Σάββατο, 28 Δεκεμβρίου 2013

Καλύτερη χρονιά!

Καλά μου φιλαράκια ,κάνω

2   ευχές  για το  2 0 1 4

0   Ας  μηδενίσουμε τις αποστάσεις που μας κρατάνε μακριά από την                      αγάπη, τον πολιτισμό, την  αλληλεγγύη και την ανθρωπιά!
 

          Και ας έχουμε τα μάτια μας,
1   Δεκατέσσερα να μην αφήσουμε να φύγει η ελπίδα για καλύτερες μέρες!
4



                Καλύτερη και δημιουργικότερη χρονιά!

Τετάρτη, 18 Δεκεμβρίου 2013

...Πετάω και μοιράζω φτερά !!!

Αγαπημένοι μου, πετάω!
Και για του λόγου το αληθές, βάζω και μια φωτογραφία που νομίζω το επιβεβαιώνει!
Είναι δυο οι λόγοι που μου έδωσαν φτερά!
Ο πρώτος, όταν έμαθα ότι θα γίνω γιαγιά!!!Η κορούλα μου καθάρισε για αυτό!
Επιτέλους αυτή η ιερή επιθυμία μου,θα γίνει πραγματικότητα!
Ήταν αυτό που ήθελα να γίνω όταν μεγαλώσω!
Είναι αυτό που σίγουρα θα  ενισχύσει την τρέλα μου,που ποτέ δεν θέλω να με εγκαταλείψει!
Ο δεύτερος, είναι ότι ο γιόκας μου ,ολοκλήρωσε με μεγάλη επιτυχία το δεύτερο μεταπτυχιακό του!
Αν και σκληρά εργαζόμενος με εξαντλητικό ωράριο,συνεχίζει ακάθεκτος.
Η αλήθεια είναι ,ότι από εκείνον περίμενα να γίνω γιαγιά,καθότι είναι τρία χρόνια παντρεμένος, τελικά η κόρη μου τον πρόλαβε που παντρεύτηκε μόλις πριν μια βδομάδα!
Τι είναι η ζωή...
Η γλυκιά μου μανούλα έφυγε και όλες της οι επιθυμίες γίνονται πραγματικότητα...
Ευλογία το νιώθω...
Όπως καταλαβαίνετε ,τρέχω και δεν φτάνω,γιατί ως παραδοσιακή μαμά ,βοηθάω τη μέλλουσα μανούλα σε διάφορα για να την ανακουφίσω,γιατί η δουλειά της και μόνο την εξαντλεί σε αυτή την κατάσταση.
Έχω τις αγωνίες μου , εύχομαι με τη βοήθεια του θεού,να πάνε όλα καλά μέχρι το τέλος!
Μέσα σε αυτή την πολύ ιδιαίτερη ατμόσφαιρα, που είναι γεμάτη θετικά και γλυκά συναισθήματα θέλω να σας ευχηθώ από καρδιάς
 ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ με ΥΓΕΙΑ!
Μας ανήκει η χαρά,η αισιοδοξία,η ελπίδα!
Με αγάπη,ανθρωπιά,τρυφερότητα,νοιάξιμο,μοίρασμα, θα καταφέρουμε να ξεπεράσουμε ό,τι  παρακμιακό μας πλασάρουν!
Σας  φιλώ γλυκά, κάθε έναν ξεχωριστά και σας χιλιοευχαριστώ που υπάρχετε!



Κυριακή, 24 Νοεμβρίου 2013

Βρέχει συναισθήματα...

Αγαπημένοι μου, λατρεύω τη βροχή,τα λόγια της...τις εικόνες της...
Και σας  αφιερώνω ό,τι με κάνει νιώθω όμορφα...


Η φωνή του ανέμου είναι μια φωνή θυμού και αυτή του νερού ενός θρήνου. Η φωνή της βροχής δεν φθάνει να γίνει οργή, ούτε παράπονο.Κάνει επίκληση μόνο και αφηγείται.
"Ναγάι Καφού στη Σιγανή Βροχή "

Έτσι για μια όμορφη  βδομάδα!

