Ανεβαίνω...στο ΑΡΜΑ...και ονειρεύομαι..!

Φίλοι μου καλοί και αγαπημένοι, ήρθεν η ώρα μου!!!
Όπως πολύ σωστά καταλάβατε, το αποφάσισα!
Η διαφορά είναι, ότι εγώ δεν κατεβαίνω...αλλά ανεβαίνω...
στις εκλογές που θα γίνουν στις 7 Νοέμβρη.
Ανεβαίνω λοιπόν στο "ΑΡΜΑ ΠΟΛΙΤΩΝ" του ΓΙΑΝΝΗ ΔΗΜΑΡΑ και καθώς απομακρύνομαι από όλα αυτά που μας θλίβουν...

ΑΝΤΙΔΡΩ -ΣΥΜΜΕΤΕΧΩ- ΚΡΙΝΟΜΑΙ-ΕΛΠΙΖΩ!

Η συμμετοχή μου στο συγκεκριμένο συνδυασμό έχει να κάνει με δύο βασικούς λόγους:

• Γνωρίζω χρόνια το Γιάννη Δημαρά και έχω να πω με βεβαιότητα, ότι είναι ένας ΕΝΤΙΜΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ που σκέφτεται ως ΑΝΘΡΩΠΟΣ!
• Πιστεύω σε αυτούς τους πολύ δύσκολους καιρούς, ότι η ΑΝΟΧΗ είναι ΕΝΟΧΗ!

Η περιφέρεια Αττικής κατά τον "Καλλικράτη"χωρίστηκε σε οκτώ Περιφερειακούς Τομείς.

Ο Κεντρικός Τομέας που ανήκω και ψηφίζομαι ,περιλαμβάνει τους δήμους, Αθηναίων,Βύρωνα,Γαλατσίου,Δάφνης,Υμηττού,Ζωγράφου,Ηλιουπόλεως,
Καισαριανής, Ν. Φιλαδέλφειας, Ν. Χαλκηδόνας.

Εκτίθεμαι...

Όποιος με θυμηθεί... δεν θα με χάσει !

Όποιος με ξεχάσει...αυτός θα χάσει!

Δεν χάνουμε το χιούμορ μας!

Ο χρόνος μου είναι λίγο περιορισμένος ,είμαι στο τρέξιμο,αλλά με την πρώτη ευκαιρία θα σας επισκέπτομαι!

Δεν μου ξεφεύγετε!

Σας γλυκοφιλώ όλους!

Σας εύχομαι καλό Σαββατοκύριακο,σας στέλνω τη φιλία μου και την αισιόδοξη διάθεσή μου!

Υ.Γ.Εύχομαι μέσα από την καρδιά μου, καλή επιτυχία σε όλους τους υποψήφιους μπλογκόφιλους!

Ρίκη Ματαλλιωτάκη φίλη μου, καλή δύναμη και καλή επιτυχία! Μαζί σου!

Και επειδή ποτέ δεν ξεχνώ το ροκ που με δυνάμωσε και με μεγάλωσε , πάντα το αναζητώ για να με δυναμώνει!

Στατινοζαβολιές!

Κάποτε ήμασταν παιδιά των λουλουδιών...


Σήμερα είμαστε παιδιά των στατινών...

Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.
Χθες είχαμε γιορτούλα στο σπίτι.
Είχε τα γενέθλιά του ο συντροφούλης μου! Έκλεισε με μεγάλη επιτυχία τα 54!
Σαν καλή και παραδοσιακή νοικοκυρά προσκάλεσα τους κολλητούς μας για μεσημεριανογιορτούλα!
Μαγείρεψα νοστιμότατα και υγιεινότατα φαγητάκια και έστρωσα ένα χαρούμενο γιορτινό τραπέζι για 23 φιλαράκια Δεν μου πολυαρέσει η μέθοδος μπουφέ, το καθιστό γύρω από το τραπέζι έχει άλλη νοστιμιά!
Οι ηλικίες, (εκτός των παιδιών μου και δυο ακόμα νέων) κυμαινόταν από 48 έως 62 χρονών. Το θέμα λοιπόν, που έπεσε στο τραπέζι και έκανε τα νεύρα μου να χοροπηδήσουν, ήταν οι αυξημένες τιμές χοληστερίνης σχεδόν όλης της παρέας!
Δεν λέω το διασκεδάσαμε…έγιναν και οι χαριτωμένες κοντρούλες του τύπου, το δικό μου χάπι είναι καλύτερο…κ.λ.π.
Το δικό μου θέμα όμως είναι , γιατί κατέβασαν τόσο πολύ, την τιμή της χοληστερίνης!
Αφού είναι η εποχή που όλα ανεβαίνουν! Γιατί η χοληστερίνη κατεβαίνει;
Ρωτάω,με απορία!
Ήξερα για πάρα πολλά χρόνια ότι μέχρι 250 ήταν φυσιολογική η τιμή ,γιατί τώρα είναι το 200;
Τι άλλαξε βρε χριστανοί μου, που αν έχεις 202 είσαι ήδη με ένα χαπάκι στο στόμα;
Βάζουν και κάτι κλάσματα και με μαθηματικοπροβληματικό τρόπο σε μπερδεύουν και τρελαίνεσαι!
Τι φαρμακευτικά συστήματα περίεργα είναι αυτά!
Γίνομαι καχύποτη…
Φυσικά δεν είμαι ανόητη, αν υπάρχει ιστορικό κληρονομικότητας ή συντρέχουν άλλοι λόγοι υγείας, το καταλαβαίνω, αλλά αυτή η μανία των γιατρών με τη μία,αμέσως φάρμακο μου τη δίνει!
Είναι δυνατόν μέσα σε ένα εξάμηνο όλη η παρεούλα μου να είναι χοληστερινόπληκτη;
Μια χαρά παιδιά…
Και εκεί,μεταξύ φαγητού και γλυκόπιοτου κρασιού, ανεδείχθει το μεγάλο ερωτηματικό!
Πως από παιδιά των λουλουδιών γίναμε παιδιά των στατινών;
Αφού εξαντλήσαμε το θέμα και έπεσε και το ανάλογο γέλιο κάνοντας μια αναδρομή στα νεώτερά μας χρόνια και τα θεματάκια που μας απασχολούσαν...
Τελικά , κατέληξα στα εξής τρία:

1.Προσθέτοντας στο γνωστό "η τιμή τιμή δεν έχει και χαράς τον που την έχει "μια λεξούλα...
"η χοληστερίνη τιμή δεν έχει και χαράς τον που την έχει! "

2.Πρότεινα στους υψηλότιμους χολιστεριάζοντες ένα τετραήμερο(βλέπε 28/10) στο ορεινό χωριουδάκι μου, για βαθιές ανάσες και φυσικές μεθόδους κατεβάσματος των τιμών! Κοιμούνται 10 άτομα κανονικά σαν υγιείς άνθρωποι,οι υπόλοιποι σαν ασθενείς σε ράντζα...

3.Παρότρυνα τη νεολαία να ευχαριστηθεί όσο μπορεί τα νιάτα της και να ξεζουμίσει τη ζωή, γιατί τα χρόνια περνάνε σαν νερό και η …χοληστερίνη παραμονεύει στο λεπτό!

Άχαρο θέμα ,αλλά μέσα στη ζωή και αυτό!
Αν είστε φιλαράκια μου,πιο ενημερωμένοι επί του άχαρου θέματος,δέχομαι παρατηρήσεις και συμβουλές,είμαι ικανή να κάνω αγώνα και να δημιουργήσω κίνημα κατά της χοληστερίνης!
Σιγά μην αφήσω τα φιλαράκια μου έτσι αβοήθητα!
Κατεβάζω τώρα τα γκάζια...και με αγάπη σας εύχομαι καλή βδομάδα!

Ακούστε και αυτό...

Χρωματο-περιπλάνηση!

Πόσα χρώματα...

Πόση μαγεία...

Πόση τρυφερότητα...

Πόση ομορφιά...

Χωράνε σε ένα τελάρο;

Ο εξαιρετικός ζωγράφος, Γιώργος Λολοσίδης ,καταφέρνει να χωρέσει άπειρα συναισθήματα και χρώματα μιας ολοκληρωμένης ζωής!

Είναι ένας νεαρός 70άρης,παθιασμένος με τη ζωγραφική,το φως του ουρανού και της θάλασσας!

Εραστής της φύσης και της παντοτινής ελευθερίας!

Αναγνωρίζει τις σκοτεινές στιγμές του και τα αδιέξοδά του και χαμογελάει στη θάλασσα, τη ζωή και τους φίλους!

Γενναιόδωρος και εκρηκτικός άνθρωπος, θα έλεγα...ασυμμάζευτα πληθωρικός!

Τα τελευταία 4 χρόνια ζει στην Αίγινα, αρχές Σεπτεμβρίου το ανήσυχο πνεύμα του σκάρωσε μια έκθεση διάρκειας μιας βραδιάς, πλην όμως ιδιαίτερης, στο καρνάγιο του Αντώνη Μαλτέζου.

Παρέα με τη γλυκύτατη σύντροφό του Ριτς, όπως την αποκαλεί,τη βάρκα του ΕΛΕΝΗ και τη ζεστή παρέα του νησιού,αγάπησε την Αίγινα και έγινε πηγή έμπνευσής του!

Μαθημένος στην νησιώτικη αγκαλιά,αφού η ιδιαίτερη πατρίδα του είναι η πολυαγαπημένη του Λέσβος.

