Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ο.ΕΛΥΤΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ο.ΕΛΥΤΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 23 Ιανουαρίου 2012

Με αγάπη...

...Από μένα για όλους σας...


Εάν αποσυνθέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι. Που σημαίνει: με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις.(Ο.Ελύτης)

Για καλή βδομάδα με απλά...ζεστά... συναισθήματα!

Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου 2009

Ελιά, πηγή έμπνευσης...

Καταμεσήμερο Ιουλίου...που κι αν ακόμα δεν υπήρχαν ελαιώνες...θα τους είχα επινοήσει.( Οδυσσέας Ελύτης )
Χωρίς την ελιά, το ελληνικό τοπίο θα ήταν πιο φτωχό και οι Έλληνες καλλιτέχνες και ποιητές θα είχαν χάσει μια μοναδική πηγή έμπνευσης...
Τελικά, είμαστε πολλοί...που επινοούμαι πράγματα...που ονειρευόμαστε...που νιώθουμε...!
Μη χανόμαστε και μην κρυβόμαστε φίλοι μου!
Εύχομαι ένα απολαυστικό Σαββατοκύριακο!

Σάββατο 13 Ιουνίου 2009

Και ούριος πνέει ο κόσμος των εικόνων!

Ν΄ακούς το χτυποκάρδι της στεριάς...

Δάκρυα συνειδήσεων πολύτιμες πέτρες επιστροφές κι απουσίες...
(Ο.Ελύτης)

Με αγάπη,
καλό Σαββατοκύριακο!

Τετάρτη 27 Μαΐου 2009

Τη νύχτα που είναι μόνο νύχτα δεν τη ξέρω πια...


Δεν ξέρω πια τη νύχτα φοβερή ανωνυμία θανάτου
Στον μυχό της ψυχής μου αράζει στόλος άστρων.
Έσπερε φρουρέ για να λάμπεις πλάι στο ουρανί
Αεράκι ενός νησιού που με ονειρεύεται
Ν' αναγγέλλω την αυγή από τα ψηλά του βράχια
Τα δυο μάτια μου αγκαλιά σε πλέουνε με το άστρο
Της σωστής μου καρδιάς: Δεν ξέρω πια τη νύχτα.



Δεν ξέρω πια τα ονόματα ενός κόσμου που μ' αρνιέται
Καθαρά διαβάζω τα όστρακα τα φύλλα τ' άστρα
Η έχτρα μου είναι περιττή στους δρόμους τ' ουρανού
Εξόν κι αν είναι τ' όνειρο που με ξανακοιτάζει
Με δάκρυα να διαβαίνω της αθανασίας τη θάλασσα
Έσπερε κάτω απ' την καμπύλη της χρυσής φωτιάς σου
Τη νύχτα που είναι μόνο νύχτα δεν την ξέρω πια.(O.Ελύτης)


Φωτογραφίες, Άνδρος/5/2009