Τετάρτη, 13 Νοεμβρίου 2013

Σας ξαναγλυκουποδέχομαι!

Κάποτε τα χέρια των γυναικών κένταγαν κατάλευκα ανθισμένα όνειρα για να στολίσουν τις ζωές των παιδιών τους και των εγγονών τους... Πράξη απόλυτα ανθρώπινη,τρυφερή και ίσως πολύ ενθαρρυντική...


Aγαπημένοι μου,θέλω να σας ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου για τα όμορφα λόγια σας και τη γλύκα της ψυχής σας.
Η αλήθεια είναι, ότι το τελευταίο τρίμηνο συνέβηκαν πολλά ξαφνικά στη ζωή μου.
Χαρακτηριστικά λένε, "αν δεν χτίσεις δεν παντρέψεις και δεν θάψεις( μακριά απο μας) δεν ξερεις τι ειναι η ζωή".
Το τελευταίο τρίμηνο μου έτυχαν και τα τρία μαζί.
Έφυγε η μαμά μου, είχαμε ήδη ανοίξει κάποιες οικοδομικές εργασίες στο χωριό που μας έβγαλαν την ψυχή και μέσα σε όλα αυτά, μου ανακοινώνει η λατρεμένη εκ πεποιθήσεως εργένισσα κορούλα μου, ότι παντρεύεται με πολιτικό γάμο αρχές Δεκεμβρίου!Η χαρά από αυτή την ανακοίνωση απάλυνε πολύ τα προηγούμενα.
Τρέχω λοιπόν και δεν φτάνω φιλαράκια μου.
Βγάζω  τα κεντήματα της μανούλας μου και φρεσκάρω την προίκα της κορούλας μου!
Εύχομαι να είστε όλοι πολύ πολύ καλά,σας στέλνω την αγάπη μου και τα φιλιά μου!



Σάββατο, 5 Οκτωβρίου 2013

Παρέα με τις σκέψεις...


Τώρα που ζω με τον εαυτό μου βαθειά κι απόλυτα, θέλω να μάθω ο ίδιος ποιος υπήρξα, τι σκέφτηκα, πώς έζησα και τι είναι αυτό που συνθέτει την μελλοντική μου απουσία.(Μάνος Χατζιδάκης)


Μου λείπουν πολύ κάποιοι άνθρωποι...

Έχω ανάγκη να δημιουργώ όμορφη ατμόσφαιρα στις σκέψεις μου...
Έτσι εγώ και αυτές κάνουμε καλύτερη παρέα...



Άγαπημένοι μου, σας εύχομαι ό,τι σας κάνει να νιώθετε όμορφα!
Καλό Σαββατοκύριακο!


Παρασκευή, 13 Σεπτεμβρίου 2013

Μαμά μου,καλό σου ταξίδι...

Καλό ταξίδι...Δυνατή και δυνατά λατρεμένη,μαμά,μητέρα, μάνα...
Φοράω τη βέρα σου...
Με καλλιγραφικά γράμματα , χαραγμένο 24/11/1943,ημερομηνία γνωριμίας με τον μεγάλο ατελείωτο έρωτα της ζωής σου,που αργότερα φώναξα εγώ μπαμπά...
Τετάρτη , 28/8/2013  έφυγες για το μεγάλο ταξίδι...
'Εφυγες όπως το ήθελες...
Στο σπίτι σου, ανθρώπινα και ήσυχα...
Αυτό με ανακουφίζει μαμά μου!
Η επιθυμία σου πραγματοποιήθηκε!
Ευλογία το λέω!
Κρατάω τα πάντα σου!Ειδικά την ομορφιά σου!
Προσέχω τον μπαμπά...μην ανησυχείς...
Στα 99 χρόνια του,σε έχασα...και εσύ στα 93 χρόνια σου, έφυγες... 
Μετά από 70 χρόνια γάμου...
Ευλογία το λέω...

