Επιτέλους, αρχίζω να συνέρχομαι...
Το τι έχει συμβεί από την ημέρα του πάρτι των γενεθλίων στο μπλογκόσπιτο, δεν μπορείτε να φανταστείτε φίλοι μου.
Πάνω που το κέφι είχε φτάσει στο καλύτερο σημείο και πήγα να αλλάξω μουσική, έγινε το μοιραίο...
Πάνω κάτω όλα!
Το σπιτάκι άλλαξε μορφή, χρώμα, αναρτήσεις άλλαξαν θέση...
Ένας χαμός και εγώ να προσπαθώ, μάταια...
Σαστισμένη ζήτησα τη βοήθεια της Τζούλιας μας, η οποία λειτουργεί ως 166 του διαδικτύου!
Πάντα καλοσυνάτη, με διάθεση προσφοράς και με τις άριστες γνώσεις, ασχολήθηκε με το θέμα και με το μαγικό ραβδάκι της, κατάφερε να επαναφέρει στη τάξη το μπλογκοσπιτάκι!
Οι απώλειες που είχαμε, από αυτή τη "σκληρή μάχη" με το διαδικτυακό τέρας ήταν να χαθούν τα υπέροχα σχόλια σας.
Προσπάθησα να τα βάλω ξανά με έναν τρόπο, όχι και τόσο καλό, αλλά τα κατάφερα!
Η άλλη αλλαγή, είναι του προτύπου. Απλώθηκε λίγο παραπάνω ο χώρος.
Δεν σας κρύβω, ότι νιώθω λίγο άβολα, αλλά είναι θέμα χρόνου να προσαρμοστώ.
Τώρα λοιπόν, που τα πράγματα μπήκαν σε μια σειρά, ξαναβρήκα τη διάθεσή μου, πήρα το πινελάκι μου και τις μπογιές μου και μέσα από την καρδιά μου, σας αφιερώνω ένα εργάκι μου μαζί με τις ευχές μου, για καλό μήνα!
Η ιδιαιτερότητα που έχει το συγκεκριμένο εργάκι είναι ότι έχει γίνει με κερί.
Δηλαδή με τις σταγόνες ενός αναμμένου κεριού στην περιφορά του πάνω στον καμβά.
Με τον τρόπο που εκείνη τη στιγμή το κέφι, η έμπνευση, η καρδιά, οδηγούν το χέρι!
Τις ευχές μου και τη γλυκιά μου διάθεση, συνοδεύω μουσικά με Sade!
Το τι έχει συμβεί από την ημέρα του πάρτι των γενεθλίων στο μπλογκόσπιτο, δεν μπορείτε να φανταστείτε φίλοι μου.
Πάνω που το κέφι είχε φτάσει στο καλύτερο σημείο και πήγα να αλλάξω μουσική, έγινε το μοιραίο...
Πάνω κάτω όλα!
Το σπιτάκι άλλαξε μορφή, χρώμα, αναρτήσεις άλλαξαν θέση...
Ένας χαμός και εγώ να προσπαθώ, μάταια...
Σαστισμένη ζήτησα τη βοήθεια της Τζούλιας μας, η οποία λειτουργεί ως 166 του διαδικτύου!
Πάντα καλοσυνάτη, με διάθεση προσφοράς και με τις άριστες γνώσεις, ασχολήθηκε με το θέμα και με το μαγικό ραβδάκι της, κατάφερε να επαναφέρει στη τάξη το μπλογκοσπιτάκι!
Οι απώλειες που είχαμε, από αυτή τη "σκληρή μάχη" με το διαδικτυακό τέρας ήταν να χαθούν τα υπέροχα σχόλια σας.
Προσπάθησα να τα βάλω ξανά με έναν τρόπο, όχι και τόσο καλό, αλλά τα κατάφερα!
Η άλλη αλλαγή, είναι του προτύπου. Απλώθηκε λίγο παραπάνω ο χώρος.
Δεν σας κρύβω, ότι νιώθω λίγο άβολα, αλλά είναι θέμα χρόνου να προσαρμοστώ.
Τώρα λοιπόν, που τα πράγματα μπήκαν σε μια σειρά, ξαναβρήκα τη διάθεσή μου, πήρα το πινελάκι μου και τις μπογιές μου και μέσα από την καρδιά μου, σας αφιερώνω ένα εργάκι μου μαζί με τις ευχές μου, για καλό μήνα!
Η ιδιαιτερότητα που έχει το συγκεκριμένο εργάκι είναι ότι έχει γίνει με κερί.
Δηλαδή με τις σταγόνες ενός αναμμένου κεριού στην περιφορά του πάνω στον καμβά.
Με τον τρόπο που εκείνη τη στιγμή το κέφι, η έμπνευση, η καρδιά, οδηγούν το χέρι!
Τις ευχές μου και τη γλυκιά μου διάθεση, συνοδεύω μουσικά με Sade!
