Με φόρα...

...Kατακίτρινη...με φόρα...πολύ φορά μιλάμε...
Σας καλωσορίζω!
Σας αγαπάω και δεν σας ξεχνάω!

Αγαπημένα μου φιλαράκια, βρήκα λίγο χρόνο και σας στέλνω την αγάπη μου!
Θα τα καταφέρουμε...

Kαλή βδομάδα!!!

Δια-κο-πές...

Η Ελλάδα μας!
Η Ελλάδα του ήλιου...των χρωμάτων...των αρωμάτων...του απέραντου γαλάζιου...
της χαράς...της φιλοξενίας...της παρέας...του πολιτισμού...της ανθρωπιάς...

Η πανέμορφη Ελλάδα μας...του τότε...του κάποτε...του πριν...του ...εκτός ελέγχου...

Είναι κακό στην άμμο να κτίζεις παλάτια...έλεγε γνωστό τραγουδάκι...

Παρακτίστηκαν στην άμμο παλάτια...

Φέτος είναι η πρώτη φορά αγαπημένα φιλαράκια μου,που δεν έχω κάνει μέχρι τώρα, ούτε ένα μπανάκι στη θάλασσα!

Είναι το λιγότερο και το καλύτερο που θα μπορούσε να μου συμβεί...

Όμως υπάρχουν και άλλα πολλά που συμβαίνουν, χειρότερα...

Η διαθεσή μου είναι αγχωμένη και άχαρη...
Αύριο φεύγω για την Άνδρο...
Έχω ανάγκη ξεκούρασης και ηρεμίας , για να αντιμετωπίσω την επιστροφή μου...
Όταν επιστρέψω ,θα είμαι μια συγχωνευμένη ή μια καταργημένη εργαζόμενη...
Θα δούμε...
Εύχομαι μέσα από την καρδιά μου σε όλους σας , ΚΑΛΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ!!!
Εύχομαι στον καθένα σας ξεχωριστά, μια γλυκιά καλημέρα για κάθε μέρα που θα ξημερώνει γλυκά μου φιλαράκια!

Επιστροφή...Αγάπη...Ελπίδα...

Επιστρέφοντας...ανοίγω τα παράθυρα, αερίζω το μπλογκοσπιτάκι μου και αφήνω το αγαπημένο μου τυρκουάζ χρώμα να σας υποδεχτεί!Είναι το χρώμα που συμβολίζει την αναγέννηση, την πρόοδο, την ανθρωπιά και την απέχθεια στους περιορισμούς ή την καταπίεση!Είναι το χρώμα, που εκφράζει την αγνή καρδιά, τη φρεσκάδα και ενθαρρύνει την καθαρή και ειλικρινή επικοινωνία!

Πέρασαν σχεδόν δυο μήνες , από την προηγούμενη ανάρτηση μου και δεν σας κρύβω, ότι μου λείψατε πολύ αγαπημένα φιλαράκια μου!
Εύχομαι και ελπίζω να είστε όλοι καλά!

Θέλω μετά την περιπέτεια της υγείας, του πολυαγαπημένου μας ποιητή ,Τόλη Νικηφόρου,να στείλω και να στείλουμε όλοι μαζί την αγάπη μας και τις ευχές μας, για ατσάλινη υγεία και περαστικά! Τόλη μου,όλη η θετική ενέργεια μας σε αγκαλιάζει και βρίσκεται δίπλα σου!Μη φοβάσαι τίποτα!Νίκησες!Φαντάζομαι, ότι μετά και από αυτή την εμπειρία ,τα συναισθήματα που θα προσφέρεις στη ζωή και στην ποίηση θα μας συγκλονίσουν!Θα γίνει των ...θαυμάτων!!!
Ευχαριστώ και τη γλυκύτατη Μάργκο μας ,που με ειδοποίησε, όλο αυτό τον καιρό τα τρεξίματά μου δεν μου επέτρεπαν να βολτάρω στα στέκια σας!
Aφιερωμένη λοιπόν η επιστροφή μου, στον ποιητή μας, που επέστρεψε σε εμάς, δυνατότερος!Σας χαρίζω ένα χαμόγελο και μια αγκαλιά !
Σας ευχαριστώ που υπάρχετε!

