Γειά και χαρά μας, Νοέμβριε..!

Ουφ...παίρνω μια βαθιά ανάσα!Είμαι ακόμα ζωντανή...αναπνέω και μάλιστα βαθιά και στα βαθιά!
Αίσχος! Πάλι δεν καταφέραμε να πετύχουμε τους στόχους μας, θα σκεφτούν οι κυβερνώντες...ακόμα αναπνέουν...και το επόμενο κουρεματάκι θα είναι γουλί με την ψιλή!
ΟΧΙ !ΟΧΙ!ΟΧΙ! Δε θα σχολιάσω τίποτα σήμερα! Έχω κάνει τρείς όρκους για να μουδιάσω τη γλώσσα μου!
Έχω ορκιστεί στη δειλία του Πρόεδρου της βουρκωμένης Δημοκρατίας μας!
Έχω ορκιστεί στο απείθαρχο χέρι του γενναίου παλληκαριού- παραστάτη του Θεσσαλικού κάμπου!
Έχω ορκιστεί στη με το αζημίωτο παρδαλολεβεντιά όλων των χρυσοπληρωμένων σωτήρων μας !
Σήμερα απλά, καταθέτω εν όψει της αυριανής πρωτομηνιάς το δικό μου στεφανάκι!
Οι στίχοι του μεγάλου ποιητή μας ,Μιχάλη Κατσαρού το συνοδεύουν...
Αντισταθείτε
σ' αυτόν που χαιρετάει απ' την εξέδρα ώρες
ατέλειωτες τις παρελάσεις

Καλό μήνα , αγαπημένα φιλαράκια μου!
Πέρασαν τα δύσκολα και έρχονται τα δυσκολότερα!Αν και απροετοίμαστοι τα καταφέραμε στα δύσκολα , στα δυσκολότερα προετοιμασμένοι πια, με επιμονή και πείσμα θα τα καταφέρουμε! Αρκεί να έχουμε υγεία!

Εύχομαι λοιπόν, σε όλους σας Υγεία! Υγεία! Υγεία!

Και μη ξεχνάτε να λέτε πολλά ΟΧΙ σε ό,τι σας τη χαλάει!

Με φόρα...

...Kατακίτρινη...με φόρα...πολύ φορά μιλάμε...
Σας καλωσορίζω!
Σας αγαπάω και δεν σας ξεχνάω!

Αγαπημένα μου φιλαράκια, βρήκα λίγο χρόνο και σας στέλνω την αγάπη μου!
Θα τα καταφέρουμε...

Kαλή βδομάδα!!!

Δια-κο-πές...

Η Ελλάδα μας!
Η Ελλάδα του ήλιου...των χρωμάτων...των αρωμάτων...του απέραντου γαλάζιου...
της χαράς...της φιλοξενίας...της παρέας...του πολιτισμού...της ανθρωπιάς...

Η πανέμορφη Ελλάδα μας...του τότε...του κάποτε...του πριν...του ...εκτός ελέγχου...

Είναι κακό στην άμμο να κτίζεις παλάτια...έλεγε γνωστό τραγουδάκι...

Παρακτίστηκαν στην άμμο παλάτια...

Φέτος είναι η πρώτη φορά αγαπημένα φιλαράκια μου,που δεν έχω κάνει μέχρι τώρα, ούτε ένα μπανάκι στη θάλασσα!

Είναι το λιγότερο και το καλύτερο που θα μπορούσε να μου συμβεί...

Όμως υπάρχουν και άλλα πολλά που συμβαίνουν, χειρότερα...

Η διαθεσή μου είναι αγχωμένη και άχαρη...
Αύριο φεύγω για την Άνδρο...
Έχω ανάγκη ξεκούρασης και ηρεμίας , για να αντιμετωπίσω την επιστροφή μου...
Όταν επιστρέψω ,θα είμαι μια συγχωνευμένη ή μια καταργημένη εργαζόμενη...
Θα δούμε...
Εύχομαι μέσα από την καρδιά μου σε όλους σας , ΚΑΛΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ!!!
Εύχομαι στον καθένα σας ξεχωριστά, μια γλυκιά καλημέρα για κάθε μέρα που θα ξημερώνει γλυκά μου φιλαράκια!

Επιστροφή...Αγάπη...Ελπίδα...