Τα φυσικά στολίδια ήταν η αδυναμία σου...
Με λουλούδια της φύσης πάντα θα σε στολίζω...και η απέραντη αγάπη μου πάντα θα σε συναντάει...
Φιλαράκια μου αγαπημένα, μετά από την τρίμηνη απουσία μου, σας υποδέχομαι με μια,τεράστια για μένα απουσία...
Η ζωή πάντα κλείνει τo ραντεβού της με το θάνατο...
Μακάρι αυτή η συνάντηση να συμβαίνει στην ώρα της και όχι πρόωρα!
Σας γλυκουποδέχομαι και σας εύχομαι τα ομορφότερα!
Καλό Σεπτέμβρη!!!

Σάββατο, 15 Ιουνίου 2013

Οι νέοι μας φωτίζουν.ι!

Επέστρεψα στην πόλη μου...
Αγαπημένοι μου, είδα...άκουσα...ένιωσα...κλονίσθηκα...έμεινα άφωνη με όλα αυτά που συμβαίνουν...
Όχι, δεν θέλω να ακούσω βαρύγδουπες δηλώσεις ,ανακουφιστικές, τσιτάτες, κακεντρεχείς αναλύσεις, περί του σκοταδιού που μας επιβάλλουν...
Όχι , δεν θέλω να ανακαλύπτω σύγχρονους τρόπους παρουσίασης της δημοκρατίας, μέσα από γκάλοπ και άλλες πολεμικές τέχνες...
Όχι, δεν θέλω  να συνδέω την ελπίδα και το όνειρο με αλυσίδες...
Όχι, δεν θέλω  να κατανοώ,όλους  όσους νιώθουν ασφαλείς με φυσικό περιβάλλον το απόλυτο σκοτάδι...
Όχι, δεν θέλω να αναπαύομαι  πάνω σε ανατομικά ανθρωποστρώματα...
Θέλω φως!!!
Επειδή η ευαισθησία των μεγάλων είναι πια ανύπαρκτη,η ευαισθησία των νέων καθίσταται και πάλι πλοηγός της ζωής μας!
Ανεβάζω το κείμενο της  Ηλιάνας Χατζηδημητρίου και σας καλώ να αναζητήσουμε το φως!!!