Εκτός από αγαπημένος μου ζωγράφος, είναι και αγαπημένος μου φίλος.

Το όνομά μου δεν το αναγνωρίζει...με βάπτισε Μιρέιγ,έτσι με αποκαλεί και δεν δέχεται κουβέντα!

Χαίρομαι ιδιαίτερα που μεγαλώνοντας έχω αποκτήσει και άλλα ονόματα...

Οι νέοι νονοί μου,ο ζωγράφος Γιώργος Λολοσίδης και ο ποιητής Τόλης Νικηφόρου(Ουρανία) σίγουρα με βελτιώνουν ως άνθρωπο!

Η Όλγα-Μιρέιγ-Ουρανία,σας αφιερώνει το φως και την ομορφιά των έργων του ζωγράφου!

Σας χρωματοφιλώ όλους σας!
Λείπει από τη σημερινή μέρα το χρώμα...

Μη σκοτεινιάζετε!

Σας βλέπω!

Χαμογελάστε!
Απολαύστε και ένα όμορφο αφιέρωμα με την υπογραφή του διαδικτυακού φίλου,πεζογράφου-ποιητή,ΦΑΙΔΩΝΑ ΘΕΟΦΙΛΟΥ-Ο Θεός στο καφενείο , με την υπέροχη αυθεντική γραφή!

Καλημέρα αλλά... δημιουργικά!

Kαλημέρα!

Καλή βδομάδα!

Καλό μήνα, (ελαφρώς καθυστερημένα), σας λέω με χαμόγελο!

Και για να ξεκινήσουμε με λουλουδάτη διάθεση, σας υποδέχομαι με ένα μπουκετάκι που βρίσκεται μέσα σε ένα αυτοσχέδιο βαζάκι!

Αν λοιπόν θέλετε να ξεφύγετε από τα τυποποιημένα βάζα και να δώσετε μια πιο ανάλαφρη ατμόσφαιρα στο τραπέζι της βεράντα σας ή του κήπου σας,σας προτείνω αυτή την πανεύκολη χαριτωμένη λύση!

Παίρνουμε ένα άδειο πλαστικό μπουκάλι το κόβουμε σε όποιο σημείο θέλουμε (κοντό ή ψιλό),

και μετά το ντύνουμε με μια χαρτοσακούλα της αρεσκείας μας.Κάτι σαν φουστανάκι φανταστείτε...

Το αποτέλεσμα είναι αυτό της φωτογραφίας.

Δεν είναι όμορφο;

Είδατε με πόσο απλό τρόπο δημιουργούμε ευχάριστη καλημέρα!

Σας γλυκοφιλώ και σας παροτρύνω να αφεθείτε στην αφαιρετική/φυσική ματιά της αισθητικής!

Αγκαλιάζει ομορφότερα τα συναισθήματά μας!

Αναζητώ τη χάρη..!

Αυτή τη χάρη αναζητώ...Τη γεμάτη ομορφιά και απλότητα...

Αυτή τη χάρη, που ζεσταίνει...και ανοίγει τις πόρτες της ψυχής!

Αυτή τη χάρη, που φωτίζει...το κρυμμένο χαμόγελο...την κρυμμένη χαρά...

Αυτή τη χάρη, που δίνει...λάμψη στο βλέμμα, μελωδία στη φωνή...

Αυτή τη χάρη μιας κίνησης...μιας χειρονομίας που σε κάνει να ελπίζεις...

Αυτή τη χάρη της "λικνιστής" καλημέρας, που κάποτε έκανε βόλτα σε όλες τις γειτονιές!

Αυτή τη χάρη αναζητώ...

Γιατί; Τα γεμάτα...άδεια... σύγχρονα σπίτια, κλείσανε ερμητικά τις πόρτες τους στη ...χάρη και στη χαρά!

Γιατί...Αναρωτιέμαι...γίνομαι υπερβολική;

Καλημέρααααααααααααααααααααααα!!!

Από ανάγκη...

• Η νιότη ζητάει αθανασία, δεν την βρίσκει, συμβιβασμό δεν καταδέχεται, κι από περφάνια αρνιέται τα πάντα. Όχι κάθε νιότη. Η νιότη η λαβωμένη από την αλήθεια.
• Δε ζυγιάζω, δε μετρώ, δε βολεύομαι! Ακολουθώ το βαθύ μου χτυποκάρδι.
• Τι θα πει ευτυχία; Να ζεις όλες τις δυστυχίες.
• Η ανώτατη αρετή δεν είναι νά' σαι ελεύτερος, παρά να μάχεσαι για ελευτερία.
• Μην καταδέχεσαι να ρωτάς: "Θα νικήσουμε; Θα νικηθούμε;" Πολέμα!
• Ν'αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω.
• Έχεις ευθύνη. Δεν κυβερνάς πια μονάχα τη μικρή ασήμαντη ύπαρξή σου.
Χρειαζόμουνα να τα "ξανακούσω..."
Έχουμε ευθύνη...Μην τα παρατάμε... Ας προχωράμε...

