Κυριακή 20 Μαρτίου 2011

Χρόνε...χρόνε...είσαι εδώ!

Ο χρόνος τρέχει τόσο γρήγορα...
Μας αφήνει στιγμές, μας παίρνει στιγμές, μας ενώνει, μας χωρίζει, μας ξεφορτώνει, μας φορτώνει, μας χαμογελάει, μας μουτρώνει, μας κανακεύει, μας ξαφνιάζει, μας φωτίζει, μας σκοτεινιάζει, μας ξυπνάει, μας κοιμίζει...ουφ..!
Και τι δεν κάνει ο χρόνος τελικά αγαπημένα μου φιλαράκια!
Εμείς τρέχουμε μαζί του, δεν έχουμε χρόνο να χάνουμε χρόνο, θέλουμε χρόνο , παίρνουμε χρόνο, δίνουμε χρόνο, περιορίζουμε το χρόνο, απλώνουμε το χρόνο... ουφ..!
Όμως ταυτόχρονα απομακρυνόμαστε με το χρόνο λόγω έλλειψης χρόνου από τις γλυκιές στιγμές της ζωής!
Δεν θέλω άλλα ουφ!!!
Έκανα πέρα τα ...ουφ...και χθες βράδυ λοιπόν, βρήκα χρόνο και περάσαμε στο σπίτι μου, πολλές όμορφες στιγμές παρέα με τις αγαπημένες μπλογκοφιλενάδες, Γιάννα και Μαρία, Μαρία και Γιάννα,
ή ΑΝ ΜΑΣ ΑΝΤΕΞΕΙ ΤΟ ΣΧΟΙΝΙ ΘΑ ΦΑΝΕΙ ΣΤΟ ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΜΑ & Terra Amata.
Οι δυο γλυκύτατες μπλογκερίνες μαζί με τους γλυκύτατους συντρόφους τους, μας χάρισαν μια πολύ όμορφη βραδιά και πέρασε βελούδινα ο χρόνος με την παρεούλα τους!
Βέβαια τη βραδιά έκλεψαν οι δυο πανέμορφες και πανέξυπνες κορούλες της Μαρίας!
Η Αθηνά και η Λυδία με την παρουσία τους, μου αρωμάτισαν το χρόνο και το χώρο!
Σας ευχαριστώ κορίτσια μέσα από την καρδιά μου που βρήκατε χρόνο και τον μοιραστήκατε μαζί μας!
Σήμερα βρήκα χρόνο να μοιραστώ μαζί σας το χρόνο μου, να σας ακούσω...και να σας δώ...φιλαράκια μου!
Σας αφιερώνω το αγκαλιασμένο με το στάχυ φεγγάρι της ζωγραφιάς μου, ένα μουσικό κομμάτι για συντροφιά και τολμώ να σας ευχηθώ...
ΤΕΛΕΙΑ ΒΔΟΜΑΔΑ!!!
Μη χάνεται χρόνο!
Βρεθείτε!
Αγκαλιαστείτε!
Φιληθείτε!
Απολαύστε!
Μοιραστείτε!
Αγαπήστε!
Ζήστε!
Ο χρόνος περνάει!
Xορέψτε μαζί του!

Τρίτη 8 Μαρτίου 2011

...Και σήμερα Γυναίκα..!

Γυναίκα...σου τάζουν...σε σφάζουν...σε υμνούν...σε ταλαιπωρούν...σε αποθεώνουν...σε απομακρύνουν...σε κρίνουν...σε λαχταρούν...σε αποζητούν...σε ευγνωμονούν...σε αγνοούν...σε λατρεύουν...σε μισούν...σε προδίδουν...σε αγαπούν...

Αντέχεις...

Γυναίκες... κραυγάζουν για να ακουστούν... να ξεχωρίσουν...να προκαλέσουν...να επιβληθούν...
Αγωνιούν...

Γυναίκες...δημιουργούν...σιωπούν...μοιράζονται...θεραπεύονται...θεραπεύουν...
ονειρεύονται...προσφέρουν...
Αγαπούν...

Γυναίκες...από ατσάλι...από χώμα...από γιαλί...από βράχο...από θάλασσα...από ουρανό...από αέρα...από φαντασία...από στάχυα...από λουλούδια...από βελούδο... από φύση...

