκελο!
Χάνεται ο έρωτας, όταν συγκρούεται με τη σιλικόνη/διόδιο και αλλάζει πορεία προς το πουθενά!
Πως να αντέξει κανείς, να δει το ξημέρωμα,το ηλιοβασίλεμα,να τρέξει,να φλερτάρει, όταν η ενέργεια που έχει από τις 500 θερμίδες την ημέρα, εξαντλείται με την ορθοστασία στο μπαρ, το μπομπάτο ποτό και τις απανωτές επισκέψεις στην τουαλέτα για φρεσκάρισμα του επιχρίσματος!
Άσε που πρέπει να αγοράσουν τα κορίτσια, διπλή δόση αποτριχωτικού, μήπως χρειαστεί το αγόρι τους!
Αυτά τα πρότυπα πλασάρουν, με αυτά τα πρότυπα οδηγούν τη νεολαία μας στα πρόθυρα της νευρικής ανορεξίας ,της νευρικής κατάπτωσης και της μαζικής υστερίας!!
Ξεφύγετε παιδάκια μου όμορφα, μαζί με τα νιάτα σας, από όλες αυτές της συνταγές που μπαγιατεύουν και μπλοκάρουν τα συναισθήματα!
Χαρείτε τα νιάτα σας! Είναι μόνο μια φορά!

Φώναζαν οι βρόχινες σκέψεις μου!

Φώναζε και ο καλός μου να χαμηλώσω την ένταση του τραγουδιού!

Τελικά, χαμήλωσα τη μουσική, γιατί η ένταση των σκέψεών μου δεν χαμηλώνει με τίποτα!

Σήμερα,τα μοιράζομαι και μαζί σας,τα βροχοχθεσινοαπογευματινά μου σκεπτοπερπατήματα και μπαίνω πρώτη στο χορό!
Ελπίζοντας να καταφέρω να αποφύγω το χορό του Ζαλόγγου!




Τον κόσμο χαλάστε...πριν σας χαλάσει εκείνος!
Ελευθερώστε τα συναίσθηματά σας!Απλά και φυσικά!

Ζήτω η 01/01/2011!!!

Σήμερα, πρώτη μέρα,του πρώτου μήνα του 2011, θέλω να αφιερώσω την πρώτη μου ανάρτηση στους αγαπημένους μου γονείς!
Στη γλυκουλένια μανούλα μου , είναι η μεσαία της δεύτερης σειράς.

Και στον αγέρωχο πατερούλη μου, στη δεύτερη σειρά και μόνος του!

Είναι δυο πολύ μεγάλοι άνθρωποι , 91 η μαμά και 97 ο μπαμπάς!
Έζησαν μαζί , πάνω από 60 χρόνια έκαναν τρία παιδιά έχουν 5 εγγόνια και τα μυαλά τους μέχρι σήμερα λειτουργούν άριστα!Δισέγγονα δεν υπάρχουν ακόμα, από καλωσύνη των εγγονών τους , για να μην αισθανθούν πολύ μεγάλοι! Είδατε πως τους προσέχουμε!
Τους θαυμάζω γιατί δεν το βάζουν κάτω! Ακόμα μας κάνουν παρατηρήσεις και ελπίζουν όταν μεγαλώσουμε(!) να μας καμαρώσουν όπως θέλουν εκείνοι! Γιατί μέχρι στιγμής το παράπονό τους είναι ότι κάναμε ό,τι θέλαμε!Ισχυρίζονται ότι εμείς τα παιδιά τους, έχουμε λίγο τα μυαλά μας πάνω από το κεφάλι μας!
Όσο και αν τους τονίζω ότι, αν και αυτοί είχαν τα μυαλά τους μέσα στο κεφάλι τους, δεν θα έφταναν σε αυτή την ηλικία , εκείνοι επιμένουν για το αντίθετο! Το χάσμα γενεών βλέπετε...
Καυγαδίζουν όταν βαριούνται και ανεβάζουν την αδρεναλίνη τους, έτσι για τόνωση, βρίσκοντας έξυπνες αφορμές που μπορούν να τις αντέξουν!
Δεν πιέζονται συχνά με πράγματα, γιατί όπως λένε , μόνοι μας μεγαλώνουμε ή μικραίνουμε τον κόσμο μας!
Διαλέγω λοιπόν, για ποδαρικό στο μπλογκοσπιτάκι μου, τους καλότυχους γονείς μου με την ευχή, να πάρουμε φιλαράκια μου, όλοι μας ,τα χρόνια τους και τη δυνατή ψυχή τους!
'Οχι τίποτο άλλο, αλλά για να μπούμε στο μάτι μερικών που στέλνουν ευχές τύπου:
Ευτυχισμένο, δημιουργικό και χαρούμενο το 2012 , όσο για το 2011 κουράγιο!
Όχι, βρε παιδιά, δε γουστάρω! Είναι γρουσουζιά!
Ξεκινάμε θετικά!!!
ΚΑΛΩΣ το 2011! ΠΕΡΑΣΕ καλέ μου ΧΡΟΝΕ!
Έχουμε ΠΟΛΛΑ και ΟΜΟΡΦΑ να σε φιλέψουμε!!!
Πρώτα από όλα αγκαλιάζουμε με αγάπη τον πρώτο μήνα σου!
ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!!
Ε...μη φεύγετε...
Γυρίστε μαγουλάκι και πάρτε και το πρώτο γλυκύτατο φιλί, του χρόνου και του μήνα!
Ένας, ένας...μη σπρώχνεστεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε!