Η ΕΡΤ ανήκει στο παρελθόν... η ιστορία γράφεται λάθος...
Ένα κεφάλαιο στην ιστορία κλείνει. Πριν το τέλος όμως... μένει μετέωρο. Η κρατική τηλεόραση χθες, στις 11 Ιουνίου του 2013, έβαλε λουκέτο για να ξανανοίξει άγνωστο το πότε, το πώς, το με ποιους...
Εάν μιλούσαμε για μυθιστόρημα, θα λέγαμε ότι το τέλος μίας ιστορίας είναι η αρχή μίας άλλης. Η ιστορία τελειώνει για να ''αφήσει τις ρυτίδες της στην ψυχή μας'' και ο ήρωας μένει σαστισμένος. Προσπαθεί απλώς να παρηγορήσει τους άλλους, αντί για τον εαυτό του. Βουρκώνει και αφήνει το βλέμμα του να πλανάται δήθεν τυχαία στο χώρο για να μην αναγκαστεί να διασταυρωθεί με μία άλλη ματιά. Βλέπει απαρηγόρητος τη σφαγιασμένη Ιφιγένεια, ανήμπορος να βοηθήσει. Ανήμπορος να αποτρέψει το έγκλημα. Το κεφάλαιο έχει τελειώσει, χωρίς να υπάρχει επόμενο.
Στο Ραδιομέγαρο της Μεσογείων, ήδη χαράσσονται οι πρώτες ουλές. Οι υπάλληλοι της ΕΡΤ - από γραμματείς και δαχτυλογράφους μέχρι δημοσιογράφους, τεχνικούς και διευθυντές - δακρύζουν συνειδητοποιώντας ότι πέφτει η αυλαία. Οι άκαμπτοι παρουσιαστές λυγίζουν στον αέρα και  αναρωτιούνται τι έπεται. Όλοι ξέρουν ότι εκείνο το βράδυ, μαζί θα σβήσουν τους τελευταίες προβολείς, θα κάνουν την τελευταία υπόκλιση και θα χαθούν στο σκοτάδι.
Πηγαινοέρχονται στους διαδρόμους άλλοτε βιαστικά σαν να τρέχουν ακόμη να προλάβουν κάτι κι άλλοτε αργά και νωχελικά, αναγνωρίζοντας πως δεν υπάρχει πια τίποτα να προφτάσουν. Ακούγονται χαμηλόφωνα εκτιμήσεις και προβλέψεις για τα μελλούμενα, όχι και τόσο ευοίωνες. Συχνά σταματούν και ανταλλάσσουν χειραψίες και αγκαλιές γνωστούς και φίλους. Ακολουθεί η ίδια πάντα ερώτηση ''πώς είσαι;'' και η ίδια πάντα απάντηση '' καλά'', ενώ μετά από τη συνειδητοποίηση του οξύμωρου '' τί καλά; Προσπαθώ, τί να κάνω;''. Ένα αμοιβαίο χαμόγελο σιωπηρής κατανόησης και συμπαράστασης, ένα φιλικό άγγιγμα στον ώμο και συνεχίζουν το δρόμο τους.
Ξαφνικά, ακούγεται πως το σήμα πέφτει, οι πομποί κλείνουν και η ΕΡΤ αργοπεθαίνει. Έκλεισε η Κρήτη, η Θεσσαλονίκη, τώρα και η Αθήνα... Στα μεγάλα γραφεία οι τηλεοράσεις μαυρίζουν και όλοι απομένουν να τις κοιτούν λες και βλέπουν κάτι μέσα τους βαθειά, λες και ψάχνουν το φως. Ξαφνικά παύουν να χαίρονται που απέκτησαν μία ευκαιρία να βρεθούν όλοι μαζί και κρεμούν τους ώμους σαν αποκαμωμένες μαριονέτες.  Από το προαύλιο ακούγεται η τελευταία εκπομπή του ελληνικού σταθμού πριν από τη γερμανική κατοχή...
Η κίνηση δεν σταματά, ο κόσμος συνεχίζει να πηγαινοέρχεται γρήγορα, να χαιρετά και να ανταλλάσσει απόψεις. Όμως, τώρα σαν κάτι να βαραίνει περισσότερο την ατμόσφαιρα, σαν μια μυρωδιά να απλώνεται στις άδειες αίθουσες του μοντάζ, σαν να γίνονται άτονες οι φωνές, σαν να ερημώνουν οι διάδρομοι και τα γραφεία.
Αυτό ήταν· στις 11 Ιουνίου του 2013 η κρατική τηλεόραση κλείνει.
Η κρατική τηλεόραση έκλεισε. Ο πολιτισμός και η δημοκρατία δέχονται ένα ακόμη πλήγμα. Να που δεν είχαμε φθάσει στον πάτο του βαρελιού. Να που συνεχίζουμε να πηγαίνουμε βαθύτερα. Θα είναι άραγε αυτή η χαριστική βολή; Τελείωσαν όλα ή μήπως όχι; Και αν τελείωσαν... τί θα κάνουμε; Θα μπορέσουμε να το χωνέψουμε και αυτό; Ή απλώς θα το ξεχάσουμε με την επόμενη παλίρροια;
Ηλιάνα Χατζηδημητρίου
Βρίσκομαι λίγο πριν τα 18 και είμαι έτοιμη για την ημέρα της ενηλικίωσης ανυπομονώντας να ακούσω τις πύλες του σχολείου να κλείνουν πίσω μου. Γράφω για να σπάσω τη μονοτονία μίας ημέρας ή για να περιγράψω όσα δεν τολμώ να πω με άλλο τρόπο. Συμφωνώ με τη διαπίστωση του Σ. Μπέκετ ότι ''κάθε λέξη είναι ένας άγνωστος λεκές στη σιωπή και στο τίποτα'' και αγαπώ τα κείμενα με στόχο και πρόθεση να πουν κάτι που - ποιος ξέρει - ίσως κάποτε να κάνει τον κόσμο λίγο καλύτερο...
Ηλιάνα , σε ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου!!!