Διάλειμμα μετά μουσικής!

Αγαπημένα μου φιλαράκια,τελευταία είμαι αρκετά ζορισμένη με τη δουλειά μου και διάφορα προβλήματα που προέκυψαν, με αποτέλεσμα ο χρόνος μου να είναι περιορισμένος και να μη μπορώ να μπλογκάρω με άνεση.
Περνάω τρεχάτη και σας διαβάζω,αλλά δεν μου φτάνει μόνο αυτό...
Προκειμένου να ξεμπλοκάρω θα ξεμπλογκάρω για λίγο και πολύ σύντομα θα είμαστε πάλι μαζί!
Η μουσική επένδυση σε αυτό το μικρό διάλειμμα ονομάζεται διάλογος...
Το αγαπημένο μου φιλαράκι Στέλιος Ταχιάτης, ο μεγάλος τσελίστας της Κρατικής ορχήστρας Αθηνών και της ορχήστρας του Μάνου Χατζιδάκι μαζί με τον Τάκη Μαρινάκη το θρυλικό ντραμίστα των Πελόμα Μποκιού συνομιλούν μουσικά!
Αξίζει να τους ακούσετε!



Αναλαμβάνω λοιπόν,το μερίδιο ζοριού που μου ανήκει, δε γκρινιάζω,δεν το φορτώνω αλλού, αφοσιώνομαι με παρέα πάντα τη μουσική ,προκειμένου να το αντιμετωπίσω και θα τα ξαναπούμε σύντομα!
Θεωρώ, ότι εμείς οι παλιοί πρέπει να δίνουμε το καλό παράδειγμα και να είμαστε δίπλα στους νέους που αγωνιούν, χάνουν τη δουλειά τους με όλα αυτά τα πρωτόγνωρα που συμβαίνουν σήμερα και υποθηκεύουν το μέλλον τους!
Θλίβομαι που η χώρα μου, κατεβάζει τα ρολά και στον πολιτισμό, κλείνοντας το Θεατρικό Μουσείο και όχι μόνο!
Μόνος ο καθένας μας ίσως είναι ανήμπορος...όλοι μαζί όμως, ίσως κάτι μπορέσουμε να κάνουμε!
Δίνω σε όλους σας ένα φιλί και σας εύχομαι με χαμόγελο καλή βδομάδα!

Αντίο...δικέ μας Άνθρωπε...

Ένα κόκκινο λουλούδι αφήνω για το σπουδαίο Άνθρωπο, Θανάση Βέγγο!
Αεικίνητος, σεμνός, τρυφερός, είχε βαθιά επίγνωση της προσωρινότητας του ανθρώπου σε τούτον εδώ τον κόσμο! Απλά και διακριτικά αγαπούσε και πρόσφερε στους συνανθρώπους του!
Ήταν Άνθρωπος!

Είχα την τύχη να γνωρίσω από κοντά το Θανάση Βέγγο πριν πολλά χρόνια!

Πέρασαν τριάντα χρόνια από τότε...

Στην πρώτη μου δουλειά, εκεί κάτω απ΄την Ακρόπολη στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου,εκεί ήταν τα γραφεία της εταιρείας, που δούλευα τότε.

Στο τελευταίο έτος της σχολής, ένας καθηγητής μου, που πίστευε σε μένα , μου πρότεινε αυτή τη δουλειά.

Εσωτερικές διακοσμήσεις- σχεδίαση και κατασκευή επίπλων το αντικείμενο.

Κρητικός, λεβέντης και υπέροχος άνθρωπος,το αφεντικό μου!Είναι μεγάλος πια,ακόμα μιλάμε...του χρωστάω πολλά!Έμαθα δίπλα του σημαντικά πράγματα!

Εκεί λοιπόν, γνώρισα το Θανάση Βέγγο και την πολυαγαπημένη γυναίκα του, την Ασημίνα,για εκείνον ήταν η Μίνα του!