Κοκκινοκίτρινα Χριστούγεννα...

Καλημέρα ,καλημέρα,καλημέρα φιλαράκια μου!
Τελικά φέτος τα Χριστούγεννα ο ψυχισμός μου με οδήγησε να στολίσω το χώρο μου με κοκκινοκίτρινα χρώματα!
Τυχαίο; Έδειξε...πως όχι...

Στο μισό σπίτι κυριάρχησε το κόκκινο, που εκπροσωπεί το πάθος, την ενέργεια και υποδέχεται με δύναμη τη Χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα !

Στο άλλο μισό , κυριάρχησε το κίτρινο που εκπροσωπεί τη χαρά, συμβολίζει την ευτυχία και τη χαλάρωση και δημιουργεί φθινοπωρινή ατμόσφαιρα!



Φθινοπωρινά λοιπόν,τα χρώματα στο φετινό χριστουγεννιάτικο τραπέζι μου!

Έτσι ένιωσα…έτσι έκανα!

Με επηρέασε δεν σας κρύβω ο καιρός την ημέρα των Χριστουγέννων, ήταν καθαρά φθινοπωρινός καιρός!

Η φύση ξέφυγε …σκέφτηκα θα ξεφύγω κι εγώ, αφού την ακολουθώ πιστά!

Στόλισα το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι με φθινοπωρινά χρώματα και σας πληροφορώ ότι η διάθεση και όρεξη ανέβηκαν στα ύψη!

Ακόμα και το άμοιρο γουρουνοπουλάκι, που έβγαλα όλο το άχτι μου επάνω του και έψησα με τις ώρες στο φούρνο, πάνω σε φύλλα λεμονιάς το βασάνισα!

Η νοστιμιά του δεν περιγράφεται φίλοι μου!

Το τσακίσαμε!

Λέτε να βοήθησε ο χρωματικός συνδιασμός ;

Αυτό που ξέρω είναι, ότι είχαν δίκιο οι αρχαίοι Ινδοί που έλεγαν, ότι το χρώμα είναι τόσο αναγκαίο για την ψυχή όσο και ο αέρας για το σώμα!

Χρωματιστή βδομάδα σας εύχομαι φιλαράκια μου και αφήνω σε εσάς, να διαλέξετε το χρώμα που θα στολίσετε τις μέρες σας μέχρι την Πρωτοχρονιά!

Σας γλυκοχρωματοφιλώ!!!

Μουσικά μεθάω... και κερνάω!!

Προτείνω εν όψει του Σαββατοκύριακου ένα μουσικό μεθύσι φιλαράκια μου!
Είναι ότι πρέπει για να αντιμετωπίσουμε τις σκληρές μέρες!
Ακούστε...



Αισθανθείτε...



