Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2009

Βρε...καλώς τον, το Σεπτέμβρη!

Αύριο υποδεχόμαστε το Σεπτέμβρη!
Είπα λοιπόν, να απρίσω τα σκαλοπατάκια της μπλογκογειτονιάς μας, να περιποιηθώ τις γλαστρούλες, να φανεί το χρώμα, το πράσινο και η θετική μας διάθεση !


Έτσι, μόλις διαβεί την πόρτα μας, ο σκεπτικός Σεπτέμβρης, θα αντικρύσει μια όμορφη ατμόσφαιρα...

Θέλω να πιστεύω, ότι δεν θα αντέξει να μας τη χαλάσει!


Εμείς ωστόσο ,οφείλουμε να μην πνιγόμαστε...με το παραμικρό!

Καλημέρα, καλή βδομάδα και καλό μήνα, εύχομαι σε όλους μας!

Παρασκευή, 28 Αυγούστου 2009

Με απλές κινήσεις...και όμορφο, απλό, τρόπο...

...Έχουμε μια όμορφη, ευχάριστη παρέα!
Μια άχαρη τσιμεντένια κολόνα, μεταμορφώνεται απλά...αν φυτέψεις δίπλα της, μια χρωματιστή βουκαμβίλια!


Ένας παγωμένος άδειος τοίχος, γεμίζει χρώμα και ζωή, απλά...
με ένα στεφανάκι φτιαγμένο με τα χεράκια μας, από περιτυλίγματα δώρων, χάρτινες σακούλες, κορδελίτσες,χαντρούλες!


Τι θέλει ένα τραπεζάκι μικρό και μόνο, απλά... ένα ξύλο, λίγο σχοινί, ένα τούβλο και μικρά αντικείμενα βαλμένα με αγάπη!


Ακόμα και οι χαρτοπετσέτες, απλά...
μπορεί να γίνουν στεφανάκι!


Άδεια μπουκαλάκια από ούζο, απλά...μπορεί να
βαφτούν με σπρευ, με σύρμα να δημιουργήσουμε ελεύθερα στεφανάκια,και με νάζι να μας δημιουργούν ευχάριστη διάθεση!



Το ξύλινο πανέμορφο παλιό μας παράθυρο, το αντικατέστησε το ανθεκτικό αλουμίνιο και εμείς το αγαπάμε, απλά...ζωγραφίζουμε σε χαρτόνι ότι μας αρέσει, το κόβουμε με ψαλιδάκι και έτσι δημιουργούμε τη φορμίτσα του, που με σπρευ το αποτυπώνουμε στο παράθυρο.



Γίνεται όμορφο διακοσμητικό στοιχείο για τη βεράντα μας , τον κήπο, κ.λ.π.




Είναι τελικά τόσο απλό, να δημιουργούμε ομορφιά!

Στη διάθεσή σας για τυχόν βοήθεια!

Όμορφότερη από τις δημιουργίες μου, να είναι η σημερινή σας μέρα!


Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2009

Σσσ...αναπαύονται οι ιδέες!

Η ιστορία αυτής της ιδέας, έχει πλάκα και λέω να σας την πω.
Έχει να κάνει ,με τις πρώτες στιγμές του σπιτιού της Άνδρου.
Φυσικά , το σπίτι δεν είναι ιδιοκτησία μας.
Με τις ιδιοκτησίες δεν τα πάμε και τόσο καλά, πιστεύουμε στο σοφό «καλή ζωή, κακή διαθήκη», αλλά αυτό είναι προσωπικό πρόβλημα και ο μόνος που θα μπορούσε να βοηθήσει, είναι ένας ψυχίατρος, με μια προϋπόθεση όμως, να είναι ο ίδιος καλά!
Για αρκετά χρόνια και για όλο το χρόνο, υπάρχει αυτή η λύση για τις αποδράσεις μας.
Όταν λοιπόν, πήγαμε για πρώτη φορά να το επιπλώσουμε, αγοράσαμε κάποια πράγματα, άλλα υπήρχαν από παλαιότερες ενοικιάσεις σε άλλο νησί και άλλα περίσσευαν από τα σπίτια της Αθήνας. Τα σπίτια είναι δύο, γιατί αυτό έχουμε επιλέξει με τον καλό μου και είμαστε μια χαρά! Έτσι αλλάζουμε περιβάλλον συχνά και διατηρείται η λαχτάρα του ενός για τον άλλον.
Αφού λοιπόν τακτοποιήσαμε το σπίτι, τα βάλαμε όλα στη θέση τους και απολαμβάναμε το χώρο, βλέπουμε να έχουμε αγοράσει δυο ίδιες ψηστιέρες,
μια εγώ και μια ο καλός μου.
Κάπου σε μια άκρη, υπήρχαν αυτές οι μικρές πιατελίτσες για σερβίρισμα ψαριών, που δεν τις είχαμε σε πολύ εκτίμηση και τα ξεσαβουριάσαμε από το σπίτι της Αθήνας.
Οπότε ξαφνικά, μου ήρθε η ιδέα !
Παίρνω την ψηστιέρα ,βάζω τις πιατελίτσες/ψαράκια μέσα, την κλείνω και την κρεμάω σε ένα σημείο του σπιτιού!
Σας λέω ότι, ήταν μια ιδιαίτερη νότα, που ταίριαζε απόλυτα με την τρέλα μας και τρέλανε και άλλους…όσους βέβαια είχαν την κλίση !
Φέτος, τα ξάπλωσα στα αναπαυτικά μαξιλαράκια, τα αποθανάτισα και ιδού...!
Αν ήταν η τρέλα προίκα, καταλαβαίνετε πόσες ιδιοκτησίες θα είχα…