Επιστρέφοντας...ανοίγω τα παράθυρα, αερίζω το μπλογκοσπιτάκι μου και αφήνω το αγαπημένο μου τυρκουάζ χρώμα να σας υποδεχτεί!Είναι το χρώμα που συμβολίζει την αναγέννηση, την πρόοδο, την ανθρωπιά και την απέχθεια στους περιορισμούς ή την καταπίεση!Είναι το χρώμα, που εκφράζει την αγνή καρδιά, τη φρεσκάδα και ενθαρρύνει την καθαρή και ειλικρινή επικοινωνία!

Πέρασαν σχεδόν δυο μήνες , από την προηγούμενη ανάρτηση μου και δεν σας κρύβω, ότι μου λείψατε πολύ αγαπημένα φιλαράκια μου!
Εύχομαι και ελπίζω να είστε όλοι καλά!

Θέλω μετά την περιπέτεια της υγείας, του πολυαγαπημένου μας ποιητή ,Τόλη Νικηφόρου,να στείλω και να στείλουμε όλοι μαζί την αγάπη μας και τις ευχές μας, για ατσάλινη υγεία και περαστικά! Τόλη μου,όλη η θετική ενέργεια μας σε αγκαλιάζει και βρίσκεται δίπλα σου!Μη φοβάσαι τίποτα!Νίκησες!Φαντάζομαι, ότι μετά και από αυτή την εμπειρία ,τα συναισθήματα που θα προσφέρεις στη ζωή και στην ποίηση θα μας συγκλονίσουν!Θα γίνει των ...θαυμάτων!!!
Ευχαριστώ και τη γλυκύτατη Μάργκο μας ,που με ειδοποίησε, όλο αυτό τον καιρό τα τρεξίματά μου δεν μου επέτρεπαν να βολτάρω στα στέκια σας!
Aφιερωμένη λοιπόν η επιστροφή μου, στον ποιητή μας, που επέστρεψε σε εμάς, δυνατότερος!Σας χαρίζω ένα χαμόγελο και μια αγκαλιά !
Σας ευχαριστώ που υπάρχετε!

Διάλειμμα μετά μουσικής!

Αγαπημένα μου φιλαράκια,τελευταία είμαι αρκετά ζορισμένη με τη δουλειά μου και διάφορα προβλήματα που προέκυψαν, με αποτέλεσμα ο χρόνος μου να είναι περιορισμένος και να μη μπορώ να μπλογκάρω με άνεση.
Περνάω τρεχάτη και σας διαβάζω,αλλά δεν μου φτάνει μόνο αυτό...
Προκειμένου να ξεμπλοκάρω θα ξεμπλογκάρω για λίγο και πολύ σύντομα θα είμαστε πάλι μαζί!
Η μουσική επένδυση σε αυτό το μικρό διάλειμμα ονομάζεται διάλογος...
Το αγαπημένο μου φιλαράκι Στέλιος Ταχιάτης, ο μεγάλος τσελίστας της Κρατικής ορχήστρας Αθηνών και της ορχήστρας του Μάνου Χατζιδάκι μαζί με τον Τάκη Μαρινάκη το θρυλικό ντραμίστα των Πελόμα Μποκιού συνομιλούν μουσικά!
Αξίζει να τους ακούσετε!



Αναλαμβάνω λοιπόν,το μερίδιο ζοριού που μου ανήκει, δε γκρινιάζω,δεν το φορτώνω αλλού, αφοσιώνομαι με παρέα πάντα τη μουσική ,προκειμένου να το αντιμετωπίσω και θα τα ξαναπούμε σύντομα!
Θεωρώ, ότι εμείς οι παλιοί πρέπει να δίνουμε το καλό παράδειγμα και να είμαστε δίπλα στους νέους που αγωνιούν, χάνουν τη δουλειά τους με όλα αυτά τα πρωτόγνωρα που συμβαίνουν σήμερα και υποθηκεύουν το μέλλον τους!
Θλίβομαι που η χώρα μου, κατεβάζει τα ρολά και στον πολιτισμό, κλείνοντας το Θεατρικό Μουσείο και όχι μόνο!
Μόνος ο καθένας μας ίσως είναι ανήμπορος...όλοι μαζί όμως, ίσως κάτι μπορέσουμε να κάνουμε!
Δίνω σε όλους σας ένα φιλί και σας εύχομαι με χαμόγελο καλή βδομάδα!

Αντίο...δικέ μας Άνθρωπε...