Παρασκευή, 26 Απριλίου 2013

Καλό Πάσχα!

Ας προσπαθήσουμε με δύναμη και πίστη  να νικήσουμε ό,τι μας φυλακίζει τα όμορφα συναισθήματα! 



Αγαπημένα μου φιλαράκια, σας προσφέρω την αγάπη μου και σας εύχομαι 
ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ! 

Τετάρτη, 27 Μαρτίου 2013

Άνοιξη όπως Κωνσταντίνος...

Άνοιξη!
Επιτέλους  να ανοίξει η διάθεσή μας!
Να αλλάξει η ματιά μας!
Να αρωματίσουμε με ανοιξιάτικες μυρωδιές τις σκέψεις μας!
Να φρεσκάρουμε την ψυχή μας!
Να καλωσορίσουμε την έρημη τη ελπίδα που τις έχουμε κλείσει κατάμουτρα την πόρτα!






Δεν ζω στην κοσμάρα μου και έχω βαθιά επίγνωση της κατάστασης,αλλά βρε αδελφέ βαρέθηκα όλη αυτή τη μιζέρια, τον ξερολισμό και την εξάρτησή μας από το φόβο!
Όλοι έγιναν οικονομολόγοι,συνομοσιολόγοι,ευαισθητολόγοι, και πάει λέγοντας...φυσικά για αλλαγή  νοοτροπίας,ούτε κουβέντα, το εγώ μας πάνω απ΄ όλα,πρώτο και καλύτερο!
Επαναστατική γυμναστική για προθέρμανση και για τα μάτια του κόσμου και ως εκεί!
Τέλος πάντων, τι να λέω τώρα...έγινα και γιαγιά και μάλλον ξεκούτιανα...
Φιλαράκια μου,γλυκά και αγαπημένα έζησα συγκλονιστικές στιγμές ,γιατί επιτέλους ήρθε στην οικογένεια το πρώτο εγγόνι!Το τόλμησαν, ο λατρεμένος μου ανηψιός ,γιός του αδελφού μου και η αξιολάτρευτη γυναίκα του!
Έχω τρελαθεί εντελώς με το πανέμορφο μωράκι μας τον Κωνσταντίνο!
Ήρθε σαν την άνοιξη!
Είμαι τρελογιαγιά που ζωγραφίζει καραβάκια στο δωμάτιο του και αρμενίζει μαζί τους, σε άλλη γη σε άλλα μέρη!Σε μέρη που οι άνθρωποι θα μπορέσουν να σκεφτούν πέρα από τον ευατό τους και τους άλλους, και θα είναι διατεθιμένοι να το κάνουν πράξη καθημερινά,να προφέρουν,να μοιράζονται ,να νοιάζονται και να αγωνιούν όχι μόνο για τις καταθέσεις τους και τα τετραγωνικά τους...
Η φούσκα ξεφούσκωσε και είμαστε στην τσίτα να την ξαναφουσκώσουμε ανά πάσα στιγμή...αρκεί να βρεθεί ο κατάλληλος τρόπος και άνθρωπος, να μας υποσχεθεί τα παραφουσκωμένα που ξέρουμε και μας βολεύουν!
Για να  ξεχάσω όλα αυτά, ανοίγω   την μπλογκόπορτα μου στην άνοιξη και τις ομορφιές της και σας προσφέρω μέσα από την καρδιά μου,πολύχρωμες ευωδιαστές ευχές ,για ό,τι θετικότερο στη καθημερινότητά σας!



Παρασκευή, 8 Μαρτίου 2013

Ένα λάθος...


Προβληματίστηκα φιλαράκια μου, πάρα πολλά χρόνια και τελικά το κατάλαβα!!!
Το χιούμορ,πάντα  με βοηθάει!
Καλό και χαμογελαστό Σαββατοκύριακο!!!

Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου 2013

...Ευωδιαστά και γλυκονεραντζιαστά γενέθλια!



Φιλαράκια μου γλυκά,σας προσφέρω το άρωμα και την ομορφιά του αγαπημένου μου λεμονανθού, σήμερα που κατάφερα να κλείσω και τα 55!!!
Πάντως αισθητικά ο αριθμός  μ΄αρέσει !Δυο ομοιόμορφα κρεμαστράκια που μπορείς να τοποθετήσεις ό,τι θέλεις! Το βλέπω με καλό μάτι...και το υποδέχομαι ευωδιαστά!
Όσο για το γλυκάκι που θέλω να σας προσφέρω, φέτος  καθαρίζει ο αγαπημένος μου φίλος,  Ντίνος! Περάστε από το μπλογκοσπιτάκι του , να σερβιριστείτε και να γευθείτε  πεντανόστιμο νεραντζάκι που έφτιαξε η γυναικούλα του, από τη μπαλκονάτο κήπο τους!Ντίνο τα νεραντζάκια σας,τελικά θα κάνει πολλές ευχάριστες διαδρομές!
Σας ευχαριστώ πολύ,πολύ που φτιάξατε το γλυκάκι παραμονή των γενεθλίων μου!Πιο φρέσκο δε γίνεται!Ζεστό είναι ακόμα...
Και του χρόνου αγαπημένοι μου, να είμαστε καλά και να ξαναγιορτάσουμε! 
Πολλά  πολλά γλυκά  ευωδιαστά φιλιά! 

Πέμπτη, 14 Φεβρουαρίου 2013

Αχ, πότε θα συνεργαστούμε, όλοι μαζί!

A...μπα, δεν ανήκω στους εορτάζοντες της ημέρας!
Ούτε στα νιάτα μου, ούτε στα ώριμά μου ,δεν παρασύρθηκα από ημερομηνίες που στήνουν ραντεβουδάκια με τον έρωτα σώνει και καλά και στα τυφλά!
Η καρδούλα μου, χτύπαγε και χτυπάει πάντα ζωηρά ,μόνο όταν αντικρύζει το αληθινό,  το γενναίο, το τολμηρό,αυτό το ξεχωριστό,αυτό το μη εύκολα πραγματοποιήσιμο...
Αυτό έχω αποφασίσει να πιστεύω, να γιορτάζω και καθημερινά να υπηρετώ...
Αυτό έχω ανάγκη φιλαράκια μου,να μοιραστώ και σήμερα μαζί σας!



"Νάμαστε απροσάρμοστοι, να η μεγάλη αρετή μας. Να μη βολευόμαστε, νάμαστε ανυπόμονοι, σκληροί, γιομάτοι ανησυχία και πίστη, να θέμε το
αδύνατο -σαν τους ερωτευμένους. Να ξέρουμε πως ότι λένε σήμερα δικαιοσύνη είναι οργανωμένη αδικία κι ότι λένε ηθική είναι η βολική, ταπεινή συνεννόηση των άναντρων......
Και να μην το ανεχόμαστε.
Ποιοί θα νικήσουν; Οι πιο σοφοί; Οι πιο πολλοί; Οι πιο ξυπνοί; Οι πιο σήμερα δυνατοί; Θα νικήσουν όσοι πιστεύουν.
Αχ, πότε θα συνεργαστούμε, όλοι μαζί, σε μιαν επίθεση!"

Ν.Καζαντζάκης 
 
Πολλά γλυκά φιλιά!
Υ.Γ. Σε όσους  χορεύουν το Βαλεντινίστικο χορό ,εύχομαι καλά γλέντια σήμερα!

Δευτέρα, 28 Ιανουαρίου 2013

Για να ξεκινήσει όμορφα η βδομάδα μας!

Η ζωή είναι ωραία όταν...

Όταν απολαμβάνεις τη ζωή...
Όταν απολαμβάνεις την ελευθερία... 
Όταν απολαμβάνεις τη μουσική...
Όταν απολαμβάνεις τη φύση...
      