Τετάρτη, 26 Αυγούστου 2009

Καλημέρα...με Άνδρο!

Μοιράζομαι στιγμές των διακοπών μου στην Άνδρο, έτσι για να πάρουμε μια ανάσα!
'Αλλοι ρυθμοί, άλλη διάθεση, άλλες στιγμές! Ξεκούραση, χαλάρωση, καλή παρέα, γέλιο!
Οι φωτογραφίες είχαν την τιμητική τους!
Εγώ φωτογράφιζα, άλλοι φωτογράφιζαν εμένα και πήγαινε... φωτογραφίζοντας!

Εκεί στο βάθος, στο πουθενά, βρίσκεται το καταφύγιο μας ,
Και μας περίμενε...

Κάθε πρωί, έβλεπα από το παράθυρο σε τι κατάσταση βρισκόταν η θάλασσα.
Όσο κι αν φύσαγε ο αέρας, εκείνη μας ηρεμούσε.
Για να πάω, στη θάλασσα έπρεπε να κατέβω, 132 σκαλοπατάκια!
Πανεύκολο το κατέβασμα, αλλά στο ανέβασμα και μετά από φαγητό ,δεν σας κρύβω είχε ένα μικρό ζόρι!
Έτρωγα όλο το φαΐ μου, δεν χρειάστηκε ούτε μια φορά να με πιέσουν για αυτό!
Έπινα και το κρασάκι μου, σαν λεμονάδα, το έβλεπα!
Όχι για μένα, για τη φουκαριάρα την παρέα!
Φυσικά η άσκηση, ήταν μέσα στο πρόγραμμα, πως να καούν αλλιώς τόσες θερμιδούλες;
Μπάλα επί καθημερινής βάσεως, με μικρούς και μεγάλους!
Χόρεψα και τα παραδοσιακά μου για να μη ξεχνιόμαστε...

Κι ένιωθα, πουλί πετάμενο!
Σήμερα, νιώθω υπνηλία, βαρεμάρα και αναπνέω δεν ξέρω τι...
Σας φιλώ!

Δευτέρα, 24 Αυγούστου 2009

Στον άνεμο , Αντισταθείτε..!


Επέστρεψα φίλοι μου!
Επέστρεψα σε μια κόλαση και έμεινα άφωνη!
Ελπίζω να είστε καλά όλοι σας.
Η πρώτη μου ανάρτηση μετά τις διακοπές,η λέξη ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ..!
Συνεχίζω...
MHN AΜΕΛΗΣΕΤΕ, ΠΑΡΤΕ ΜΑΖΙ ΣΑΣ ΝΕΡΟ.
ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΠΟΛΥ ΞΗΡΑΣΙΑ!
Και κλείνω,
...KAI KATANTA TO ΑΥΡΙΟ ΠΙΑ ΣΑΝ ΑΥΡΙΟ ΝΑ ΜΗ ΜΟΙΑΖΕΙ!

"Μιχάλης Κατσαρός"
Καλύτερες να είναι οι μέρες της βδομάδας για όλους!

Κυριακή, 9 Αυγούστου 2009

Όταν έχω σήμα...

Σας στέλνω την αγάπη μου και μια φωτογραφία, από την παραλία που κάνω τις βουτιές μου, χαλαρώνω και ατενίζω το πέλαγος, που με παρασύρει ανάλογα με τη διάθεσή του...!
Το ταβερνάκι πάντα το μεσημεράκι, δίπλα στο κύμα, έχει να προτείνει τα καλύτερα, για την αντιμετώπιση της σοβαρής κατάστασής μου, που έχει να κάνει με την ανακουφιστική άρνηση μου... να μαγειρεύω!
Δεν σας ξεχνάω!
Φιλιά αέρινα!