Δημιουργήστε...
Την κατάλληλη ατμόσφαιρα, έτσι ώστε να περάσετε ένα ιδιαίτερα όμορφο Σαββατοκύριακο!
Εγώ βάζω τη μουσική και το φωτισμό!Δηλαδή προτείνω φωτισμό/ αγκαλιά... χαμηλός,απαλός και ζεστός! Ξέρετε εσείς...σας εμπιστεύομαι!
Τα υπόλοιπα τα αφήνω σε εσάς!
Είμαι σίγουρη ότι θα τα καταφέρετε!
Φιλιάααααααααααααααααα!!!

...Κάθε χθες και καλύτερα...

Καλώς τα φιλαράκια μου!
Ελπίζω να είστε στα κέφια σας!
Τα δικά μου πάντως κεφάκια ανεβοκατεβαίνουν!
Πάνω που πάω να ηρεμήσω, θαρρείς ότι έρχεται από το πουθενά, ένα αόρατο χέρι και μου δίνει κάτι ανάποδες μα κάτι ανάποδες...
Λες να είναι... ότι για πρώτη φορά το επιδοματάκι/δωράκι των Χριστουγέννων δεν θα συναντηθεί μαζί μου;
Λες να είναι... ότι με τις τελευταίες αλλαγές των ΔΕΚΟ,θα μειωθεί και άλλο ο ήδη κουτσουρεμένος μισθός μου;
Λες να είναι... ότι κάθε μέρα στο γραφειάκι μου τρέχουν να κανονίσουν τα συνταξιοδοτικά τους γεμάτη αγωνία ένα σωρό συνάδελφοί μου που ξεκινήσαμε μαζί την εργασιακή μας ζωή και τώρα νιώθω ...ουφ!
Λες να είναι... ότι ο γιόκας μου δεν θέλει να με κουράζει και έχει πολύ καιρό να μου φέρει τα πολυαγαπημένα του πουκαμισάκια για σίδερο;
Λες να είναι... ότι η κορούλα μου δεν θέλει κι αυτή να με κουράζει και δεν μου λέει πολύ συχνά (όσο θέλω) να μαγειρέψω το αγαπημένο της υγιεινό κοτοπουλάκι με την πικάντικη μουσταρδούλα;
Λες να είναι ...λες να είναι ...δεν θέλω άλλο , λες να είναι....
Φτάνει!

Πήρα την κατάσταση στα χέρια μου και έτρεξα για εκτόνωση, που αλλού;
Μα φυσικά στο κομμωτήριο! Κούρεμα και ξερό ψωμί! (Γιάννα ακούς;)
Ψάχνω να βρω την υγειά μου! Την ψυχική υγειά μου!!!
Αυτή που την κλονίζουν όλα όσα συμβαίνουν και όλα τα "λες να είναι..."
Τα ψαλίδισα όλα! Τέλος !Με βαρέθηκα!Δεν με έχω συνηθίσει με γκρίνια και μου τη δίνει τελευταία που πιάνω τον ευατό μου να χαζογκρινιάζει!

Κουρεύτηκα και ελάφρυναν οι σκέψεις μου ,το μυαλό μου, οι απαιτήσεις μου,τα κιλά μου!
Άσε που θα κάνω και οικονομία,σε ποσότητες σαμπουάν, μαλακτικής κρέμας ,βαφής κ.λ.π.
Αν καταφέρω να πείσω και τα ευγενικά ευαίσθητα παιδάκια μου, ότι κουράζομαι περισσότερο όταν δεν με κουράζουν θα είμαι καλύτερα!
Κατά τα άλλα, η ζωή τραβάει την κατηφόρα... και ό,τι κατακτήσαμε αποσύρεται λόγω νομιμοποίησης του παράνομου!!!
Τα δανεικά τα ρούχα ζεστασιά δεν σου κρατούν, λέει μια παροιμία!

Έτσι φαίνεται να είναι...

Ας κρατηθούμε φιλαράκια μου!Δεν πρέπει να εξοντωθούμε και ηθικά!!!

Εκείνο το ξεχασμένο χαμόγελο...πόσο θέλω να το ξαναδώ στα πρόσωπα των ανθρώπων!