Η ζωή είναι γυναίκα!!!

Γυναίκα...Ζωή...Ζήσε...διεκδίκησε...κλάψε...γέλα...αγκάλιασε...φρόντισε...
δημιούργησε...ξέχασε...θυμήσου...
μοιράσου τη ζωή που κρύβεις μέσα σου!

Ζωγραφίζω...

Ενώνω... το γκρί του σύννεφου και της διακριτικότητας...το άσπρο του πάγου και της ευθύτητας...το ασημί του καθρέφτη και της αλήθειας...το πορτοκαλί της εμπιστοσύνης... με το κόκκινο, της έντασης και της φωτιάς,του πολέμου και της θυσίας,του έρωτα και της επανάστασης!

Και αφήνω την εκρηκτική ψυχή σας να γεννήσει μια ευχή...για τη ζωή σας, με αγάπη,φώς και ελπίδα!
Σήμερα, αγαπημένες φίλες μου, μας γιορτάζουν! Το δέχομαι!
Όμως όσοι μας γιορτάζουν, θέλω να δεχτούν ΚΑΙ ότι εμείς γιορτάζουμε κάθε μέρα, ώρα, λεπτό, δευτερόλεπτο στιγμή!
Δεν θέλω ζαβολιές!

Γιατί αλλιώς κλείνω τα μάτια μου και ζω στον κόσμο μου!!!Όπως η ζωγραφιά μου!

Κορίτσια μου, υποκλίνομαι στο μεγαλείο σας!!!



Σάββατο 5 Μαρτίου 2011

Ας γίνουμε άνεμος...για το Χαρταετό!


…Να γίνομαι άνεμος για το ΧΑΡΤΑΕΤΟ...





Ό,τι μπόρεσα ν' αποχτήσω μια ζωή από πράξεις ορατές για όλους, επομένως να κερδίσω την ίδια διαφάνεια, το χρωστώ σ' ένα είδος ειδικού θάρρους που μου 'δωκεν η ποίηση:

ΝΑ ΓΙΝΟΜΑΙ ΑΝΕΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΑΡΤΑΕΤΟ ΚΑΙ ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΕΜΟ,
ακόμα και όταν ουρανός δεν υπάρχει Δεν παίζω με τα λόγια। Μιλώ για την κίνηση που ανακαλύπτει κανείς να σημειώνεται μέσα στη Στιγμή όταν καταφέρνει να την ανοίξει και να της δώσει διάρκεια.
( ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ-ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΡΓΟ "Ο ΜΙΚΡΟΣ ΝΑΥΤΙΛΟΣ")



Αγαπημένοι μου, σας εύχομαι μέσα από την καρδιά μου, καλό γιορτινό τριήμερο!
Πιασμένοι χέρι -χέρι, οπλισμένοι με αυτό, το
ειδικό θάρρος, ας πετάξουμε το δικό μας Χαρταετό φτιαγμένο από όνειρα και ελπίδες!
Καλή Καθαρά Δευτέρα!

Τρίτη 1 Μαρτίου 2011

Για σένανε μπορώ να είμαι ο ευατός μου!!!


Τελικά ,τα 53 χρόνια είναι καλύτερα απ΄τα 52, που ήταν καλύτερα από τα 51, που ήταν καλύτερα από τα 50!

Τα 50 λοιπόν, είναι μια δεκαετία που όλο το σύμπαν συνωμοτεί να σε ξενερώσει!

Σου κατσικώνεται το 5 , που από μόνο του σαν αριθμός φέρνει κάτι από γάντζο,σαν να σου λέει, παρακαλώ ακολουθείστε με και κρεμαστείτε στον τοίχο!

