Αλήθεια...καλοσύνη...χρησιμότητα...

Μια μέρα, εκεί που ο μεγάλος αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Σωκράτης έκανε τη βόλτα του στην Ακρόπολη, συνάντησε κάποιον γνωστό του, ο οποίος του ανακοίνωσε ότι έχει να του πει κάτι πολύ σημαντικό που άκουσε για κάποιον από τους μαθητές του.

Ο Σωκράτης του είπε ότι θα ήθελε, πριν του πει τι είχε ακούσει, να κάνουν το τεστ της «τριπλής διύλισης».
«Τριπλή διύλιση;», ρώτησε με απορία ο γνωστός του.
«Ναι, πριν μου πεις τι άκουσες για το μαθητή μου, θα ήθελα να κάτσουμε για ένα λεπτό να φιλτράρουμε αυτό που θέλεις να μου πεις», του εξήγησε ο Σωκράτης, και ακολούθησε ο εξής διάλογος:

- «Το πρώτο φίλτρο είναι αυτό της ΑΛΗΘΕΙΑΣ. Είσαι λοιπόν εντελώς σίγουρος ότι αυτό που πρόκειται να μου πεις είναι αλήθεια;»
- «Εεε...όχι ακριβώς, απλά το άκουσα…»
- «Άρα δεν έχεις ιδέα αν αυτό που θέλεις να μου πεις είναι αλήθεια ή ψέματα...Ας δοκιμάσουμε τώρα το δεύτερο φίλτρο, αυτό της ΚΑΛΟΣΥΝΗΣ. Αυτό που πρόκειται να μου πεις για τον μαθητή μου, είναι κάτι καλό;»
- «Όχι, το αντίθετο μάλλον...»
- «Άρα, θέλεις να μου πεις κάτι κακό για τον μαθητή μου, αν και δεν είσαι καθόλου σίγουρος ότι είναι αλήθεια. Παρ’ όλ’ αυτά, μπορείς ακόμα να περάσεις το τεστ, γιατί υπάρχει και το τρίτο φίλτρο. Αυτό της ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑΣ. Αυτό που θέλεις να μου πεις λοιπόν για τον μαθητή μου, είναι κάτι που μπορεί να μου φανεί xρήσιμο σε κάτι;»
- «Όχι, δε νομίζω...»
- «Ε, τότε, αφού αυτό που θες να μου πεις, δεν είναι ούτε αλήθεια, ούτε καλό, ούτε χρήσιμο, γιατί θα πρέπει να το ακούσω;!»

Αγαπημένα φιλαράκια μου , σας γλυκοκαλωσορίζω με Σωκράτη και γεμάτη με... 54 χρόνια !!!

Τα κατάφερα!Έσβησα τα 54 κεράκια μου φέτος!

Φιλιά πολλά , καλή Σαρακοστή!

Με αγάπη...

...Από μένα για όλους σας...


Εάν αποσυνθέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι. Που σημαίνει: με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις.(Ο.Ελύτης)

Για καλή βδομάδα με απλά...ζεστά... συναισθήματα!

Ανοίγω...

Ωραία ανοίγω...αφού έχουμε φρέσκια κυβέρνηση!Έχουμε φρέσκο πρωθυπουργό!'Εχουμε μπόλικους και πολύχρωμους αναπληρωτές υπουργούς!'Εχουμε και μπαγιάτικους και φρέσκους και χωρίς ημερομηνία λήξεως υπουργούς!
Έχουμε και μπαγιάτικα και φρέσκα χρέη!'Έχουμε και επιτήρηση χωρίς να υπάρχει τήρηση επί των οδηγιών της επιτήρησης!
Έχουμε βρε φιλαράκια μου απ΄ όλα!

Ανοίγω...λοιπόν, να μπεί ο νέος πρωθυπουργός!Ήδη βλέποντας την εικόνα του, στην τηλεόραση και στις εφημερίδες, η κατάστασή μου έχει αισθητά βελτιωθεί!
Ακόμα και η αισθητική μου έχει έρθει στα ίσια της!Άλλος αέρας!Κοσμοπολιτικοτραπεζικός!
Αυτό που συνεχίζει να κλαίει με μαύρο δάκρυ είναι το πορτοφολάκι μου!Άδειο και μοναχό βρίσκεται σε απόγνωση και το κλάμα πάει κορόμηλο!
Βλέπετε δεν μπορώ να υποστηρίξω και το δεν πληρώνω!Είμαι φοβική στα χρέη!Νομίζω ότι θα με μπουντρουμιάσουν με την πρώτη οφειλή!Ας είναι καλά ο πατερούλης μου για αυτό, η πλύση εγκεφάλου πήγαινε σύννεφο μια ζωή!

Ανοίγοντας όμως νιώθω...

"Νιώθω σαν να χτυπάμε τα κεφάλια μας στα σίδερα! Πολλά κεφάλια θα σπάσουν!
Μα κάποια στιγμή, θα σπάσουν και τα σίδερα!"
(Ν.Καζαντζάκης)

Αυτή τη στιγμή προσδοκώ!!!
Ακούστε και ένα όμορφο ταγκό!!!
Έτσι για καλή βδομάδα, σας γλυκοφιλώ!!!

Γειά και χαρά μας, Νοέμβριε..!

Ουφ...παίρνω μια βαθιά ανάσα!Είμαι ακόμα ζωντανή...αναπνέω και μάλιστα βαθιά και στα βαθιά!
Αίσχος! Πάλι δεν καταφέραμε να πετύχουμε τους στόχους μας, θα σκεφτούν οι κυβερνώντες...ακόμα αναπνέουν...και το επόμενο κουρεματάκι θα είναι γουλί με την ψιλή!
ΟΧΙ !ΟΧΙ!ΟΧΙ! Δε θα σχολιάσω τίποτα σήμερα! Έχω κάνει τρείς όρκους για να μουδιάσω τη γλώσσα μου!
Έχω ορκιστεί στη δειλία του Πρόεδρου της βουρκωμένης Δημοκρατίας μας!
Έχω ορκιστεί στο απείθαρχο χέρι του γενναίου παλληκαριού- παραστάτη του Θεσσαλικού κάμπου!
Έχω ορκιστεί στη με το αζημίωτο παρδαλολεβεντιά όλων των χρυσοπληρωμένων σωτήρων μας !
Σήμερα απλά, καταθέτω εν όψει της αυριανής πρωτομηνιάς το δικό μου στεφανάκι!
Οι στίχοι του μεγάλου ποιητή μας ,Μιχάλη Κατσαρού το συνοδεύουν...
Αντισταθείτε
σ' αυτόν που χαιρετάει απ' την εξέδρα ώρες
ατέλειωτες τις παρελάσεις

Καλό μήνα , αγαπημένα φιλαράκια μου!
Πέρασαν τα δύσκολα και έρχονται τα δυσκολότερα!Αν και απροετοίμαστοι τα καταφέραμε στα δύσκολα , στα δυσκολότερα προετοιμασμένοι πια, με επιμονή και πείσμα θα τα καταφέρουμε! Αρκεί να έχουμε υγεία!

