ΕΓΕΡΘΗΤΙ...

 To ακούσαμε και αυτό...τα καταφέραμε!
 Φιλαράκια μου αγαπημένα, μου λείψατε!
Η απουσία μου, όλο αυτό τον καιρό,  είχε να κάνει με μια πολύ σοβαρή απόφαση που πήρα!
Είμαι πλέον μια συνταξιούχα χωρίς σύνταξη!
Τα κατάφερα!
Μετά από 34 χρόνια  ενσηματικής ζωής, συμπλήρωσα το κορυφαίο έντυπο της συνταξιοδότησης λόγω γήρατος και αποχώρησα...
Έχουμε να πούμε πολλά...σιγά- σιγά όμως...
Οι εξελίξεις είναι  ραγδαίες και  η διάθεση όλων μας υποθέτω είναι η ίδια...
Αυτό που ακούω μουσικά  ευχαρίστως στη φάση που βρίσκομαι  και ταιριάζει με τη διάθεσή μου είναι το παρακάτω...
Ομως το νού σας δεν θα παραδοθούμε έτσι για πλάκα!Οι παγίδες στη ζωή είναι πολλές και ήρθε η ώρα να αποδείξουμε εμπράκτως τι σοι άνθρωποι είμαστε τελικά!
Εύχομαι σε όλους σας υγεία και δύναμη!
Και σας πληροφορώ ότι ως συνταξιούχα είμαι ακόμα πιο τρελή!
ΕΓΕΡΘΗΤΙ  ΠΑΡΑΚΑΛΩ!!!
Θέλω να σας γλυκοφιλήσω όλους!!!!

Αλήθεια...καλοσύνη...χρησιμότητα...

Μια μέρα, εκεί που ο μεγάλος αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Σωκράτης έκανε τη βόλτα του στην Ακρόπολη, συνάντησε κάποιον γνωστό του, ο οποίος του ανακοίνωσε ότι έχει να του πει κάτι πολύ σημαντικό που άκουσε για κάποιον από τους μαθητές του.

Ο Σωκράτης του είπε ότι θα ήθελε, πριν του πει τι είχε ακούσει, να κάνουν το τεστ της «τριπλής διύλισης».
«Τριπλή διύλιση;», ρώτησε με απορία ο γνωστός του.
«Ναι, πριν μου πεις τι άκουσες για το μαθητή μου, θα ήθελα να κάτσουμε για ένα λεπτό να φιλτράρουμε αυτό που θέλεις να μου πεις», του εξήγησε ο Σωκράτης, και ακολούθησε ο εξής διάλογος:

- «Το πρώτο φίλτρο είναι αυτό της ΑΛΗΘΕΙΑΣ. Είσαι λοιπόν εντελώς σίγουρος ότι αυτό που πρόκειται να μου πεις είναι αλήθεια;»
- «Εεε...όχι ακριβώς, απλά το άκουσα…»
- «Άρα δεν έχεις ιδέα αν αυτό που θέλεις να μου πεις είναι αλήθεια ή ψέματα...Ας δοκιμάσουμε τώρα το δεύτερο φίλτρο, αυτό της ΚΑΛΟΣΥΝΗΣ. Αυτό που πρόκειται να μου πεις για τον μαθητή μου, είναι κάτι καλό;»
- «Όχι, το αντίθετο μάλλον...»
- «Άρα, θέλεις να μου πεις κάτι κακό για τον μαθητή μου, αν και δεν είσαι καθόλου σίγουρος ότι είναι αλήθεια. Παρ’ όλ’ αυτά, μπορείς ακόμα να περάσεις το τεστ, γιατί υπάρχει και το τρίτο φίλτρο. Αυτό της ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑΣ. Αυτό που θέλεις να μου πεις λοιπόν για τον μαθητή μου, είναι κάτι που μπορεί να μου φανεί xρήσιμο σε κάτι;»
- «Όχι, δε νομίζω...»
- «Ε, τότε, αφού αυτό που θες να μου πεις, δεν είναι ούτε αλήθεια, ούτε καλό, ούτε χρήσιμο, γιατί θα πρέπει να το ακούσω;!»

Αγαπημένα φιλαράκια μου , σας γλυκοκαλωσορίζω με Σωκράτη και γεμάτη με... 54 χρόνια !!!