Το κοντέρ έχει γράψει μισό αιώνα ζωής και ανάβει το κόκκινο φωτάκι που σε προειδοποιεί για το μεγάλο σέρβις!Αν το κάνεις σε εξουσιοδοτημένα συνεργεία του Υπουργείου Υγείας την έβαψες ,είναι πολύ πιθανόν να σου βγει προστάτης στο τεστ παπ! Αν επιλέξεις ιδιωτική ορίτζιναλ αντιπροσωπεία θα ανακαλύψεις ότι πρέπει να τρέχει στις φλέβες σου αντί αίματος...χρυσάφι! Τον αιματοκρίτης σου τον πληρώνεις χρυσό!
Γενικά οι γιατροί, στο τέλος κάθε πρότασής τους, σου υπενθυμίζουν, ότι ζωή χωρίς φάρμακα είναι ζωή περασμένη !Και δώστου συνταγογραφήσεις!
Η τεχνολογία, σου βγάζει με θράσος τη γλωσσίτσα, σαν να σου λέει, ή με γνωρίζεις ή ξεχνιέσαι!
Οι διαφημίσεις, σου απλώνουν την πάνα για την ακράτεια!
Οι πλαστικοί τροχίζουν τα νυστεράκια τους και σου υπόσχονται ατσαλάκωτη φορεσιά ή ναφθαλίνη για το σκόρο!
Οι φεμινίστριες σου δίνουν μια τελευταία ευκαιρία να γραφτείς ιδρυτικό μέλος (λόγω εμπειρίας), σε κινήματα εξόντωσης των αρσενικών!
Συνομήλικες ενεσομποτοεξαρτώμενες κυρίες, σου μιλάνε στον πληθυντικό!

Μερικά δε, πενηντάρια αρσενικά σε βλέπουν στο δρόμο και εντυπωσιάζονται...που ζείς ακόμα!

Και πάει λέγοντας....με γοργό ρυθμό προς την έξοδο ή στην καλύτερη περίπτωση προς παραίτηση!
Έρχονται λοιπόν τα 53 και σου αναπτερώνουν το ηθικό!
Έχεις απαντήσει σε όλα τα προηγούμενα απλά και φυσικά!

Έρχεται και το 3 ρίχνει μια μούντζα στο γαντζοπέντε και το φέρνει στα ίσια του!

Έχεις και το νου σου και δεν απομακρύνεσαι... απ΄τη φύση,τα χρώματα,τον ορίζοντα, τα ταξίδια,την αναζήτηση, τη νοσταλγία, τον ουρανό,τη θάλασσα, την αμμουδιά, την αρμονία,την αβεβαιότητα, τη δύναμη, την υπόσχεση, το γέλιο,το δάκρυ,την ελευθερία, την αντάμωση, τη μουσική,την αγκαλιά, τον αποχαιρετισμό, την ανατολή,τη δύση,τον έρωτα,την αγάπη,την ελπίδα, το φίλο, το χαμόγελο,τον άνθρωπο!
Και είσαι μια χαρά 53 άρα!!!
Κάθε ηλικία λοιπόν, έχει τις όψεις της και τις απόψεις της!
Αρκεί να έχεις διάθεση να παίζεις με τα χρόνια, την εξέλιξη,την τεχνολογία, και με ό,τι άλλο βρεθεί μπροστά σου!
Σήμερα λοιπόν ,πρώτη του μήνα, υποδεχόμαστε τον ανοιξιάτικο χιονιά, φυσικά...με χιονισμένη ανοιξιάτικη διάθεση!
Βάζω στο πικάπ του 2011, ένα δισκάκι να παίζει...υπερβολικά!
Τι αντέχει...ο άνθρωπος γυναίκα, βρε φιλαράκια μου!
Εγώ πάλι λέω...μια λέξη, μια σκέψη στη ζωή μπορεί να γίνουν πράξη!
Χωρίς προδοσίες...φόνους...αιματοχυσίες...!
Για σένανε μπορώ να είμαι ο ευατός μου...



Καλό μήνα!!!
Εγώ σας στέλνω τη θετική μου σκέψη και ό,τι μπορώ, εσείς βάλτε την ευχή!!!

Σάββατο 26 Φεβρουαρίου 2011

...Και ο Φεβρουάριος έπλασε την Όλγα!!!