Εύχομαι λοιπόν, σε όλους σας Υγεία! Υγεία! Υγεία!

Και μη ξεχνάτε να λέτε πολλά ΟΧΙ σε ό,τι σας τη χαλάει!

Επιστροφή...Αγάπη...Ελπίδα...

Επιστρέφοντας...ανοίγω τα παράθυρα, αερίζω το μπλογκοσπιτάκι μου και αφήνω το αγαπημένο μου τυρκουάζ χρώμα να σας υποδεχτεί!Είναι το χρώμα που συμβολίζει την αναγέννηση, την πρόοδο, την ανθρωπιά και την απέχθεια στους περιορισμούς ή την καταπίεση!Είναι το χρώμα, που εκφράζει την αγνή καρδιά, τη φρεσκάδα και ενθαρρύνει την καθαρή και ειλικρινή επικοινωνία!

Πέρασαν σχεδόν δυο μήνες , από την προηγούμενη ανάρτηση μου και δεν σας κρύβω, ότι μου λείψατε πολύ αγαπημένα φιλαράκια μου!
Εύχομαι και ελπίζω να είστε όλοι καλά!

Θέλω μετά την περιπέτεια της υγείας, του πολυαγαπημένου μας ποιητή ,Τόλη Νικηφόρου,να στείλω και να στείλουμε όλοι μαζί την αγάπη μας και τις ευχές μας, για ατσάλινη υγεία και περαστικά! Τόλη μου,όλη η θετική ενέργεια μας σε αγκαλιάζει και βρίσκεται δίπλα σου!Μη φοβάσαι τίποτα!Νίκησες!Φαντάζομαι, ότι μετά και από αυτή την εμπειρία ,τα συναισθήματα που θα προσφέρεις στη ζωή και στην ποίηση θα μας συγκλονίσουν!Θα γίνει των ...θαυμάτων!!!
Ευχαριστώ και τη γλυκύτατη Μάργκο μας ,που με ειδοποίησε, όλο αυτό τον καιρό τα τρεξίματά μου δεν μου επέτρεπαν να βολτάρω στα στέκια σας!
Aφιερωμένη λοιπόν η επιστροφή μου, στον ποιητή μας, που επέστρεψε σε εμάς, δυνατότερος!Σας χαρίζω ένα χαμόγελο και μια αγκαλιά !
Σας ευχαριστώ που υπάρχετε!

Γκρινιαροδευτέρα!

Γειά και χαρά φιλαράκια μου!Γειά χαρά!Γειά χαρά! Μακάρι να έχουμε την υγειά μας και να καταφέρουμε να κρατήσουμε και τη χαρά μας! Το λέω πολλές φορές για να τ΄ακούω, είμαι και επηρεασμένη από τη Βουλή που τελευταία, είναι της μόδας να επαναλαμβάνουν τρεις φορές κάποιες λεξούλες!
Ας προσπαθήσω όμως να διατηρήσω την ψυχραιμία μου, γιατί όταν τη χάνω ...ασχημαίνω! Όταν ήμουν νέα, ακόμα και τα νευράκια, θυμάμαι ότι μου ψιλοπήγαιναν! Έβγαιναν ως χαριτωμενιά ,νάζι, κ.λ.π.νόστιμα! Στα ώριμα χρόνια , όμως, δεν μου πάνε καθόλου! Το νιώθω, γίνομαι εντελώς αχώνευτη, κάτι σαν πολυψωμομένος κακοτηγανισμένος κεφτές ένα πράγμα! Η προσαρμοστικότητα λένε οι ειδικοί είναι δείγμα ψυχικής υγείας! Θέλω με τρέλα την ψυχική μου υγεία! Προσαρμόζομαι λοιπόν, στη νέα πραγματικότητα και δημιουργώ τα εναλλακτικά μου σενάρια!
Φυτεύω τα μαρουλάκια μου...

Τα κρεμμυδάκια μου...

Μαθαίνω να ζυμώνω το ψωμάκι μου...

Και έπεται συνέχεια... Στην αρχή ξεκινάω σε γλαστρούλες καθότι ασχετούλα, και σε λίγο με τη συνταξούλα θα επεκταθώ στα χωραφάκια του χωριού, ελπίζοντας να με αξιώσει ο θεός, και να μην τα δω ανάποδα πριν την ώρα μου!
Ωστόσο ενώ συνεχίζω με πάθος να φυτεύω, συνεχίζω και να πιστεύω...

Στον πολιτισμό!
Στην αγάπη με την πρώτη ματιά!
Στον έρωτα πριν την πρώτη ματιά!
Στη φιλία μετά την πρώτη ματιά!
Στην αλληλεγγύη με συνεχόμενη ματιά!

Και ενώ με διαβεβαιώνουν και πολλοί άλλοι γύρω μου, ότι ακριβώς αυτά πιστεύουν και αυτοί, πως γίνεται βρε φιλαράκια μου και δεν συναντιόνται τα ολόιδια πιστεύω μας , δεν μπορώ να το καταλάβω!
Φαίνεται κάνω το λάθος να πιστεύω τα πιστεύω μου, όλο το εικοσιτετράωρο, σκέφτομαι...
Ενώ κάποιοι άλλοι, ίσως κάνουν και τα διαλειμματάκια τους , τα ξεκουράζουν,τα νανουρίζουν,τα κοιμίζουν!
Έτσι η ποθητή συνάντηση των ολόιδιων πιστεύω μας δεν επιτυγχάνεται...

Αυτό δεν σας κρύβω, έχει ως αποτέλεσμα, τα νεύρα μου να γίνονται νευρικότερα και η διάθεσή μου συχνά να αδιαθετεί!
Να είσαι στο περίμενε...για ανθρώπινη συμπεριφορά δε λέει...βρε συνανθρώπια!!!
Που είναι η αγάπη και η ενότητα που θα άνθιζαν λόγω κρίσης;

Ο καθένας κοιτάει την πάρτη του!Την πάρτη του!Την πάρτη του!