Δημήτρης Αληθεινός,ένας αληθινός καλλιτέχνης!

Είναι Έλληνας!Είναι πολίτης του κόσμου!

Είναι σπουδαίος δημιουργός!

Είναι πέρα ως πέρα Αληθινός!

Και λέγεται Δημήτρης Αληθεινός!

Είναι πολύ καλός φίλος!


Για όσους δεν τον ξέρετε , αξίζει να τον γνωρίσετε...



Γεννήθηκε το 1945 στην Αθήνα. Από το 1968 ως το 1970 σπούδασε ζωγραφική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα ( εργαστήριο Ν. Νικολάου). Το 1973 αποφοίτησε από την Ακαδημία Καλών Τεχνών στη Ρώμη (εργαστήριο L. Montanarini) και το 1980 από την Εcole Speciale d’ Architecture στο Παρίσι (εργαστήριο F. Mosca). Ήδη από την δεκαετία είχε αρχίσει την καλλιτεχνική του δραστηριότητα, με εκθέσεις στη Γκαλερί Δεσμός, ενώ από τη δεκαετία του ’80 συμμετείχε σε διεθνείς εκθέσεις και Μπιενάλε (πχ. Μπιενάλε Κωνσταντινούπολης 1989, Μπιενάλε Βενετίας 1997). Ασχολείται με τη ζωγραφική, το κολάζ, το λόγο, τις δράσεις, τις κατασκευές και τις εγκαταστάσεις, καθώς και τις επεμβάσεις στο περιβάλλον. Το 1981 σε μια συνάντησή του με ξεχασμένους πολιτισμούς ξεκίνησε τις Κατακρύψεις διαφορετικών αντικειμένων σε διάφορα μέρη του κόσμου, ενώ από το 1993 επεκτείνοντας ακόμα περισσότερο το διαπολιτισμικό και διαχρονικό χαρακτήρα των αναζητήσεων του, άρχισε τις Συνεργασίες με Άλλους Πολιτισμούς του πλανήτη συμμετέχοντας ενεργά στην καθημερινή και τη θρησκευτική τους ζωή.
Οι "Κατακρύψεις", τα κρυμμένα έργα τα οποία ο Δημήτρης Αληθεινός δημιουργεί σε όλο τον πλανήτη, ξεκίνησαν από τη Θεσσαλονίκη.Το 1981 έγινε η πρώτη κατάκρυψη έργου του, στη Θεσσαλονίκη στο πάρκο της παραλίας.
Η πρώτη Κατάκρυψη έγινε το 1981 στο Πάρκο της Παραλίας και η δεύτερη το 1982 στο ίδιο μέρος, Στα δεκαοχτώ χρόνια που μεσολάβησαν μέχρι σήμερα, τα έργα απλώθηκαν σαν ασύμμετρο δίκτυο στις πέντε ηπείρους του πλανήτη, από τον Βόρειο Πόλο στο Νότιο από την Αμερική στην Ασία και την Αφρική. Οι τόποι στους οποίους πραγματοποιούνται οι "Κατακρύψεις" αποτελούν ήδη σημαντικά πολιτισμικά σημεία-μνημεία, ιστορικά, φυσικά, θρησκευτικά, καλλιτεχνικά.
Οι "Κατακρύψεις" στο σύνολό τους ενώνουν όλα τα πολιτιστικά τοπία του πλανήτη, επισημαίνοντας τη σημαντικότητα των διαφορετικών πολιτισμών του ανθρώπου, καταργώντας ταυτόχρονα τα εθνικά, θρησκευτικά, οικονομικά ή άλλα σύνορα, υφαίνοντας, με σεβασμό στη μοναδικότητα των πολιτισμών, ένα Πανανθρώπινο Πολιτιστικό Τοπίο.
Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.
Εύχομαι να είναι καλά , να συνεχίζει αυτή τη διαρκή πορεία αναζήτησης της ανανέωσης της εικαστικής γλώσσας μέσα από έναν διαρκή διάλογο του «εδώ» με το «αλλού»,όπως χαρακτηριστικά γράφουν για το ξεχωριστό καλλιτέχνη!
Η δημιουργική φαντασία του, το ιδιαίτερο ταλέντο του,η κοσμοπολίτικη ματιά του, η εκπλεπτυσμένη παρουσία του και η ανεπιτήδευτη σεμνότητά του,πάντα θα γοητεύουν!
Καλή βδομάδα αγαπημένα μου φιλαράκια!
Ας υποδεχτούμε εικαστικά την καινούργια βδομάδα!