Φεβρουάριος...ή αλλιώς Φλεβάρης, επειδή ανοίγει «τις φλέβες του» και γεμίζει τον κόσμο νερά, η αλλιώς Κουτσοφλέβαρος, η αλλιώς Μεθυσμένος, λόγω άστατου καιρού , δεν ξέρει τι κάνει, ή αλλιώς ,χορευταράς και ξένοιαστος, γιατί μέσα στο Φλεβάρη πέφτουν συνήθως οι Απόκριες!
Μόνο ένας μήνας που περιέχει όλα αυτά,μπορούσε να με υποδεχτεί φιλαράκια μου!
Τυχαίο; α..μπά...
Για αυτό τρελαίνομαι για τη βροχή, για τα μεθυσμένα από φαντασία μυαλά,για χαρά,χορό και ξεγνοιασιά!

Γιορτάζω!

Και με την ευκαιρία της επετείου των γενεθλίων μου, εύχομαι σε όλους σας, ένα…ευτυχισμένο παρελθόν!

Η ευχή, είναι δανεική από το Νιόνιο, αλλά πάντα επίκαιρη, πόσο μάλλον στους χαλεπούς καιρούς που διανύουμε!

Στο παρελθόν λοιπόν, στην αφετηρία μας, εκεί που πρωτογνωρίσαμε τα όνειρα και τις ελπίδες, ότι κάποτε θα αλλάζαμε τον κόσμο, ενδεχομένως και το Σύμπαν!

Δεν είναι η ώρα για απολογισμούς ,είναι όμως η ώρα για φευγάτες σκέψεις ,έτσι φευγάτα όπως έζησα!

Το πάρτι αρχίζει τώρα!

Χρόνια μας πολλά!

Χορεύοντας...



Με σόλα ψυχής ...



Που με μεγάλωσαν...



Και δημιούργησαν μια γλυκιά συνομωσία των χρόνων μου με την ίδια τη ζωή!
Μια βελούδινη συμφιλίωση του χθες και του σήμερα!
Και με έμαθαν να δίνω...
Ένα χάδι στο παρελθόν μου!
Ένα χέρι στο μέλλον μου!
Και τα πάντα στο παρόν μου !
Σας υποδέχομαι με λουλούδια στην καρδιά!

Με αγάπη και με κεράκια πολλά!

Γιορτάζω μαζί σας , σβήνω τα κεράκια μου και χαίρομαι τα χρονάκια μου!
Είμαι
πια, 53 fm!!!
Δηλαδή, 53 γυναίκες φτιαγμένες από μουσική , σε συσκευασία μιας, που θα αναζητούν να σας διαβάζουν και να μοιράζονται μαζί σας,ό,τι σας κάνει κέφι και ό,τι μου κάνει κέφι! !!!
Έτσι λοιπόν , η Όλγα ,με τους
έρωτές της που την απελευθέρωσαν, με τις φιλίες της που τη δυνάμωσαν, με τις αγάπες της που τη βελτίωσαν , με τη δουλειά της που την έκαναν να μην αποχωρίζεται την αισθητική, με τα λάθη της που την ωρίμασαν και όλους εσάς, τους διαδικτυακούς της φίλους ,συνεχίζει να ξεφαντώνει και να δέχεται με χαρά τις ευχές σας!!!
Σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου!
ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΣ ΠΟΛΛΑ!
ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΜΕ!

ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΝΟΜΑΣΤΕ!
Το νού μας μη στεγνώσει η ψυχή και η σκέψη μας!

Τετάρτη 23 Φεβρουαρίου 2011

Αχ...Απόκριές μου...ξεχαστήκατε!