Με όλα αυτά, Ενοχλούμαι ! Ενοχλούμαι!Ενοχλούμαι!
Ενοχλούμαι φιλαράκια μου,με το υστερικό γέλιο του αγέλαστου,το ευαίσθητο ύφος του χοντρόπετσου,την υπεροψία του φελλού, την ασχετοσύνη του ειδικού,την τεμπελιά του εργατικού, την υποκρισία του ειλικρινή,το πάθος του ξενέρωτου,το καθωσπρεπισμό του δεξιού,το δήθεν του αριστερού,το παραλήρημα του κεντρώου,το χάος του σοσιαλιστή! Ενοχλούμαι γενικά και ειδικά με την υποκρισία! Ενοχλούμαι !
Αντιδρώ λοιπόν,σε όσα με ενοχλούν και ενοχλούνται απίστευτα όσοι δεν αντιδρούν!
Τελικά δεν κατάφερα να κρατήσω την ψυχραιμία μου, παρασύρθηκα και ασχήμηνα!
Έχω και τα ματάκια μου στα κόκκινά τους χάλια!Δεν άντεξαν και υπέκυψαν στο επίμονο φλερτ μιας ξεμυαλισμένης ανοιξιάτικης αλλεργίας!

Ας είναι... Θα μου περάσει!Όλα θα περάσουν με τα εναλλακτικά σενάριά μου και την παρεούλα σας!
Άνοιξα με γκρίνια τη βδομάδα, έτσι για να με γνωρίσετε και απ΄ την ανάποδή μου!
Εύχομαι σε όλους μας αισιοδοξία φιλαράκια μου!Καλή βδομάδα!
Ας χαθούμε στο χάσιμο της μουσικής...

Τεστ...

Ο Μάνος Χατζιδάκις έλεγε, ότι τα όνειρα ανήκουν στη νεανική ηλικία.
Στην ωριμότητα υπάρχουν τα σχέδια.
Όνειρο, είναι όταν βλέπεις εικόνες.
Βλέπεις, πρώτα τις πλαστικές εικόνες ,μετά τις φωτογραφίες, μετά τη ζωγραφική και μετά μεγαλώνοντας βλέπεις τις ακτινογραφίες...
Με πιάνει λοιπόν δευτεριάτικα το παιχνιδιάρικό μου και ξεκινάω τη βδομάδα με την ερώτηση:
Εσείς , σε τι φάση βρίσκεστε φιλαράκια μου καλά;
Του ονείρου ή του σχεδιασμού;
Βλέπετε...
Εικόνες;
Φωτογραφίες;
Ζωγραφικές;
Ακτινογραφίες;
Απαντήστε με σκέψη και όχι με βιασύνη ,γιατί απλά ...κρίνεται η ηλικία σας!
Εύχομαι καλή βδομάδα σε όλους σας και σας δίνω ένα ονειρεμένο φιλάκι σχεδιασμένο με αγάπη!
Α...ξέχασα...και ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ !Έχω και γενέθλια αυτό το μήνα και θα το κάψουμε!

Στατινοζαβολιές!

Κάποτε ήμασταν παιδιά των λουλουδιών...


Σήμερα είμαστε παιδιά των στατινών...

Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.
Χθες είχαμε γιορτούλα στο σπίτι.
Είχε τα γενέθλιά του ο συντροφούλης μου! Έκλεισε με μεγάλη επιτυχία τα 54!
Σαν καλή και παραδοσιακή νοικοκυρά προσκάλεσα τους κολλητούς μας για μεσημεριανογιορτούλα!
Μαγείρεψα νοστιμότατα και υγιεινότατα φαγητάκια και έστρωσα ένα χαρούμενο γιορτινό τραπέζι για 23 φιλαράκια Δεν μου πολυαρέσει η μέθοδος μπουφέ, το καθιστό γύρω από το τραπέζι έχει άλλη νοστιμιά!
Οι ηλικίες, (εκτός των παιδιών μου και δυο ακόμα νέων) κυμαινόταν από 48 έως 62 χρονών. Το θέμα λοιπόν, που έπεσε στο τραπέζι και έκανε τα νεύρα μου να χοροπηδήσουν, ήταν οι αυξημένες τιμές χοληστερίνης σχεδόν όλης της παρέας!
Δεν λέω το διασκεδάσαμε…έγιναν και οι χαριτωμένες κοντρούλες του τύπου, το δικό μου χάπι είναι καλύτερο…κ.λ.π.
Το δικό μου θέμα όμως είναι , γιατί κατέβασαν τόσο πολύ, την τιμή της χοληστερίνης!
Αφού είναι η εποχή που όλα ανεβαίνουν! Γιατί η χοληστερίνη κατεβαίνει;
Ρωτάω,με απορία!
Ήξερα για πάρα πολλά χρόνια ότι μέχρι 250 ήταν φυσιολογική η τιμή ,γιατί τώρα είναι το 200;
Τι άλλαξε βρε χριστανοί μου, που αν έχεις 202 είσαι ήδη με ένα χαπάκι στο στόμα;
Βάζουν και κάτι κλάσματα και με μαθηματικοπροβληματικό τρόπο σε μπερδεύουν και τρελαίνεσαι!
Τι φαρμακευτικά συστήματα περίεργα είναι αυτά!
Γίνομαι καχύποτη…
Φυσικά δεν είμαι ανόητη, αν υπάρχει ιστορικό κληρονομικότητας ή συντρέχουν άλλοι λόγοι υγείας, το καταλαβαίνω, αλλά αυτή η μανία των γιατρών με τη μία,αμέσως φάρμακο μου τη δίνει!
Είναι δυνατόν μέσα σε ένα εξάμηνο όλη η παρεούλα μου να είναι χοληστερινόπληκτη;
Μια χαρά παιδιά…
Και εκεί,μεταξύ φαγητού και γλυκόπιοτου κρασιού, ανεδείχθει το μεγάλο ερωτηματικό!
Πως από παιδιά των λουλουδιών γίναμε παιδιά των στατινών;
Αφού εξαντλήσαμε το θέμα και έπεσε και το ανάλογο γέλιο κάνοντας μια αναδρομή στα νεώτερά μας χρόνια και τα θεματάκια που μας απασχολούσαν...
Τελικά , κατέληξα στα εξής τρία:

1.Προσθέτοντας στο γνωστό "η τιμή τιμή δεν έχει και χαράς τον που την έχει "μια λεξούλα...
"η χοληστερίνη τιμή δεν έχει και χαράς τον που την έχει! "

2.Πρότεινα στους υψηλότιμους χολιστεριάζοντες ένα τετραήμερο(βλέπε 28/10) στο ορεινό χωριουδάκι μου, για βαθιές ανάσες και φυσικές μεθόδους κατεβάσματος των τιμών! Κοιμούνται 10 άτομα κανονικά σαν υγιείς άνθρωποι,οι υπόλοιποι σαν ασθενείς σε ράντζα...