Είχε αγοράσει τότε, ένα διαμέρισμα στην Αγία Παρασκευή, απλό συμβατικό χωρίς ίχνος περιττών στολιδιών!

Αναλάβαμε τη μελέτη της εσωτερικής διακόσμησης και των επίπλων.Είχαμε συχνή συνεργασία. Ήταν πάντα άψογος, ζωηρός,κεφάτος ,ζεστός Άνθρωπος! Πολύ Άνθρωπος!

'Οταν ολοκληρώθηκε η δουλειά και παραδώσαμε το σπίτι , μαζί με τα χρήματα που έδωσε στο αφεντικό μου, είχε και ξεχωριστή αμοιβή, για μένα και μια συνάδελφό μου, που είχαμε ασχοληθεί με το σπίτι του.

Θυμάμαι πολύ ζωντανά τη σκηνή...

Στεκόταν στο γραφείο, στο ένα πόδι,(ήταν αγαπημένη του στάση) και με ύφος συνωμοτικό, μικρού παιδιού, λέει στο αφεντικό μας, "Τα κορίτσια σου Σταύρο, είναι ακούραστα!Δούλεψαν πολύ και με κέφι!Οφείλω να τα πληρώσω!Φυσικά θα κάνεις και εσύ το ίδιο, αλλά δε μετράει, το κάνεις έτσι κι αλλιώς κάθε μήνα!"

Αυτό φιλαράκια μου, δεν είχε ξανασυμβεί ποτέ και με κανέναν!Ήταν ο μόνος πελάτης μας, με τα λιγότερα λεφτά και τη μεγαλύτερη καρδιά!

Αυτός ήταν ο Θανάσης Βέγγος!

Ένας πληθωρικός, αυτοδίδακτος, γνήσιος ,γενναιόδωρος, Άνθρωπος που πίστευε στον Άνθρωπο!

Ένας σπουδαίος Ηθοποιός!

Ένας σπουδαίος Αγωνιστής!

Ένας Άνθρωπος Ζωή!

Ένας Άνθρωπος με το χέρι πάντα στην καρδιά, έδινε μαθήματα σεμνότητας και ήθους!

Καλό ταξίδι... δικέ μας Άνθρωπε!

Βρέχει...Πρωτομαγιά..!

Διαλέγω ευωδιαστές πασχαλιές...

Για να κάνω ένα μικρό στεφάνι...


Και να υποδεχτούμε το Μάη...

Αγαπημένοι μου, αυτή τη βροχερή Πρωτομαγιά, φτιάχνω με αγάπη και χρώματα της βροχής, το Πρωτομαγιάτικο στεφάνι!
Έτσι απλά...τόσο απλά...
Εύχομαι δύναμη και ελπίδα για να καταφέρουμε να κάνουμε τις προσδοκίες μας πράξη!

Καλό μήνα!
Καλή Πρωτομαγιά!

«…Κάποτε, τα όνειρα θα πάρουν εκδίκηση!»

Μακάρι!!!

Άνδρος... όπως αέρας...