Είμαι ικανή να κουρευτώ γουλί, αν δεν το ξαναδώ!
Σας παίρνω μια αγκαλιά και ενωμένοι να έχουμε μια καλή βδομάδα!

Υ.Γ. Το έργο της φωτογραφίας είναι του αγαπημένου φίλου μου καλλιτέχνη Χριστόφορου Κατσαδιώτη.

Ενημερώνω τους Θεσσαλονικείς φίλους, ότι λειτουργεί μια ενδιαφέρουσα εικαστική έκθεση, μέχρι της 30 Δεκεμβρίου, στο Κέντρο Χαρακτικής "ΗΛΙΟΣ" του Δήμου Νεάπολης Θεσσαλονίκης, με τη συμμετοχή των δυο νέων καλλιτεχνών, της Νικολέττας Αντωνάκου και του Χριστόφορου Κατσαδιώτη.

Στατινοζαβολιές!

Κάποτε ήμασταν παιδιά των λουλουδιών...


Σήμερα είμαστε παιδιά των στατινών...

Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.
Χθες είχαμε γιορτούλα στο σπίτι.
Είχε τα γενέθλιά του ο συντροφούλης μου! Έκλεισε με μεγάλη επιτυχία τα 54!
Σαν καλή και παραδοσιακή νοικοκυρά προσκάλεσα τους κολλητούς μας για μεσημεριανογιορτούλα!
Μαγείρεψα νοστιμότατα και υγιεινότατα φαγητάκια και έστρωσα ένα χαρούμενο γιορτινό τραπέζι για 23 φιλαράκια Δεν μου πολυαρέσει η μέθοδος μπουφέ, το καθιστό γύρω από το τραπέζι έχει άλλη νοστιμιά!
Οι ηλικίες, (εκτός των παιδιών μου και δυο ακόμα νέων) κυμαινόταν από 48 έως 62 χρονών. Το θέμα λοιπόν, που έπεσε στο τραπέζι και έκανε τα νεύρα μου να χοροπηδήσουν, ήταν οι αυξημένες τιμές χοληστερίνης σχεδόν όλης της παρέας!
Δεν λέω το διασκεδάσαμε…έγιναν και οι χαριτωμένες κοντρούλες του τύπου, το δικό μου χάπι είναι καλύτερο…κ.λ.π.
Το δικό μου θέμα όμως είναι , γιατί κατέβασαν τόσο πολύ, την τιμή της χοληστερίνης!
Αφού είναι η εποχή που όλα ανεβαίνουν! Γιατί η χοληστερίνη κατεβαίνει;
Ρωτάω,με απορία!
Ήξερα για πάρα πολλά χρόνια ότι μέχρι 250 ήταν φυσιολογική η τιμή ,γιατί τώρα είναι το 200;
Τι άλλαξε βρε χριστανοί μου, που αν έχεις 202 είσαι ήδη με ένα χαπάκι στο στόμα;
Βάζουν και κάτι κλάσματα και με μαθηματικοπροβληματικό τρόπο σε μπερδεύουν και τρελαίνεσαι!
Τι φαρμακευτικά συστήματα περίεργα είναι αυτά!
Γίνομαι καχύποτη…
Φυσικά δεν είμαι ανόητη, αν υπάρχει ιστορικό κληρονομικότητας ή συντρέχουν άλλοι λόγοι υγείας, το καταλαβαίνω, αλλά αυτή η μανία των γιατρών με τη μία,αμέσως φάρμακο μου τη δίνει!
Είναι δυνατόν μέσα σε ένα εξάμηνο όλη η παρεούλα μου να είναι χοληστερινόπληκτη;
Μια χαρά παιδιά…
Και εκεί,μεταξύ φαγητού και γλυκόπιοτου κρασιού, ανεδείχθει το μεγάλο ερωτηματικό!
Πως από παιδιά των λουλουδιών γίναμε παιδιά των στατινών;
Αφού εξαντλήσαμε το θέμα και έπεσε και το ανάλογο γέλιο κάνοντας μια αναδρομή στα νεώτερά μας χρόνια και τα θεματάκια που μας απασχολούσαν...
Τελικά , κατέληξα στα εξής τρία:

1.Προσθέτοντας στο γνωστό "η τιμή τιμή δεν έχει και χαράς τον που την έχει "μια λεξούλα...
"η χοληστερίνη τιμή δεν έχει και χαράς τον που την έχει! "

2.Πρότεινα στους υψηλότιμους χολιστεριάζοντες ένα τετραήμερο(βλέπε 28/10) στο ορεινό χωριουδάκι μου, για βαθιές ανάσες και φυσικές μεθόδους κατεβάσματος των τιμών! Κοιμούνται 10 άτομα κανονικά σαν υγιείς άνθρωποι,οι υπόλοιποι σαν ασθενείς σε ράντζα...

3.Παρότρυνα τη νεολαία να ευχαριστηθεί όσο μπορεί τα νιάτα της και να ξεζουμίσει τη ζωή, γιατί τα χρόνια περνάνε σαν νερό και η …χοληστερίνη παραμονεύει στο λεπτό!

Άχαρο θέμα ,αλλά μέσα στη ζωή και αυτό!
Αν είστε φιλαράκια μου,πιο ενημερωμένοι επί του άχαρου θέματος,δέχομαι παρατηρήσεις και συμβουλές,είμαι ικανή να κάνω αγώνα και να δημιουργήσω κίνημα κατά της χοληστερίνης!
Σιγά μην αφήσω τα φιλαράκια μου έτσι αβοήθητα!
Κατεβάζω τώρα τα γκάζια...και με αγάπη σας εύχομαι καλή βδομάδα!

Ακούστε και αυτό...

Καλημέρα αλλά... δημιουργικά!

Kαλημέρα!

Καλή βδομάδα!

Καλό μήνα, (ελαφρώς καθυστερημένα), σας λέω με χαμόγελο!

Και για να ξεκινήσουμε με λουλουδάτη διάθεση, σας υποδέχομαι με ένα μπουκετάκι που βρίσκεται μέσα σε ένα αυτοσχέδιο βαζάκι!

Αν λοιπόν θέλετε να ξεφύγετε από τα τυποποιημένα βάζα και να δώσετε μια πιο ανάλαφρη ατμόσφαιρα στο τραπέζι της βεράντα σας ή του κήπου σας,σας προτείνω αυτή την πανεύκολη χαριτωμένη λύση!

Παίρνουμε ένα άδειο πλαστικό μπουκάλι το κόβουμε σε όποιο σημείο θέλουμε (κοντό ή ψιλό),

και μετά το ντύνουμε με μια χαρτοσακούλα της αρεσκείας μας.Κάτι σαν φουστανάκι φανταστείτε...

Το αποτέλεσμα είναι αυτό της φωτογραφίας.

Δεν είναι όμορφο;

Είδατε με πόσο απλό τρόπο δημιουργούμε ευχάριστη καλημέρα!

Σας γλυκοφιλώ και σας παροτρύνω να αφεθείτε στην αφαιρετική/φυσική ματιά της αισθητικής!

Αγκαλιάζει ομορφότερα τα συναισθήματά μας!

Αναζητώ τη χάρη..!

Αυτή τη χάρη αναζητώ...Τη γεμάτη ομορφιά και απλότητα...

Αυτή τη χάρη, που ζεσταίνει...και ανοίγει τις πόρτες της ψυχής!

Αυτή τη χάρη, που φωτίζει...το κρυμμένο χαμόγελο...την κρυμμένη χαρά...

Αυτή τη χάρη, που δίνει...λάμψη στο βλέμμα, μελωδία στη φωνή...

Αυτή τη χάρη μιας κίνησης...μιας χειρονομίας που σε κάνει να ελπίζεις...

Αυτή τη χάρη της "λικνιστής" καλημέρας, που κάποτε έκανε βόλτα σε όλες τις γειτονιές!

Αυτή τη χάρη αναζητώ...

Γιατί; Τα γεμάτα...άδεια... σύγχρονα σπίτια, κλείσανε ερμητικά τις πόρτες τους στη ...χάρη και στη χαρά!

Γιατί...Αναρωτιέμαι...γίνομαι υπερβολική;

Καλημέρααααααααααααααααααααααα!!!