3.Παρότρυνα τη νεολαία να ευχαριστηθεί όσο μπορεί τα νιάτα της και να ξεζουμίσει τη ζωή, γιατί τα χρόνια περνάνε σαν νερό και η …χοληστερίνη παραμονεύει στο λεπτό!

Άχαρο θέμα ,αλλά μέσα στη ζωή και αυτό!
Αν είστε φιλαράκια μου,πιο ενημερωμένοι επί του άχαρου θέματος,δέχομαι παρατηρήσεις και συμβουλές,είμαι ικανή να κάνω αγώνα και να δημιουργήσω κίνημα κατά της χοληστερίνης!
Σιγά μην αφήσω τα φιλαράκια μου έτσι αβοήθητα!
Κατεβάζω τώρα τα γκάζια...και με αγάπη σας εύχομαι καλή βδομάδα!

Ακούστε και αυτό...

Δροσιστείτε...

Ωραίο το φθινοπωρινό καλοκαιράκι! Καιρός να πάρουμε τα όρη τα βουνά!
Κάνει καλό στα νευράκια! Μέχρι να έρθει ο Φθινοπωρινός χειμώνας, βλέπουμε...τι άλλο θα δούμε..!

Αράξτε λοιπόν, φιλαράκια μου, κάτω από τα πευκάκια απολαύστε τη δροσιά τους και ρίξτε μια ματιά στην επικαιρότητα!
Kερνάω..!
Όποιος θέλει γελάει...όποιος θέλει κλαίει...αγανακτεί...θυμώνει...ξεσπάει...όπως τη δείτε!
Αρκεί λίγο να δροσιστείτε...και το σημαντικότερο να εκτονωθείτε!
Ο Χάρρυ Κλυνν ξαναχτυπάει και σχολιάζει την επικαιρότητα...

* Παπακωνσταντίνου: Εξυπνότερος του Αϊνστάιν. Tον Αϊνστάιν βρεθήκανε και δέκα άνθρωποι που τον καταλάβανε, αυτόν δεν τον κατάλαβε ακόμα κανείς!

* Θα ήθελα να σας πω την ιστορία για τους 40 κλέφτες, αλλά προφανώς δεν σας ενδιαφέρει η πολιτική...

* Η μόνη φορά που πάμε μπροστά στην Ελλάδα είναι όταν βάζουμε τα ρολόγια μας μια ώρα μπροστά!

* Ανακοινώθηκε ότι οι εργαζόμενοι στις δημόσιες υπηρεσίες θα διακόψουν την οχτάωρη στάση τους για τρίωρη προειδοποιητική εργασία!

* Δεν ήρθαν οι εταίροι μας για να μας ελέγξουν. Για να ξεσηκώσουν το σχέδιο ήρθαν. Όλοι θέλουν να κλέψουν, αλλά δεν ξέρουν τον τρόπο!

* Αν σκεφτεί κανείς πόσο στοίχισε στον Αδάμ και στην Εύα ένα μήλο, τα φρούτα σήμερα είναι πάμφθηνα.

* Πρέπει να μου έχει γίνει μεγάλη πλύση εγκεφάλου. Αφού να φανταστείτε ότι τα όνειρά μου διακόπτονται από διαφημιστικές σφήνες.

* Οι μόνοι που έχουνε μετρητό σήμερα, είναι οι ζητιάνοι.

* Τις προάλλες πήγα σε ένα διαγνωστικό κέντρο για τσεκ απ και το πρώτο πράγμα που μου εξετάσανε ήταν το πορτοφόλι μου!

* O Δαρβίνος έκανε λάθος, προσπαθώντας να αποδείξει ότι ο άνθρωπος κατάγεται από τον πίθηκο. Από τον γάιδαρο μάλλον κατάγεται...

* Από εγκληματικότητα, αφήστε το καλύτερα. Παλιά φωνάζαμε, «αστυνομία Βοήθεια», τώρα φωνάζουμε, «βοήθεια η αστυνομία!»


* Τι γίνεται, ρε παιδιά, μ' αυτά τα χημικά και τα φυτοφάρμακα; Χθες έπλυνα μια ντομάτα και ξέβαψε!

* Αν νομίζεις ότι όλοι σε έχουν ξεχάσει, άφησε για δύο μήνες απλήρωτη τη πιστωτική σου κάρτα.

* Ο άνθρωπος μπορεί να ζήσει χωρίς οξυγόνο κάποια λεπτά, χωρίς νερό μέρες, χωρίς τροφή εβδομάδες και χωρίς ηθικούς φραγμούς μια ολόκληρη ζωή!

* Το χα πει εγώ. Στην Ελλάδα οι κυβερνήσεις είναι σαν τους θανατοποινίτες. Με το που βγαίνουνε ζητάνε χάρη.

* Η διαφορά μεταξύ ελληνικής οικονομίας και Τιτανικού: Στον Τιτανικό είχε και ορχήστρα.

* Ελλάδα, η χώρα των δυο ταχυτήτων... Νεκρά και όπισθεν!

* Αν οι Έλληνες θέλουν να έχουν αυτά που δεν έχουν, πρέπει να κάνουν αυτά που δεν κάνουν...

* Οι επιχειρήσεις βουλιάζουν. Τα ξενοδοχεία τώρα κλέβουν πετσέτες από τους πελάτες.

* Άνθρωπος πάνω από 60 κιλά , μπαίνει πια στο πόθεν έσχες...

* Μόλυνση Θερμαϊκού: Σε 2-3 χρόνια δε θα θεωρείται θαύμα να περπατάει κάποιος στην επιφάνεια της θάλασσας. Οποιοσδήποτε θα μπορεί να το κάνει.

* Επιστήμονες της NASA, προκειμένου να μελετήσουν τα όρια της αντοχής του ανθρώπου, ζήτησαν δείγμα Έλληνα συνταξιούχου!

* Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει. Ξέρετε πόσο στοιχίζει μία κηδεία σήμερα;

* Το οργανωμένο έγκλημα έχει διαφορετικά ονόματα από χώρα σε χώρα. Στην Αμερική ονομάζεται ΜAΦΙΑ, στην Ιταλία ΚΑΜΟΡΑ και στην Ελλάδα ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ!

