Ένα ανοιχτό σχολείο...
Δάσκαλοι με ανοιχτό μυαλό και διάθεση...χτίζουν στους μαθητές,
Αξίες...Πολιτισμό... δημιουργώντας μουσικές συναντήσεις...
Οι περισσότεροι γονείς, δυστυχώς απουσίαζαν...
Τα παιδιά έδωσαν την ψυχή τους...
Έστειλαν τα δικά τους μηνύματα...
Άγραφοι Νόμοι...το όνομά τους..!
Ναι, υπάρχουν κι αυτοί. Ποιο ουσιαστικοί και λειτουργούντες. Σε αντίθεση με τους άλλους, που χρειάζονται έναν ακόμη για να τους κινητοποιήσει.
Αφορμή για την αναφορά, μια σχολική παράσταση στην Ηλιούπολη, με αφορμή το τέλος των μαθημάτων. Κάτι σαν γυμναστικές επιδείξεις…καρδιάς!
Ένα σμάρι μαθητών και μαθητριών αποχαιρέτησαν τη σχολική χρονιά με μουσική και τραγούδια που σημάδεψαν τη γενιά των…γονιών τους, ενδεχομένως και κάποιων μεγαλύτερων, με ένα πάθος πρωτόγνωρο και μια ένταση καρδιάς σπάνια για την τρέχουσα λογική που θέλει τους νέους, απλά… αδιάφορους.
«Άγραφοι Νόμοι» το όνομα της μπάντας, μια μικρή υπενθύμιση στους μεγάλους, ότι ντε και καλά δεν χρειάζεται νόμος για την ευαισθησία, ούτε και προεδρικό διάταγμα για τη μνήμη! Και για τα δυο, αρκεί η καρδιά!
Με ανοιχτή λοιπόν την καρδιά, μαθητές και δάσκαλοι, σπάνιο είδος και αυτοί, ας μου συγχωρήσει η εκπαιδευτική κοινότητα την επισήμανση, διάλεξαν για το τέλος της χρονιάς μια αναδρομή στο ελληνικό τραγούδι.
Εκεί, όπου συμπυκνώνεται η ουσία των πραγμάτων σε λίγες λέξεις και περισσότερες νότες.
Ρεμπέτικο, έντεχνο, νέο κύμα, πολιτικό και ροκ! Το μενού της βραδιάς!
Δεμένο με λίγα λόγια. Τόσα ,όσα χρειάζεται κανείς να απολαύσει το ταξίδι. Ένα ταξίδι χωρίς μιμήσεις, χωρίς φιοριτούρες, χωρίς δήθεν και άλλους… «ρεαλισμούς». Ένα ταξίδι που το οργάνωσαν παιδιά για πάρτη τους και για τους δικούς τους που ελάχιστοι ανταποκρίθηκαν. (Η λέξη γονείς, επίτηδες απουσιάζει από το κείμενο, εννοείται ότι δεν αφορά τους παρόντες και τις παρούσες της βραδιάς).
Το λοιπόν, όσοι ήμασταν εκεί ξαναθυμηθήκαμε, τον Τσιτσάνη, τον Βαμβακάρη, τον Παπαιωάνου, τον Καλδάρα, το Θεοδωράκη, το Λοίζο, το Σπανό και όσους άλλους «διακριτικά», ξεχνούν ραδιόφωνα και τηλεοράσεις, αυτής της χώρας που δεν αναγνωρίζουμε, εμείς, οι αποτυχόντες, μιας εποχής και υπόλογοι απέναντι στην επόμενη…
Για την ιστορία: Αυτά συνέβησαν στο 2 Γυμνάσιο της Ηλιούπολης, την Παρασκευή, της 25ης Ιουνίου, στο Ανοιχτό θέατρο του σχολείου. Την ενορχήστρωση και διδασκαλία έκανε η καθηγήτρια Μουσικής κυρία Αθανασία Τσιρταβή. Τη συνολική ευθύνη των πολιτιστικών εκδηλώσεων έχει η γυμνασιάρχης κυρία Ρούλα Χόρτη.
Θέλω να εκφράσω τα θερμά μου συγχαρητήρια για την υπέροχη βραδιά που μας χάρισαν !
Θέλω να εκφράσω και την απέραντη θλίψη μου για αυτούς τους πολυάσχολους γονείς ,
που απουσίαζαν!
Θέλω κάτι να αλλάξω...τραγουδάω μελαγχολικά!
Φιλαράκια μου, καλή βδομάδα!