Όταν αγαπάς...
'Οταν εμπιστεύεσαι...
 Όταν ανακαλύπτεις τη δημιουργικότητά σου...
Όταν δέχεσαι ένα δώρο...
 Όταν βοηθάς...
Όταν γελάς με τη ψυχή σου...
 Όταν η αγκαλιά σου είναι το στήριγμα κάποιου...
Όταν είσαι ταπεινός...
Όταν μοιράζεσαι τα ίδια όνειρα ...
Όταν έχεις γύρω σου όσους αγαπάς...
Όταν έχεις ένα χάδι...
 Όταν έχεις μια τεράστια αγκαλιά...
Όταν κάνεις έρωτα!
'Οταν γίνεσαι και πάλι παιδί...
Όταν πιστεύεις στο αδύνατο...
 Όταν προσπαθείς....
Όταν βοηθάς τον διπλανό σου...
'Οταν συνεργάζεσαι...
'Οταν τολμάς να τσαλακώνεσαι...
Όταν το διασκεδάζεις για τα καλά!
 'Οταν νιώθεις ευγνωμοσύνη...
Ακόμα κι όταν πονάς! Γιατί η ζωή δεν είναι μόνο χαρά ...Έχει και πόνο κι όταν μπορέσεις να το αποδεχτείς αυτό θα μπορείς να νιώθεις ότι ζεις πραγματικά...
'Οταν βλέπεις καθαρά πως η ζωή βρίσκεται στις απλές καθημερινές στιγμές...στο Τώρα, όχι στο αύριο...  Δεν χρειάζεται να φορέσεις γυαλιά! Άνοιξε τα μάτια της ψυχής σου και απόλαυσε τη ζωή!


Φιλαράκια μου,σας θερμοχαιρετώ και σας χαμογελώ!!!

Τετάρτη, 16 Ιανουαρίου 2013

Αυτομαζεύομαι...

Καλώς τα φιλαράκια μου!
Το 2013, σας υποδέχομαι με τη ζωγραφιά μου,που πολλά θέλει να μου πεί...

 Το πρώτο και το κυριότερο είναι ότι γιορτάζω το αυτομάζεμά μου!
 Αυτομαζέυομαι…
 Ναι, όπως το ακούτε!  
 Μάζεψα όλη μου τη δύναμη!
 Μάζεψα την υπομονή που δεν είχα ποτέ! 
 Μάζεψα ελεύθερο χρόνο που πάλι δεν είχα ποτέ στο παρελθόν!
 Μάζεψα τα χρονάκια μου, που πάλι τόσα πολλά δεν είχα ποτέ!
 Μάζεψα τα μυαλά μου, και μπήκα σε πρόγραμμα! 
 Βρήκα λοιπόν τον Ιανουάριο, και του φορτώνω ό,τι ξεφορτώνομαι! 
 Το πρόγραμμα περιλαμβάνει:
  •  Διακοπή καπνίσματος! ( τραβάω ζόρι μεγάλο)
  •  Περπάτημα 1 ώρα την ημέρα,(η χοληστερινούλα κτύπησε 230 και ο γιατρός με κυνηγάει με χάπια που αρνούμαι πεισματικά να πάρω)
  •  Διατροφή τύπου βοσκάω (για να μην πάρω κιλά)
  • Μπόλικη δόση ψυχραιμίας για να αντιμετωπίσω τη νέα περικοπή της σύνταξής μου! 
Εγκαταλείπω τις παλιές κακιές συνήθειες και αλλάζω προσανατολισμό!
Το δηλώνω μπας και το σώσω...Θα δείξει...
Ευχηθείτε μου να τα καταφέρω και εγώ σας εύχομαι να με  αντέξετε γιατί τα νευράκια μου,είναι πολύ πιθανόν να φτάσουν  στο κατακόκκινο!
Σας στέλνω πολλά γλυκά φιλιά και σας εύχομαι να περνάτε πολύ πολύ καλά!