* Πρώτη φορά αποκτήσαμε δύο πρωθυπουργούς χωρίς να μπούμε στο κόπο να τους ψηφίσουμε! Και τα ονόματα αυτών Ντομινίκ Στρος Καν και Όλι Ρεν.

* Είμαι ευτυχής που ζω σε μια δημοκρατική χώρα, όπου μπορεί κανείς να κάνει ελεύθερα οτιδήποτε θελήσει το ΔΝΤ !
(Πηγή: Από το μπλόγκ "Έχω μάτια και βλέπω-exomatiakaivlero.blogspot.com)
Τα σχόλια δικά σας...και η μουσική σπέσιαλ αφιερωμένη σε όλους σας!

Έκανα ό,τι μπορούσα για να σας χαλαρώσω και να σας ευχηθώ Καλό Σαββατοκύριακο!

Φιλιάαααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααα!!!

Πάρτυ ζωής!

Μια φορά και χθες το απόγευμα δύο υπέροχα πλάσματα το πήραν απόφαση και ένωσαν τις ζωές τους!Παντρεύτηκαν!

Επέλεξαν την ώρα που ο ήλιος αγκαλιάζει τη θάλασσα και σκορπάει γενναιόδωρα τα ομορφότερα χρώματα να συντροφεύει τη σπουδαία αυτή στιγμή της ζωής τους!

Μέσα σε αυτή τη γλυκύτατη γεμάτη ζεστασιά ατμόσφαιρα που μόνο η φύση μπορεί να δημιουργήσει έφτασαν στην εκκλησία τα δυό τους!

Πανέμορφο ζευγάρι! Το μόνο στολίδι ήταν η αγάπη σε αυτό το γάμο!
Φιλαράκια μου καλά, έγινα πεθερά όχι θανάσιμη σας διαβεβαιώ!
Ο γάμος έγινε χθες ,ήταν πανέμορφος,δεν κρατήσαμε τους τύπους,τα παιδιά ήρθαν μόνα τους με το αυτοκινητάκι τους, δεν παραδόθηκε η νύφη στο γαμπρό μέσω μπαμπά ,γιατί είχε παραδοθεί από μόνη της κάτι χρόνια πριν...οπότε δεν έπαιξε αυτή η σκηνή!
Καλεσμένοι ήταν μόνο οι άνθρωποι που είχαν δυνατές σχέσεις με τα παιδιά,γύρω στα 50 άτομα,φίλοι και συγγενείς με δυο κουμπάρους. που ήταν οι κολλητοί φίλοι τους.
Φυσικά με πήραν και τα ζουμιά από τη συγκίνηση, με μέτρο...συγκρατήθηκα όσο μπορούσα!
'Οπως είδατε και στην πρόσκληση ήταν ένα" ιδιαίτερο πάρτυ" ο γάμος, που συνεχίστηκε δίπλα στη θάλασσα , με άφθονο κρασί,ωραίες γεύσεις, εξαιρετική διάθεση και μουσικές που είχε επιλέξει ο γαμπρός και ήταν πραγματικά υπέροχες!Καμμιά σχέση με τραγούδια γάμου, ροκιές. μπλουζ,τσιλ αουτ,κ.λ.π. ,και στο τέλος ξεφάντωμα με ωραία ελληνικά!
Τα συναισθήματα δεν περιγράφονται...
Σήμερα ταξιδεύουν για Ταυλάνδη...και επιστρέφουν με το καλό σε 15 μέρες.
Η σκέψη μου είναι μαζί τους, η καρδιά μου αφιερωμένη στηρίζει κάθε τους επιλογή και μεταξύ μας φιλαράκια μου, αυτό που αισθάνθηκα είναι, ότι είναι πανέτοιμοι να με κάνουν γιαγιά... το είδα στα μάτια τους πιστέψτε με..!
Όσο και αν μου λέει ο γιός μου με παιχνιδιάρικο ύφος "μάνα αν δεν μεγαλώσεις πως θα γίνεις γιαγιά;"αισθάνομαι ότι μόνο παρέα με ένα εγγονάκι θα μεγαλώσω σωστά, χωρίς ψυχικά προβλήματα καθώς μπαίνω στην εφηβεία!
Με αγάπη και χαρά εύχομαι σε όλους σας, ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ και ΚΑΛΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ!
Κάθε σας όνειρο γίνεται ευχή μου και εύχομαι να πραγματοποιηθεί με όλη την πεθερίσια δύναμη μου!

Εφικτή ουτοπία..;

Απλά...ουτοπικά και ίσως ...εφικτά;
Ας δούμε...
Μαριναλέντα... όμορφo όνομα!

Η Μαριναλέντα, µια κοινότητα 2.645 κατοίκων στην Ανδαλουσία, δεν έχει ανεργία, δεν έχει αστυνοµικούς και τα σπίτια της νοικιάζονται µε 15 ευρώ τον µήνα. Ο δήµαρχός της, ο κοµµουνιστής Χουάν Μανουέλ Σάντσες Γκορντίγιο, επανεκλέγεται εδώ και 31 χρόνια.
Εδώ και πολλά χρόνια, την εβδοµάδα που οι άλλες πόλεις στην Ισπανία γιορτάζουν το Πάσχα, στη Μαριναλέντα γιορτάζουν την ειρήνη. «Ο δήµαρχός τους είναι τρελός», λένε στο γειτονικό χωριό. «Ενώ εµείς οι άλ λοι Ισπανοί κάνουµε θρησκευτικές λιτανείες, εκείνοι κάνουν επί 5 µέρες πάρτι». Πολλοί νέοι από τη Σεβίλλη, τη Γρανάδα, τη Μαδρίτη, πηγαίνουν για να γιορτάσουν µε τους χωρικούς της Μαριναλέντας.

Οταν εξελέγη για πρώτη φορά, το 1979, ο Γκορντίγιο ήταν ο νεώτερος δήµαρχος στην Ισπανία. Το 1986, έπειτα από 12 χρόνια αγώ νων και καταλήψεων κυρίως από τις γυναίκες του χωριού, η Μαριναλέντα κατάφερε να πά ρει από ένα γαιοκτήµονα 12.000 στρέµµατα γης και να δηµιουργήσει έναν αγροτικό συνεταιρισµό από τον οποίο ζει σήµερα σχεδόν όλο το χωριό. «Η γη δεν ανήκει σε κανέναν, η γη δεν αγοράζεται, η γη ανήκει σε όλους!», λέει ο δήµαρχος.