Τα κατάφερα!Έσβησα τα 54 κεράκια μου φέτος!

Φιλιά πολλά , καλή Σαρακοστή!

Τώρα είναι απλός θεατής...

Τώρα εἶναι ἁπλὸς θεατής...
Τώρα εἶναι ἁπλὸς θεατὴς
Ἀσήμαντος ἀνθρωπάκος μέσα στὸ πλῆθος
Τώρα πιὰ δὲ χειροκροτεῖ δὲ χειροκροτεῖται
Ξένος περιφέρεται στῶν ὁδῶν τὸ κάλεσμα-

Ἔρχονται ἀπὸ μακριὰ οἱ νέοι σαλπιγκτὲς
Τῶν ἐπίλεκτων κλάσεων τοῦ μέλλοντος
Οἱ κραυγὲς τοὺς γκρεμίζουν τὰ σαθρὰ τείχη
Τήκουν τὴ λάσπη σὲ φωτεινοὺς ρύακες
Ἔρχονται οἱ ἁγνοί, οἱ ἀνυπόκριτοι.
Οἱ βιαστές, οἱ ἀμέτοχοι, οἱ παρθένοι.
Οἱ πονηροὶ συνδαιτυμόνες, οἱ ἀθῶοι
Οἱ ληξίαρχοι τῶν ἡμερῶν μας
Ἔρχεται τὸ μεγάλο παρανάλωμα
Μέσα στοὺς πίδακες τῶν πρόσχαρων νερῶν.
Ἔρχονται οἱ τελευταῖες προδιαγραφές

Μὰ τώρα αὐτὸς εἶναι ἁπλὸς θεατὴς
Ἀνώνυμος ἀνθρωπάκος μέσα στὸ πλῆθος
Μὲ τὰ χέρια στὸ στῆθος σὰν ἕτοιμος νεκρὸς
Τώρα πιὰ δὲ χειροκροτεῖ δὲ χειροκροτεῖται.
(Νὰ ξέρεις πάντα τὸ πότε καὶ τὸ πῶς)

(Μανώλης Αναγνωστάκης "Τώρα είναι απλός θεατής...")

Για καλή βδομάδα φιλαράκια μου!!!

Θέλω...

Για όσους θέλουν...αυτά που θέλω...


Από τον Mario de Andrade (Ποιητή, συγγραφέα, δοκιμιογράφο και μουσικολόγο από τη Βραζιλία).

«Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα, ότι μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος ζωής απ' ότι έχω ζήσει έως τώρα...

Αισθάνομαι όπως αυτό το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες: τις πρώτες τις καταβρόχθισε με λαιμαργία αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν λίγες, άρχισε να τις γεύεται με βαθιά απόλαυση.

Δεν έχω πια χρόνο για ατέρμονες συγκεντρώσεις όπου συζητούνται, καταστατικά, νόρμες, διαδικασίες και εσωτερικοί κανονισμοί, γνωρίζοντας ότι δε θα καταλήξει κανείς πουθενά.

Δεν έχω πια χρόνο για να ανέχομαι παράλογους ανθρώπους που παρά τη χρονολογική τους ηλικία, δεν έχουν μεγαλώσει.

Δεν έχω πια χρόνο για να λογομαχώ με μετριότητες.

Δε θέλω να βρίσκομαι σε συγκεντρώσεις όπου παρελαύνουν παραφουσκωμένοι εγωισμοί.

Δεν ανέχομαι τους χειριστικούς και τους καιροσκόπους.

Με ενοχλεί η ζήλια και όσοι προσπαθούν να υποτιμήσουν τους ικανότερους για να οικειοποιηθούν τη θέση τους, το ταλέντο τους και τα επιτεύγματα τους.

Μισώ, να είμαι μάρτυρας των ελαττωμάτων που γεννά η μάχη για ένα μεγαλοπρεπές αξίωμα. Οι άνθρωποι δεν συζητούν πια για το περιεχόμενο... μετά βίας για την επικεφαλίδα.

Ο χρόνος μου είναι λίγος για να συζητώ για τους τίτλους, τις επικεφαλίδες. Θέλω την ουσία, η ψυχή μου βιάζεται...Μου μένουν λίγες καραμέλες στη σακούλα...

Θέλω να ζήσω δίπλα σε πρόσωπα με ανθρώπινη υπόσταση.