Απόκριες...
Το κλίμα, όμως δεν θέλει με τίποτα να υποδεχτεί τη ξεγνοιασιά της γιορτής!
Αν εξαιρέσει κανείς κάποιες παιδικές αποκριάτικες γιορτές που διοργανώνονται αυτές τις μέρες,οι μεγαλύτεροι δεν έχουν καμιά διάθεση!
Δεν ξέρω αν παραμεγάλωσα και αναπολώ περασμένα μεγαλεία διηγώντας τα να κλαις...
Αλλά βρε φιλαράκια μου,ήταν πολύ αλλιώς τα πράγματα!Έδιναν οι άνθρωποι και λίγο χώρο στο ξεφάντωμα!
Οι καρδιές άνοιγαν καθώς όλοι τραγουδούσαν στους δρόμους...
Ζήτω η Αποκριά !Ζήτω κι η τρελή χαρά!
Θυμάμαι, ακόμα και στο γραφείο συνάδελφοι ντυμένοι με στολές πέρναγαν απ΄τα γραφεία, γεμίζοντας το χώρο γέλια και ευχές!
Στις γειτονιές , ανάλογες γιορτές, δημιουργούσαν μια χαρούμενη ατμόσφαιρα με χαριτωμένα πειράγματα, πονηρά υπονοούμενα που έκαναν τους ανθρώπους να ξεκαρδίζονται στα γέλια!
Ακόμα έχω στα αυτιά μου,το κακαριστό γέλιο της κυρά Καλλιόπης,που αν και ήταν η στρίτζο της γειτονιάς, τέτοιες μέρες τα έδινε όλα στο γέλιο!
Κάθε χρόνο τα μασκέ πάρτι,ήταν απαραίτητα! Η αφεντιά μου δε,κάποτε, είχε σκηνοθετήσει ολόκληρο το πρόγραμμα του Διογένη Παλλάς...
Ήταν τότε που ο ΚαρβέλαςΒίσση,ο Πανταζής μεσουρανούσαν στο καινούργιο μαγαζί της Λ.Συγγρού!
Είχα επιλέξει το σπίτι παιδικού μου φίλου, Αχ...Κώστα, που ήταν μεζονέτα. Η εσωτερική σκάλα με βόλευε για να κατεβαίνουν από εκεί οι καλλιτέχνες!Έτσι το σόου θα είχε τη χλιδή που του έπρεπε!
Όλη η παρέα πήρε το ρόλο της, μέχρι και μπαλέτο είχαμε με ανάλογες χορογραφίες।
Εγώ Καρβέλας ντουέτο με το φιλαράκι μου τον Κώστα, που ήταν η Βίσση,η νυφούλα μου Πανταζής, άλλοι με μικρότερης ποιότητας φωνές(!),πλαισίωναν τις φίρμες και πλήθος χορευτριών και χορευτών!
Είχαμε στήσει κανονικά ηχεία μικρόφωνα κ.λ.π.Είχα διακοσμήσει το σπίτι ανάλογα ,έτσι ώστε να θυμίζει πίστα νυχτερινού κέντρου!Μέχρι και λουλουδούδες είχε το σκηνικό!
Θυμάμαι, κάναμε τρεις βδομάδες εντατικές πρόβες για να βγει το πρόγραμμα αψεγάδιαστο!
Έλεγα στα παιδιά μου, που ήταν τότε μικρά, "παιδάκια άντε να διαβάσουμε γρήγορα γιατί μετά έχω πρόβα και θέλω τη βοήθειά σας!" Νεράκι τα μαθήματα σε χρόνο ρεκόρ και μετά γεμάτα χαρά βλέπανε τη μανούλα τους Καρβέλα να χτυπιέται ξεφωνίζοντας ροκ ρυθμούς!
Τι έχουν δει τα ματάκια των παιδιών μου,από τρέλα γονιού,δεν περιγράφεται με λόγια!
Φυσικά το πάρτι είχε τεράστια επιτυχία και κράτησε μέχρι το πρωί!Αφού στο τσακ ήμασταν να το καθιερώσουμε και να το δούμε επαγγελματικά το θέμα!Μας πήρε η επιτυχία τα μυαλά!
Αλλά μας φρέναρε η μέχρι τότε έντιμη ζωή μας!
Με αυτά και άλλα πολλά ,όπως γάμοι,κηδείες και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί, της λιακάδας το μυαλό ,τα πάρτι μασκέ ,έδιναν μια ξεχωριστή νότα και οι Απόκριες ήταν Απόκριες!
Σήμερα, κατάφεραν να μας κόψουν κάθε τι ,που δημιουργεί χαρά και γιορτή!
Μοίρασαν απλόχερα τη στολή της θλίψης και δυστυχώς τρέξαμε όλοι να την πάρουμε!
Ας τη γυρίσουμε πίσω φίλοι μου!Δεν μας αξίζει!
Γυρίζω την πλάτη μου στο μέλλον που μου υπόσχονται και ανοίγω την καρδιά μου να ζήσω το παρόν μου ,ανθρώπινα όπως το έμαθα και όπως γουστάρω!
Θέλω να μένω με παρέα... στις στιγμές μου!!!
Kαλή Τσικνοπέμπτη αγαπημένοι μου!
Εύχομαι μέσα από την καρδιά μου, η σημερινή διαμαρτυρία ειρηνικά να "χαστουκίσει" όλους τους πολιτικούς μασκαράδες, που εκτός εποχής κάθε μέρα ντύνονται Σωτήρες!