Στον συνεταιρισµό Εl Ηumoso οι συνεταίροι εργάζονται 6½ ώρες την ηµέρα, από τη Δευτέρα ώς το Σάββατο, δηλαδή 39 ώρες την εβδοµάδα. Ολοι έχουν τον ίδιο µισθό, ανεξάρτητα από τη δουλειά που κάνουν. Οι συγκοµιδές (ελαιόλαδο, αγκινάρες, πιπεριές κ.λπ.) συσκευάζονται στο µικρό εργοστάσιο Ηumar Μarinaleda που βρίσκεται στη µέση του χωριού και στο οποίο εργάζονται, σε πολύ χαλαρή ατµόσφαιρα, περίπου 60 γυναίκες και 4-5 άνδρες. Τα προϊό ντα πωλούνται κυρίως στην Ισπανία. Τα έσο δα του συνεταιρισµού δεν µοιράζονται, αλλά επενδύονται και πάλι στον συνεταιρισµό για να δηµιουργηθούν δουλειές. Γι’ αυτό στο χω ριό δεν υπάρχουν άνεργοι. Οµως ακόµη και σε εποχές που δεν υπάρχουν αρκετές γεωργικές δουλειές για όλους, οι µισθοί καταβάλλονται.

Στη Μαριναλέντα, η στέγαση, η εργασία, ο πολιτισµός, η εκπαίδευση και η υγεία θεωρού νται δικαίωµα. Μια θέση στον παιδικό σταθµό µε όλα τα γεύµατα κοστίζει 12 ευρώ τον µήνα. Από την άλλη, «εδώ δεν έχουµε χωροφύ λακες, θα ήταν µια άχρηστη σπατάλη», λέει ο δήµαρχος. «Δεν έχουµε ούτε παπά - δόξα τω Θεώ!», προσθέτει γελώντας. Πάντως η ελευθερία της λατρείας είναι εγγυηµένη και το Πάσχα έγινε µια µικρή θρησκευτική λιτανεία, η οποία πέρασε διακριτικά από τους δρόµους του χω ριού, χωρίς θεατές και αποφεύγοντας την πλατεία όπου γινόταν η γιορτή.

«Εφαρµόζουµε µια συµµετοχική δηµοκρατία, αποφασίζουµε για όλα, από τους φόρους ώς τις δηµόσιες δαπάνες, σε µεγάλες συνελεύσεις. Πολλά κεφάλια δίνουν πολλές ιδέες», λέει ο Γκορντίγιο. «Ξέρουµε πως οι άνθρωποι µπορούµε να δουλεύουµε και για άλλες αξίες, όχι αποκλειστικά για το χρήµα».
(Πηγή εφημερίδα ΝΕΑ)



Η όμορφη αφιέρωση του IonnKοrr, δεν θα μπορούσε να μην προστεθεί...
Σ΄ευχαριστώ φίλε μου!

Καλό ταξίδι...Ελένη μας!

Χαρά…πόνος... ζωή…θάνατος…αντάμα προχωράνε…
Ο θάνατος… που δεν μας εγκαταλείπει ποτέ, αυτό το απαράδεκτο που πρέπει να μάθουμε να το παραδεχόμαστε με την ανυπόφορη σκληράδα του, ήρθε και πήρε έναν αγαπημένο άνθρωπο.
Την Ελένη…
Μια φίλη που έφυγε έτσι ξαφνικά…
Βιάστηκε να συναντήσει το σύντροφό της, που έφυγε και εκείνος πριν 4 χρόνια!
Καλό ταξίδι Ελένη μας...με το πλατύ χαμόγελο και την αγάπη στην καρδιά!
Θα εξακολουθείς να ζεις στη μνήμη μας…
Περαστικοί ήμαστε όλοι μας σε τούτη τη ζωή…

Ευτυχίας εγκώμιον!

Ραντεβού με την ευτυχία μπορείς να κλείσεις;
Φυσικά μπορείς!
Τι;
Κάτι δεν πάει καλά με την Ολγίτσα-Ουρανίτσα, ίσως σκέφτεστε;
Εγώ πάντως επιμένω...μπορείς και παραμπορείς!
Το έκλεισα το ραντεβού και μάλιστα το δημοσίευσα και στην εφημερίδα…
Βρίσκομαι στην ευχάριστη και πολύ μα πάρα πολύ συγκινητική θέση,να σας πω γλυκά μου φιλαράκια ότι η φίλη σας 50fm και Όλγα και Ουρανία θα γίνει και... πεθερά!
Ολγα, Ουρανία, Πεθερά!
Ναι, καλά διαβάσατε…
Παντρεύεται ο πρίγκιπας μου! Την πριγκίπισα-κόρη του παραμυθιού!
Στο τέλος του καλοκαιριού,31 Αυγούστου ,σε μια όμορφη εκκλησία, με θέα, το απέραντο του ουρανού και της θάλασσας,του ονείρου και της ελπίδας!

Σας εξομολογούμαι ότι έχω χαζέψει!
Και έτσι θα πάω μέχρι τότε…

Το γαμήλιο εμβατήριο περνάει από τους δρόμους της ροκ!


Καλή βδομάδα!

Επικοινωνία...ώρα μηδέν!

Τα αχ και τα βαχ πάνε σύννεφο...
Τα νεύρα στην τσίτα,τα πρόσωπα αγριεμένα,και οι άνθρωποι σε κατάσταση έξαλλη ψάχνουν να χωρέσουν... σε ένα ρόλο,ίσως σε μια αγκαλιά..!
Υποκριτική η κοινωνία μας!
Η επικοινωνία μας, όμως τι;
Υπάρχει;
Επικοινωνία...μια λέξη που κυκλοφορεί...βολτάρει...ξεκουράζεται...πίνει καφέ,πίνει χάπια,γλεντάει,πουλάει,αγοράζει,αλλά ανθεί σπανίως...
Κι όμως είναι λέξη κλειδί!
Λέξη που ξεκλειδώνει και ενώνει!

Οι ειδικοί λένε...

Η επικοινωνία είναι μια πολύπλοκη δεξιότητα και περιλαμβάνει την ικανότητα να μπορούμε κάθε φορά να ανακαλύπτουμε τι κρύβεται πίσω από τα λόγια κάποιου,ποιο είναι το πραγματικό νόημα του μηνύματος του και ποια τα συναισθήματά του.
Για να γίνει αυτό θα πρέπει να "μπαίνουμε" στη θέση του άλλου.
Να δεχόμαστε τον άλλον όπως ακριβώς είναι.
Αν τα καταφέρουμε τότε ο συνομιλητής μας αισθάνεται ότι τον καταλαβαίνουμε και νιώθει ασφαλής να εκφράσει άνετα τη γνώμη του και τα συναισθήματά του!