Καλώς τα, αγαπημένα μου φιλαράκια!
Ελπίζω να περάσατε όμορφα τις Άγιες μέρες!Εμείς στην Άνδρο γιορτάσαμε το Πάσχα με ανατροπές λόγω καιρού!Αλλά δεν μασήσαμε...απλά προσαρμοστήκαμε!
Είχαμε προγραμματίσει να σουβλίσουμε το κατσικάκι μας με τα ίδια μας τα χεράκια,καλέσαμε και φίλους μας να το φάμε,πιστεύοντας ότι ο καιρός θα ήταν Απριλιάτικος!Ψωνίσαμε καινούργια σούβλα , πολλά κάρβουνα και διάφορα άλλα αξεσουάρ πασχαλιάτικα!
Στα σχέδια μας το Πασχαλινό τραπέζι θα στηνόταν στη βεράντα, οπου υπάρχει αρκετός χώρος και μπορούσε να φιλοξενήσει τα είκοσι άτομα που είχαμε καλέσει(είμαστε αντικοινωνικοί τύποι)
'Ελα που σχεδιάζαμε όμως, χωρίς το ξενοδόχο/καιρό!Πήραν αέρα φιλαράκια μου,τα μυαλά του καιρού και δεν μας άφηνε με τίποτα να πραγματοποιήσουμε τα σχέδιά μας!Αφού κάναμε ολοήμερη αυτοψία στο χώρο και ψάχναμε απεγνωσμένα ένα σημείο ήρεμο από αέρα για να υποδεχτεί το σούβλισμα αποφασίσαμε όχι ομόφωνα (πέρασε η γνώμη της πλειοψηφίας) να στείλουμε το κατσικάκι στο φούρνο!Το άλλο προβληματάκι που προέκυψε λόγω καρού, ήταν ότι δεν μπορούσαμε να φάμε έξω!Οστόσω το σπίτι/φωλίτσα, εσωτερικά δεν έχει τόσο χώρο για να στηθεί τραπέζι για 20 άτομα! Μετά από πολύ σκέψη και άλλη αυτοψία, πήρα την υπόθεση στα χέρια μου και με μολύβι και χαρτί σχεδίασα την κάτοψη και άρχισα να ψάχνω λύσεις!Κατέληξα στο συμπέρασμα ότι έπρεπε να μεταφέρω σχεδόν όλο το καθιστικό στη βεράντα για να δημιουργηθεί ελεύθερος χώρος για το τραπέζι!Ήταν η μόνη λύση και αυτό έγινε!
Παρακαλώ, ακολουθείστε με για να πάρετε γευσούλα...
Καταχαρούμενη, πατάω τα Ανδριώτικα χώματα!

Το τοπίο ανοιξιάτικο ,η φύση ανθισμένη, οι μαργαρίτες σου χαμογελούσαν ναζιάρικα ,όμως ο κρύος αέρας δεν χαμπάριαζε τίποτα από όλα αυτά...

Τα σπίτια ευτυχώς έμειναν στη θέση τους, δεν κατάφερε να τα μετακινήσει ο αέρας,αυτό ήταν ένα ευχάριστο γεγονός!

Με συναισθήματα ανάμικτα ετοιμάσαμε το άμοιρο κατσικάκι για το φούρνο!

Με συναισθήματα κάφρικα επιτεθήκαμε στο άμοιρο κατσικάκι μετά το φούρνο!

Το τραπέζι στήθηκε και στολίστηκε, σε στυλ αρραβώνα... Σιγά μη σκάσω...Δεν αφήσα χιλιοστό ανεκμετάλευτο...

Και χωρέσαμε όλοι! Αφού εξαφανίστηκε το πεντανόστιμο λαμαρινάτο κρεατάκι και ζεσταθήκαμε με τα κρασάκια μας, είδαμε τον καιρό με άλλη ματιά,μας είδε και αυτός αλλιώς, και βγήκαμε στη βεράντα για χορό!
Η μεγάλη έκπληξη της παρέας, ο γλυκύτατος, ροκότατος, Ανδρέας, χόρευε με το δικό του στυλ! Ο παππούς του καμάρωνε, σα γύφτικο σκεπάρνι και εγώ έκανα πρόβες γιαγιάς! Απολαύσαμε και το ηλιοβασίλεμα!Πάντα μαγικό, έδινε τις δικές του υποσχέσεις!
Μάζεψα και μικρές χαριτωμένες μαργαριτούλες για εσάς...
Και επέστρεψα στη βάση μου!
Πάντως τα γνωστά:

1. Όταν κάνουμε σχέδια ο θεός ξεκαρδίζεται στα γέλια!



2. Χίλιοι καλοί χωράνε!

Επιβεβαιώθηκαν απόλυτα φιλαράκια μου!
Εξ άλλου τα προγράμματα τίθενται για να μην τηρούνται...λένε κάποιοι άλλοι!
Τα πάω καλύτερα με τις ανατροπές τελικά...τα προγράμματα δεν με πάνε !
Εύχομαι καλή συνέχεια στη βδομάδα μας!
Σας αεροφιλώωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωω!!!
Και του χρόνου να είμαστε καλά!