...Ζητείται ελπίς..!

Θλιμμένη και μαυρισμένη είμαι σήμερα!
Ξέρω τι φταίει! Φταίνε οι επερχόμενες εκλογές!
Χαμός γίνεται στην πόλη μου! Κατεβαίνουν Νεοδημοκρατικοί ,Πασοκικοί, Αριστεροκουβελικοί,Αριστεροτσιπρικοί, Αριστεροαλαβανικοί, συνδιασμοί,παρατάξεις,κινήματα,όλοι διασπασμένοι και όλοι για έναν σκοπό! Το καλό της ενότητας και της πόλης!
Αχ…σε αυτό το χωράφι της πολιτικής! Τι διαβολόχορτα φυτρώνουν βρε παιδιά!
Όλοι υποτίθεται που ασχολούνται με αυτό το χωράφι,το σπέρνουμε με τις πιο ιδανικές ιδέες και ξαφνικά θεριεύουν τα πιο δηλητηριώδη αναρριχώμενα φυτά!
Οι ειδικοί τα βάζουν σε όμορφους πάγκους και τα μοιράζουν με βιολογικό χαμόγελο στους ψηφοφόρους, οι οποίοι με τη σειρά τους τα τρώνε, δηλητηριάζονται και από ψηφοφόροι γίνονται ψοφοφόροι!
Και η αποχή είναι λύση; δεν νομίζω...
"Ζητείται ελπίς"
Θυμάστε...είναι ο τίτλος του βιβλίου που έγραψε το 1954 ο Αντώνης Σαμαράκης.
Στη μεταπολεμική εκείνη εποχή, ήταν φυσικό επόμενο αυτό που αναζητούσαν όλοι οι άνθρωποι. Αναζητούσαν ελπίδα. Ελπίδα για ένα κόσμο καλύτερο, πιο δίκαιο, χωρίς πείνα και χωρίς πόλεμο.
Σήμερα 55 χρόνια μετά και μετά από την τεράστια οικονομική και τεχνολογική ανάπτυξη ...ζητάμε ακριβώς το ίδιο!
Ζητείται ελπίς, λοιπόν,ακόμα και σε μορφή εμβολίου ευχαρίστως το δέχομαι!
Τόσα λεφτά χαθήκανε/χωθήκανε στις τσέπες κάποιων, για το εμβόλιο της γρίπης!
Εμβόλιο που θα σου κρατάει ζωντανή την ελπίδα δεν μπορεί να κατασκευαστεί;
Ας κάνουν κάτι , έτσι ώστε να ελπίζουμε...
Άντε και για να μην σας επηρεάσω με τα μαύρα μου,είναι και αρχή βδομάδας, βάζω ένα κίτρινο λουλουδάκι στο αυτί!
Είναι κομμένο από τα απέραντα λιβάδια...ξέρετε ποια..εκείνα που καλλιεργούνται από κάποιους ονειροπόλους και ανθίζουν οι μεθυστικές ουτοπίες!
Φιλαράκια μου,καλή βδομάδα και καλή σχολική χρονιά να έχουν τα παιδιά και οι δάσκαλοι!

Ροκ...εξάρτηση..!

Μια ζωή θυμάμαι την καρδούλα μου να σκιρτάει... με ροκ ρυθμούς!
Τι αδυναμία και αυτή! Τι εξάρτηση θα έλεγα!
Ροκ μουσικές, ροκ σκέψεις, ροκ ιδέες, ροκ αγάπες!
Απόδειξη η φωτογραφία!
Προσπαθώ με τη μέθοδο του ποτηριού να αφουγκραστώ τις ροκ σκέψεις του ροκά συντρόφου μου!(Για ευνόητους λόγους καλύφθηκε από την καρδούλα,έτσι αποφεύγω το κράξιμο,παραδέχομαι είναι σοβαρότερος από μένα!)
Λόγω ροκοπληξίας λοιπόν νιώθω την ανάγκη να κάνω μια ροκοανάρτηση αφιερωμένη στο καταπληκτικό ροκ συγκρότημα των U2,που σήμερα βρίσκεται στην Αθήνα και θα δώσει είμαι σίγουρη, μια πολύ ξεχωριστή δυνατή συναυλία!
Εκτός από σπουδαίοι καλλιτέχνες οι U2, κατά τη διάρκεια της καριέρας τους, σε ομαδικό και προσωπικό επίπεδο, πρωτοστάτησαν στον αγώνα υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και για σκοπούς κοινωνικού δικαίου.
Και επειδή έχω τα ροκοκοκέφια μου, σας αφιερώνω φιλαράκια μου, εκτός από την υπέροχη γεμάτη πάθος φωνή του Πολ Χιούσον ή Bono,και ενα εργάκι του καλού μου, που δεν του άρεσε και το είχε για φούντο, το έσωσα, το βρήκα πολύ τρυφερό και όμορφο!
Δεν είχα δίκιο;
Εύχομαι να πετάτε στα ουράνια το Σαββατοκύριακο,από χαρά!!!