"Oυσιαστική επικοινωνία μπορεί να υπάρξει μόνο εάν μπορούμε,σε κάποιο βαθμό τουλάχιστον,να αναγνωρίζουμε και να επεξεργαζόμαστε τα συναισθήματά μας και όχι όταν προσπαθούμε να τα κρατήσουμε "κρυμμένα στο σκοτάδι"(Ντολτό Φ.1990)
Το νου μας, στα συναισθήματα!
Ας μη ξεχνάμε ότι έχουν και οι άλλοι συναισθήματα!
Είναι απαραίτητο να συνειδητοποιήσουμε αν τα αρνούμαστε ή τα παραδεχόμαστε!
Είναι απαραίτητο η ανθρώπινη επικοινωνία να βρει το χρόνο της και το χώρο της!
Αυτό πιστεύω...αυτό μοιράζομαι μαζί σας φιλαράκια μου...

Με το μάτι του ζωγράφου...

Απλές σκέψεις...
Απλές αλήθειες...
Για μια απλή ζωή, που δεν κατέχουμε!

Να κατέχεις ή να μην κατέχεις;

Προχθές κοίταζα κάτι παλιές φωτογραφίες που είχα φυλάξει σ' ένα χαρτονένιο κουτί. Σ' αυτές τις φωτογραφίες είδα και κάτι συγγενείς και γνωστούς της οικογένειάς μου, αδύνατους, με λεπτά πρόσωπα, καπέλα, σακάκια σταυρωτά και φαρδιά παντελόνια.

Τα μάτια τους είχαν τόσο ωραία έκφραση που φαινόντουσαν μεγάλα. Αμέσως έκανα τη σύγκριση με τους σημερινούς που είναι πάνχοντροι, προγάστορες και με βλέμμα προκλητικό και αδηφάγο. Και σκέφτηκα ότι οι σημερινοί τρώνε καλά, έχουν πολλά πράγματα, σπίτια, αυτοκίνητα, ψυγεία, αποχυμωτές, μίξερ κι ένα σωρό άλλα που μπερδεύουν τη ζωή τους, την κάνουν πιο ακριβή, αλλά και ευάλωτη από το οποιοδήποτε κράτος. Γιατί από την ύλη αντλείται το χρήμα. Αμα δεν έχεις τίποτε, κανείς δεν μπορεί να σε αγγίξει.

Οταν παντρευόταν κάποιος παλιά, νοίκιαζε μια καμαρούλα σε αυλή. Είχε ένα κρεβάτι, δυο καρέκλες, ένα τραπέζι, μια λάμπα πετρελαίου ή ένα λαμπτήρα 60 κηρίων που κρεμόταν από το ταβάνι. Και έκανε και παιδιά. Και μπορούσε να τα αναστήσει έτσι, γιατί είχε μηδαμινά έξοδα. Ηταν πλούσιος στη φτώχεια του. Ολοι θα αναρωτιόμαστε, οι πιο παλιοί τουλάχιστον, πώς μπορούσαμε και κάναμε τόσα πράγματα αφού δεν υπήρχαν χρήματα. Πόσοι και πόσοι δεν έγιναν ποιητές, ζωγράφοι, επιστήμονες, επιχειρηματίες, ξεκινώντας από τα δωματιάκια στις αυλές αυτές των θαυμάτων.

Τώρα όπως έγιναν τα πράγματα, δύσκολα θα μπορείς να αναπτυχθείς, γιατί σκέφτεσαι τα δευτερεύοντα της ζωής. Πώς να πληρώσεις το ηλεκτρικό, το νερό, το πετρέλαιο, το αυτοκίνητο, τα τέλη και τις εισφορές. Ο σημερινός άνθρωπος δεσμεύεται ή καλύτερα παγιδεύεται από τις απαιτήσεις της ίδιας του της ζωής. Η ευτυχία τον πλησιάζει λίγο και χάνεται γρήγορα χωρίς να μπορεί να την αγγίξει, γιατί συνήθως καραδοκούν ο φόβος και η δυστυχία. Τα σκέφτομαι όλα αυτά και λέω μέσα μου πως ευτυχής είναι αυτός που έχει τις λιγότερες ανάγκες. Οταν μπαίνεις σ' ένα καινούργιο δωμάτιο που είναι άδειο, λες τι ωραίο που είναι και πόσο μεγάλο. Μετά, όταν αρχίζεις να το κατοικείς, μαζεύεις πράγματα και ύστερα από χρόνια βλέπεις τον χώρο να έχει μικρύνει. Βλέπεις ότι αδίκως τα μάζευες όλα αυτά τα πράγματα, σου είναι άχρηστα και δεν τολμάς να τα πετάξεις μη τυχόν και τα χρειαστείς κάποια στιγμή. Ετσι δεσμεύεσαι και πάσχεις.

Ο Τσαρούχης έμενε σ' ένα μικρό δωματιάκι στο Παρίσι. Εκεί ζούσε, ζωγράφιζε, έτρωγε. Μια γνωστή του που τον επισκέφτηκε, του λέει: «Βρε Γιάννη μου, τώρα που κερδίζεις και χρήματα, να καλυτερεύσεις τη ζωή σου και να πάρεις έναν πιο μεγάλο χώρο». Κι ο Τσαρούχης τής απάντησε: «Εμένα το επόμενο στάδιο θα είναι να γίνω κλοσάρ». Δεν κατάλαβε η κυρία ότι δεν τον ένοιαζαν οι συνθήκες της ζωής του, αλλά η δημιουργία. Ας προσπαθήσουμε κι εμείς λοιπόν μέσα σ' αυτή την κρίση να εργαζόμαστε, να δημιουργούμε κάτι.

Είναι κείμενο του ζωγράφου Αλέκου Φασιανού, δημοσιευμένο στην Εφημερίδα "ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ" του Σαββάτου.
Η παρότρυνση του ζωγράφου είναι η μόνη λύση στην σημερινή κρίσιμη πραγματικότητα!
Όπως καταλάβατε φίλοι μου, μετά το "αμαρτωλό Σαββατοκύριακο" η πρόταση για την καινούργια βδομάδα έχει μια ευθύνη...την προσωπική μας ευθύνη στα δρώμενα!


Καλή βδομάδα!
Με θάρρος και απλότητα!!!