Ένα κόκκινο λουλούδι αφήνω για το σπουδαίο Άνθρωπο, Θανάση Βέγγο!
Αεικίνητος, σεμνός, τρυφερός, είχε βαθιά επίγνωση της προσωρινότητας του ανθρώπου σε τούτον εδώ τον κόσμο! Απλά και διακριτικά αγαπούσε και πρόσφερε στους συνανθρώπους του!
Ήταν Άνθρωπος!

Είχα την τύχη να γνωρίσω από κοντά το Θανάση Βέγγο πριν πολλά χρόνια!

Πέρασαν τριάντα χρόνια από τότε...

Στην πρώτη μου δουλειά, εκεί κάτω απ΄την Ακρόπολη στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου,εκεί ήταν τα γραφεία της εταιρείας, που δούλευα τότε.

Στο τελευταίο έτος της σχολής, ένας καθηγητής μου, που πίστευε σε μένα , μου πρότεινε αυτή τη δουλειά.

Εσωτερικές διακοσμήσεις- σχεδίαση και κατασκευή επίπλων το αντικείμενο.

Κρητικός, λεβέντης και υπέροχος άνθρωπος,το αφεντικό μου!Είναι μεγάλος πια,ακόμα μιλάμε...του χρωστάω πολλά!Έμαθα δίπλα του σημαντικά πράγματα!

Εκεί λοιπόν, γνώρισα το Θανάση Βέγγο και την πολυαγαπημένη γυναίκα του, την Ασημίνα,για εκείνον ήταν η Μίνα του!

Είχε αγοράσει τότε, ένα διαμέρισμα στην Αγία Παρασκευή, απλό συμβατικό χωρίς ίχνος περιττών στολιδιών!

Αναλάβαμε τη μελέτη της εσωτερικής διακόσμησης και των επίπλων.Είχαμε συχνή συνεργασία. Ήταν πάντα άψογος, ζωηρός,κεφάτος ,ζεστός Άνθρωπος! Πολύ Άνθρωπος!

'Οταν ολοκληρώθηκε η δουλειά και παραδώσαμε το σπίτι , μαζί με τα χρήματα που έδωσε στο αφεντικό μου, είχε και ξεχωριστή αμοιβή, για μένα και μια συνάδελφό μου, που είχαμε ασχοληθεί με το σπίτι του.

Θυμάμαι πολύ ζωντανά τη σκηνή...

Στεκόταν στο γραφείο, στο ένα πόδι,(ήταν αγαπημένη του στάση) και με ύφος συνωμοτικό, μικρού παιδιού, λέει στο αφεντικό μας, "Τα κορίτσια σου Σταύρο, είναι ακούραστα!Δούλεψαν πολύ και με κέφι!Οφείλω να τα πληρώσω!Φυσικά θα κάνεις και εσύ το ίδιο, αλλά δε μετράει, το κάνεις έτσι κι αλλιώς κάθε μήνα!"

Αυτό φιλαράκια μου, δεν είχε ξανασυμβεί ποτέ και με κανέναν!Ήταν ο μόνος πελάτης μας, με τα λιγότερα λεφτά και τη μεγαλύτερη καρδιά!

Αυτός ήταν ο Θανάσης Βέγγος!

Ένας πληθωρικός, αυτοδίδακτος, γνήσιος ,γενναιόδωρος, Άνθρωπος που πίστευε στον Άνθρωπο!

Ένας σπουδαίος Ηθοποιός!

Ένας σπουδαίος Αγωνιστής!

Ένας Άνθρωπος Ζωή!

Ένας Άνθρωπος με το χέρι πάντα στην καρδιά, έδινε μαθήματα σεμνότητας και ήθους!

Καλό ταξίδι... δικέ μας Άνθρωπε!

Βρέχει...Πρωτομαγιά..!

Διαλέγω ευωδιαστές πασχαλιές...

Για να κάνω ένα μικρό στεφάνι...


Και να υποδεχτούμε το Μάη...

Αγαπημένοι μου, αυτή τη βροχερή Πρωτομαγιά, φτιάχνω με αγάπη και χρώματα της βροχής, το Πρωτομαγιάτικο στεφάνι!
Έτσι απλά...τόσο απλά...
Εύχομαι δύναμη και ελπίδα για να καταφέρουμε να κάνουμε τις προσδοκίες μας πράξη!

Καλό μήνα!
Καλή Πρωτομαγιά!

«…Κάποτε, τα όνειρα θα πάρουν εκδίκηση!»

Μακάρι!!!