Ο ήλιος μου...έχει γράμμα..!

Eίσαι ο ήλιος μου...

Σε ακολουθώ και συνεχίζω το ταξίδι της ζωής μου...όχι μόνη μου,γνωρίζεις ότι πάντα ήθελα να μοιράζομαι τον αισιόδοξο κόσμο μου.

Λάμπεις...ήλιε μου και με φωτίζεις...με χρωματίζεις...με ζωντανεύεις...



Δεν ακολούθησα τα στερεότυπα στη ζωή, ήταν στενά και κακοραμμένα ποτέ δεν με χώρεσαν...

Θέλει ευρυχωρία η ψυχή για να ξεδιπλωθεί να ανοίξει, να πετάξει...να δημιουργήσει και να μιλήσει...

Να μιλήσει...αυτό είναι η ουσία ήλιε μου,η ψυχή να μιλάει...να μη σωπαίνει...

Να ακούγεται και να ακούει...να μας συνοδεύει σε ό,τι κάνουμε,να είναι πάντα μαζί μας!

Σπουδαίο εφόδιο στη ζωή η ανοιχτή ψυχή ήλιε μου!

Αυτό σε κάνει να λάμπεις και σε μαθαίνει να αγαπάς!

Αυτό θέλω να προστατεύεις στο καινούργιο ξεκίνημα της ζωής σου!

Δεν θυμάμαι τίποτα που θα ήθελα να ξεχάσω...και αυτός είναι ο λόγος που δεν με ξέχασαν...

Είμαστε πολλοί αυτοί που αγκαλιασμένοι και αγαπημένοι ευχόμαστε για σένα και την αγάπη σου, τα ομορφότερα και τα αυθεντικότερα να σας συνοδεύουν στη ζωή σας!

Εμείς σε ακολουθούμε ήλιε μου...

Ο δικό μου ήλιος έμαθε με τα χρόνια να συνταξιδεύει αγαπημένα και με τα σύννεφα...για αυτό ευγνωμονώ τη ζωή!
Δεν είναι βλέπεις όλες οι μέρες στη ζωή μας ηλιόλουστες...

Ξέρεις...για ποια ζωή...αυτή, της Αρμονίας και της Αισθητικής ,ήλιε μου...

Αυτή τη ζωή που ήθελα, που έζησα και μοιράστηκα μαζί σου!

Τα δάκρυα της χαράς μου, είναι πολύχρωμα,ζεστά,απαλά,και ομορφαίνουν τη ματιά μου για τη ζωή...στα προσφέρω με όλη μου την αγάπη!

Μόνο χαρά θέλω να σου προσφέρω ήλιε μου...

Ό,τι νιώθει η μαμά σου,πέντε μέρες πριν το γάμο σου τα μοιράζεται..!

Έτσι δεν είπαμε;

Υ.Γ. 1.Φιλαράκια μου,θέλω να σας πω ένα τεράστιο ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για την αγάπη που μου προσφέρατε με τις ευχές σας και τη θετική σας ενέργεια.

2.Οι φωτογραφίες είναι τραβηγμένες από τον καλό μου σύντροφο Κώστα,που θέλω να ευχαριστήσω για την άπειρη τρυφερότητα και αγάπη που προσφέρει σε μένα και στα παιδιά μου!