...2010...και ΥΓΕΙΑ...ΡΟΔΙΑ... και...ΜΑΖΙ..!

Πάει ο παλιός ο χρόνος…κατακουρασμένος αποχωρεί…

Αυτός ο χρόνος... σκέφτομαι , είναι αδύναμος...

Μέσα σε 12 μήνες γερνάει και την κοπανάει…

Έχετε ακούσει γέρο…12 μηνών!!!

Είναι ο γεροχρόνος!

Λες να τον κουράζουμε εμείς, με όλα αυτά που ζητάμε…ζητάμε…ξανασκέπτομαι…

Λες να στραβογερνάει από το φέρε…φέρε…όλων μας;

Άσε το τραγουδάκι …

«Γέρε χρόνε φύγε τώρα πάει η δική σου η σειρά…

Ήρθε ο νέος με τα δώρα …»

Δηλαδή τον καθαρίζουμε μια και έξω και τραγουδιστά!

Α…φέτος ,αλλάζω τροπάριο φίλοι μου!

Αναλαμβάνω την προσωπική μου ευθύνη!

Θα ξεκουράσω τον καινούργιο χρόνο!

Θέλω μόνο ένα δώρο από το νέο χρόνο

ΥΓΕΙΑ για όλους μας!

Και αν είμαστε σωστοί και ταπεινοί ας φέρουμε εμείς όλα τα άλλα!

Εμείς οι Άνθρωποι!

Αρκετά με τις παραγγελίες στο χρόνο!

Θυμώνει...μας σιχτιρίζει φεύγοντας και έρχεται ο καινούργιος επηρεασμένος από την αρνητική ενέργεια του αι σιχτιριού...του παλιού...στραβώνει και δεν χαμπαριάζει!

Καταντήσαμε τον καημενούλι το χρόνο ντελίβερι.

Ας φερθούμε τίμια, δίκαια, αγαπημένα, ενωμένα σαν άνθρωποι!

Ας φερθούμε ανθρώπινα!

Μόνο Υγεία φίλε καινούργιε χρόνε…μόνο υγεία!

Αρκεί, είναι το πολυτιμότερο δώρο!

Μη σε ζαλίζουμε με όλα τα άλλα!

Βάζω ρόδια σαν το μπόι μου στη μπλογκογειτονιά!

Και...

Μαζί με την υγεία ,κρεμάω στην πόρτα σας φίλοι μου,

όμορφα ρόδια…και ένα μικρό μπιλιετάκι…που γράφει…

Θα θελα να στην κρύψω ανάμεσα στις χούφτες σου (θυμάσαι το "δαχτυλιδάκι" που παίζαμε παιδιά; )
"Μαζί". "Μαζί"! Τη λένε τη λεξούλα μου τη μαγική.
Και μη βιαστείς να την πετάξεις. Μπορεί μια μέρα να σου χρειαστεί(Αλκυόνη Παπαδάκη)

Είμαι μαζί σας, στις χαρές και στις λύπες!

Στα εύκολα και στα δύσκολα!

Στα ασήμαντα και στα σπουδαία!

ΜΑΖΙ όλοι οι άνθρωποι,ενωμένοι κάνουν τη χρονιά ομορφότερη!

ΜΑΖΙ...με ΑΓΑΠΗ!!!

Γιατί ροκ σημαίνει, η ζωή μου...

Μια ροκ ιστορία ζωής, αποδεικνύει γιατί είμαι ροκ...
Γιατί το ροκ δεν είναι μόνο μουσική.
Γιατί το ροκ είναι στάση ζωής.
Είναι ιδανικό.
Είναι ταξίδι ζωής, συναίσθημα, ευχαρίστηση, όνειρο, δύναμη, ελευθερία,αγάπη...
Για μένα, εκφράζει τον ειλικρινή άνθρωπο,τον ασυμβίβαστο,τον τολμηρό,τον ευθύ,τον αυθεντικό, αυτόν που έχει το θάρρος να ερωτευτεί.,να ζήσει και να αγαπήσει, χωρίς κρατούμενα..!
Στην ηλικία της νιότης, έβλεπα τον κόσμο, με το βλέμμα καρφωμένο στο όνειρο...
Κάπως έτσι έβλεπε τον κόσμο και ο ο Δημήτρης,.
Μόνο που εκτός από τη μηχανή του, ήταν απαραίτητο γι αυτόν να υπάρχει και η κιθάρα του...
Μαζί της το όνειρο, ταξίδευε σε όλο τον κόσμο...
Αυτό το όνειρο, μας οδήγησε στον έρωτα και στη συνέχεια στο γάμο.

Κιθάρες, κιθάρες,κιθάρες και μουσικές, ροκ μουσικές, παντού...


Όπως και δωμάτια για τις κιθάρες!
Ήταν μέλη της οικογένειας κι αυτές...

Αργότερα, ο γιός μας,κατά έναν περίεργο τρόπο ,έγινε ίδιος ο μπαμπάς του!
Γέμισε το σπίτι μας και αργότερα το σπίτι του, με κιθάρες...

Πείτε μου δεν είναι ίδιοι;

Αυτά είναι τα ροκ αγόρια μιας οικογένειας, που έζησε υπέροχες στιγμές, και όταν κάτι άλλαξε... δεν δίστασαν να τραβήξουν ξεχωριστά το δρόμο τους .
Χωρίς συμβιβασμούς και υποκρισίες, έτσι όπως είχαν μάθει...
Η αγάπη, πάντα ήταν πάνω από όλα, συνέχιζε να ενώνει από διαφορετικά σπίτια, μέχρι σήμερα...

Σήμερα,τους καμαρώνω...
Το μόνο που άλλαξε ,είναι ότι το επάγγελμα του μπαμπά είναι μουσικός, ενώ ο γιός κρατάει τη μουσική σαν χόμπυ.
Σπούδασε και διάλεξε άλλο επαγγελματικό δρόμο.
Αθεράπευτα ροκ λοιπόν, συνεχίζω να πορεύομαι να αγαπώ,να ονειρεύομαι και να ελπίζω...
Η χθεσινή βραδιά στο "μπαράκι του Βασίλη"ήταν εξαιρετική!
Με πήγε πίσω και μου θύμισε, άπειρες τέτοιες βραδιές, που μια κιθάρα κάποιοι στίχοι-συνθήματα σφράγισαν μια ολόκληρη εποχή!
Επηρεασμένη...κατέληξα σε αυτή την ανάρτηση...
Είμαι σίγουρη ότι με καταλαβαίνετε...
Εύχομαι μια υπέροχη βδομάδα, σε όλους σας!