Που μπορούν να γελούν με τα λάθη τους.

Που δεν επαίρονται για το θρίαμβό τους.

Που δε θεωρούν τον εαυτό τους εκλεκτό, πριν από την ώρα τους.

Που δεν αποφεύγουν τις ευθύνες τους.

Που υπερασπίζονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια

Και που το μόνο που επιθυμούν είναι να βαδίζουν μαζί με την αλήθεια και την ειλικρίνεια.

Το ουσιώδες είναι αυτό που αξίζει τον κόπο στη ζωή.

Θέλω να περιτριγυρίζομαι από πρόσωπα που ξέρουν να αγγίζουν την καρδιά των ανθρώπων...

Άνθρωποι τους οποίους τα σκληρά χτυπήματα της ζωής τους δίδαξαν πως μεγαλώνει κανείς με απαλά αγγίγματα στην ψυχή.

Ναι, βιάζομαι, αλλά μόνο για να ζήσω με την ένταση που μόνο η ωριμότητα μπορεί να σου χαρίσει.

Σκοπεύω να μην πάει χαμένη καμιά από τις καραμέλες που μου απομένουν...Είμαι σίγουρος ότι ορισμένες θα είναι πιο νόστιμες απ'όσες έχω ήδη φάει.

Σκοπός μου είναι να φτάσω ως το τέλος ικανοποιημένος και σε ειρήνη με τη συνείδησή μου και τους αγαπημένους μου.

Εύχομαι και ο δικός σου να είναι ο ίδιος γιατί με κάποιον τρόπο θα φτάσεις κι εσύ...»

Θέλω να έχετε όμορφη βδομάδα φιλαράκια μου!

Μήνας είναι θα περάσει...

Αναρωτιέμαι πρωτομηνιάτικα...

Είμαστε...; Ξανά αναρωτιέμαι και στεναχωριέμαι...

Καθώς πηγαίνουμε προς σφαγή...
Αγαπημένοι μου, εύχομαι αυτός ο μήνας να μη φέρει τα χειρότερα!!!
Σας κλείνω το μάτι με νόημα και βουτάω στα βαθιά για να σας συναντήσω!
ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!

Με αγάπη...

...Από μένα για όλους σας...


Εάν αποσυνθέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι. Που σημαίνει: με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις.(Ο.Ελύτης)

Για καλή βδομάδα με απλά...ζεστά... συναισθήματα!

Ιανουαρίστικες...σκέψεις...

Για να γλυκάνω λίγο την ατμόσφαιρα ανατρέχω στο παρελθόν...
Τότε που κάποιοι Έλληνες μας έκαναν υπερήφανους...
Τότε που οι άνθρωποι άκουγαν...μιλούσαν...έπαιζαν...γελούσαν...
Αγαπούσαν την εποχή και τις στιγμές που ζούσαν...

Φιλαράκια μου γλυκά, ο πρώτος μήνας του καινούργιου χρόνου ήρθε με παγωμένη διάθεση!
Τι να κάνει και αυτός, προσαρμόστηκε με την παγωμένη διάθεση των ανθρώπων που αμίλητοι και γεμάτοι θυμό περιφέρονται...μαλώνοντας διαρκώς με τον ευατό τους..!
Σαστισμένη και αναποφάσιστη είμαι κι εγώ, εδώ και καιρό!
Τη μια θέλω να συνταξιοδοτηθώ...την άλλη, δεν θέλω να συνταξιοδοτηθώ...αυτό που μου απομένει είναι να το ρίξω κορώνα γράμματα ή να μαδήσω μια μαργαρίτα και να αποφασίσω επιτέλους!
Δεν περίμενα, ότι θα σαστίσω έτσι με το συγκεκριμένο θέμα της αποχώρησης...
Όλο εκπλήξεις μου επιφυλάσσει ο ευατούλης μου! Όμως που θα πάει, θα πάρω τη μεγάλη απόφαση, θα βρω τους καινούργιους ρυθμούς, θα χορέψω μαζί τους και θα το μπλογκογιορτάσουμε όπως πρέπει!
Ελπίζω να ελπίζετε...και στέλνω την ελπίδα μου να συναντηθεί με τη δική σας!

Σας αφιερώνω τη μουσική που αγαπώ και σας γλυκοφιλώωωωωωωωωωωωωωωωωωω!!!