3.Συγχωρήστε μου την επανάληψη στο θέμα,αλλά με ξεπερνάει!

Σας γλυκουποδέχομαι!

Τσα..!

Μπαίνω...σιγά σιγά και νωχελικά, στη μπλογκογειτονίτσα μας και σας υποδέχομαι με γατίσια αγαπησιάρικη διάθεση αγαπημένα φιλαράκια μου!

Καλώς σας βρίσκω!

Χαίρομαι πολύ που ξανασυναντιόμαστε!

Σας ευχαριστώ πολύ όλους σας για τη φροντίδα και την αγάπη σας στα λουλουδάκια μου!

Είναι ενθουσιασμένα μαζί σας!
Ευτυχώς που ποτίζατε τα λουλουδάκια της μπλογκοαυλής και τα βρήκα ανθισμένα και καταπράσινα,γιατί της βεραντούλας μου τα λουλουδάκια τα περισσότερα τα βρήκα αποξηραμένα από λάθος χειρισμό!
Ήρθα χθες βράδυ, με τα μποφόρια να είναι στο τσακίρ κέφι τους!

Πέρασα πολύ όμορφα στις διακοπές μου,ξεκουράστηκα, απόλαυσα τη θάλασσα,τη φύση και τις καλές παρέες!

Γνώρισα και μια καινούργια φίλη, την Άννα που δημιουργεί πανέμορφα πράγματα από πανί,
επισκέφτηκα και τις εκθέσεις στη χώρα,μόνο τα μπητς πάρτυ απέφυγα, έφαγα βέβαια τη σχετική μουρμούρα από τα τεκνοπουρά της παρέας, αλλά δεν μάσησα... σιγά μη ξεροσταλιάζω με ένα ποτό στο χέρι και τους ξέφρενους ρέιβ ρυθμούς να μου πριονίζουν τα νευράκια μου!

Με τον υπολογιστή πάγωσε η σχέση μας,λόγω αδύνατου σήματος και η αλήθεια είναι ότι δεν έκανα κάτι για να το ενισχύσω...

Με τη ζωγραφική μου είχα πάλι παγωμένη σχέση, γιατί κατά έναν μαγικό τρόπο έγινα βοηθός του καλού μου!
Φέτος είχε απίστευτη έμπνευση και δημιουργούσε συνέχεια σε τέτοιο βαθμό που χρειάστηκε βοηθό,του τύπου, "Ολγάκι περνάς σε παρακαλώ ένα στρώμα λαδάκι την επιφάνει του ξύλου για να δουλέψω;" με ύφος μελιστάλαχτο...
Και εγώ με θαυμασμό και δέος για τον εκρηκτικό καλλιτέχνη, αλλά και με τη σχετική υστεροβουλία του τύπου,"αν γίνει διάσημος κάτι θα εισπράξει και η βολική βοηθός", χωρίς δεύτερη κουβέντα υπάκουα..!
Αχ...και να με έβλεπαν οι φεμινίστιες...τι γιουχάρισμα θα έτρωγα, που χαλάω την πιάτσα!

Αλλά μεταξύ μας, αυτή η πιάτσα πρέπει να χαλάσει...γιατί χάλασε τις σχέσεις ,λέω εγώ...η Ολγουλιά που έκανα χίλια προξενιά!
Φυσικά έχουμε να πούμε πολλά και θα τα πούμε λεπτομερώς σε επόμενες αναρτήσεις.

Πως θα περάσουμε το χειμώνα μας;
Τώρα, πρέπει να τρέξω να βρω ένα αξιοπρεπές φορεματάκι για το γάμο του γιόκα μου,γιατί σε μια βδομάδα θα τον καμαρώσω γαμπρό και αρχίζω να τρελαίνομαι!

Και έτσι τρελαμένη...ανοίγω τη χρωματιστή αγκαλιά μου, σας γλυκοαγκαλιάζω όλους σας και σας αφιερώνω την αυριανή πανσέληνο!

Να είμαστε όλοι καλά και με σημαία την ιερή μας τρέλα να συνεχίσουμε την όμορφη μπλογκοδιαδρομή μας!