Κυριακή 20 Φεβρουαρίου 2011

Κυριακοσυννεφιές!

Από μικρή θυμάμαι της Κυριακής τα βράδια ένιωθα λίγο στενάχωρα...
Ευτυχώς αν και μεγάλωσα νιώθω το ίδιο...
Ανθεκτικά συναισθήματα στο χρόνο...
Βάζω λίγο μωβ στο φλου φεγγάρι μου...και τα ζωγραφίζω...

Έρχεται μια καινούργια βδομάδα...
Αύριο θα πάω τη μανούλα μου,για εξετάσεις στον καρδιολόγο της στο νοσοκομείο, δεν είναι και τόσο καλά τον τελευταίο καιρό, η καρδούλα της είναι αρκετά κουρασμένη...
Βάζω λίγο ασημί στο φεγγάρι μου...θέλω να με φωτίσει..!

Μετά γραφείο , κλίμα ηλεκτρισμένο!Παιδιά με σύμβαση που λήγει σε λίγο, χωρίς ακόμα να ξέρουμε τι θα συμβεί।Λίγοι είναι οι παλιοί συνάδελφοι ,οι περισσότεροι συνταξιοδοτήθηκαν βιαστικά και ακόμα πιο λίγοι είναι αυτοί που δεν στραβογερνάνε!

Την Τετάρτη έχουμε μια ομιλία που διοργανώνει η κίνηση ανεξάρτητων πολιτών Ηλιούπολης, "Σπίθα" με θέμα "Το τέλος των κομμάτων της αντιπολίτευσης"
Θα το ακούσω...και αυτό!Αντέχω!
Είναι τόσα πολλά τα κουφά που συμβαίνουν στο Δήμο μου, τον τελευταίο καιρό που για να τα αντιμετωπίσω, κουφάθηκα και έκανα την παρακάτω κουφή ερώτηση, σε τοπική ηλεκτρονική εφημερίδα, μετά από κουφές ανακοινώσεις του χρισματικού πασόκου Δήμαρχου(επαγγελματίας κομματικός) περί απογραφής!
Λες και φοβάται μήπως κρυφτούμε σε σπηλιές και δεν απογραφούμε! Λες και η απογραφή και μόνο θα καταφέρει,από μόνη της να ανοίξουν όλες οι πηγές χρηματοδότησης μόνο για το Δήμο μας!
Πήρα το ξανθό μου και ρώτησα...
Ερώτηση ξανθιάς, πλην όμως φυσικής γκριζομάλλας!
Aν κοιμάμαι στην Ηλιούπολη και ξυπνάω μόνο στην οδό Ιπποκράτους,αριθμός ΠΑΣΟΚ, που πρέπει να απογραφώ;
Υ.Γ.(Μήπως και βοηθήσω)Ενδιαφέρομαι για το καλό της Ηλιούπολης με τρέλα!
Ζω μαζί της 52 χρόνια!Δεν κρύβομαι αλλά με κρύβουν!
Με κουφά και μη, ξεκινάμε την καινούργια βδομάδα!
Το πιο κουφό βέβαια θα συμβεί στο τέλος της βδομάδας που θα κλείσω τα 53!
Τι θα ζωγραφίσω για αυτό φιλαράκια μου δε γνωρίζω...σήμερα έχω τις Κυριακοσυννεφιές μου και δεν δεσμεύομαι!
Είναι θέμα στιγμής...πως θα τη δώ...
Επιλέγω για ξεκίνημα, μουσικούλα με ασπρόμαυρες αξεπέραστες εικόνες!
Και εύχομαι για όλους μας , με δύναμη και χιούμορ να υποδεχτούμε την καινούργια βδομάδα!
Σας γλυκοασπάζομαι!